Fidel Castro ilerleyen yaşına rağmen Dünya Politikasını yakinen takip edip görüşlerini tüm Dünyaya iletiyor. Son makalesinde Nato’nun Libya’ya karşı savaş açmasını eleştiren Castro çok önemli örneklemeler vererek Dünya Barışına adeta ışık tutuyor.

İşte Fidel Castro’nun makalesi

İmparatorluğun sürdürülemez durumu

Kimse imparatorluğun insanoğlunu felaketten kurtaracağını garanti edemez.

Bilindiği gibi varlığını sürdürmekte olan insanoğlu olarak adlandırılan türümüz yaşadığı her türlü kötü koşula rağmen iyimser olabilme hakkına sahiptir. Ahlâki açıdan bakıldığında aksi mümkün olamaz. Yaklaşık 20 yıl öncesini hatırladığımda soyu tehlikede olan bir canlı türü bulunuyordu gezegenimizde; insanoğlu.

Herhalde aralarında imparatorluğun seçkin yöneticilerinin; baba Bush ve ekibinin yanısıra imparatorluğun çanak yalayıcılarının başta Alman Helmut Kohl olan burjuvazinin liderlerine bu gerçeğin anlatılması ne kadar olanaksızsa bugün de durum o zamankinden daha kötü seviyededir.

Bugün öğle saatlerinde 12:15 sularından televizyonu açtım, Barack Obama’nın dış politikayla ilgili görüşlerini açıklayacağı bana iletilmişti. Her kelimesini altında yatan gizli anlamları düşünerek dikkatle dinledim.

Barack Obama’nın konuşmasını yazanlar !

Her gün yüzlerce kez gördüğümüz ve dinlediğimiz haberlerde şu anda bahsettiklerine dair neden bir haber veya bilgi yok bilemiyorum. Obama’nın konuşmasını yazan yalancı aptallara söylemek istediğim çok şey var, dünyada olup biten her şeyi okuyor, dinliyor ve görüyoruz. Ancak benim aklımda başka bir soru var. Acaba bir kaç on yıl önce Harvard’da bir öğrenci olan Obama, bugün imparatorluk tarafından işlenen cinayetleri, insansız uçaklarla yapılan katliamları, insanlar hakkında ölüm kararı verebilen bir Obama’yı başkan olarak görse ne yapardı?

Sanırım kimse artık Obama’nın gelişmeleri kontrol ettiğini düşünmüyordur. Obama akıp gitmekte olan eski ve köklü bir sistemde sadece “Anayasal Devlet Başkanı”na tanınan ufak tefek görevleri yerine getirmektedir. Bağımsızlık Bildirgesinin 234. yıldönümünde artık ABD, Pentagon ve CIA tarafından idare edilen bir imparatorluktur: Bu imparatorluk birkaç dakika içinde insanoğlunu gezegenin yüzeyinden silebilecek teknolojiye, toplumları bölebilecek araçlara, onları istediği zaman ve şekilde manipüle edecek kabiliyetlere sahiptir. Düşünmeyen ve sorgulamayan bir dünyayı sonsuza kadar idare edeceklerini düşünüyorlar.

Cevabı verilemeyen söylemler !

Bu akıldışı fikirler bütününü bugün karşımıza çıkan şekilleri aslında çok tanıdıktır. “Özgürlüklerin, adaletin, fırsat eşitliğinin ve insan haklarının dünyaya hakim olması” olarak dile getirilen bu söylemler; fakirliğin nasıl ortaya çıktığını ortaya koyamayan, insanlığın neden hala eğitim, sağlık, iş ve daha üzüntü verici olarak yiyecek, içilebilecek su ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını sağlayamadığının cevabını veremeyen söylemlerdir.

Birisi de çıkarak her yıl Meksika başta olmak üzere Latin Amerika’nın birçok ülkesinde uyuşturucu ticareti nedeniyle hayatını kaybeden onbinlerce insanın ne olacağını sorabilir.

Amacım hiçbir ülkeyi aşağılamak değil, sadece her gün yaşadıklarımızı daha canlı bir biçimde aktarmak istiyorum.

NATO bu ülkeyi de bombalayacak mı ?

Benzer bir soru hemen akla geliyor: Bugün İspanyol halkı sokaklarda eylem yapıyor. Ülkede tüm gençliğin %40′ının işsiz olmasını bütün büyük kentlerde yoğun bir şekilde protesto ediliyor. Acaba NATO bu ülkeyi de bombalayacak mı?

Herşeye rağmen saat 16:12 olmasına rağmen hala Obama’nın konuşması İspanyolcaya çevrilmedi.

Umarım okurlar beni bu doğaçlama yazımdan dolayı affederler. Artık yapmam gereken diğer işlere dönebilirim.

Fidel Castro Ruz
19 Mayıs 2011

Bolivya Devlet Başkanı Evo Morales Cuma günü yaptığı açıklamada hükümetinin daima ülkenin iyiliği için çalıştığını hatırlatarak, sürekli olarak halkın taleplerini dikkate alacaklarını belirtti.

Bolivya değişiyor, Evo sözünü tutuyor !

Cobija şehrinde bulunan Evo Morales, kendisi tarafından başlatılan “Bolivia cambia, Evo cumple” (Bolivya değişiyor, Evo sözünü tutuyor) adlı kampanyaya başlamak için yerel yetkililerinin kendisini beklememelerini açıkladı. Bu sayede halkın bu yeni imkânlardan en kısa sürede faydalanabileceği hatırlatıldı.

Evo Morales, Brezilya sınırındaki Pando eyaletinde yaşayan halkın hayat standartlarının yükseltilebilmesi için 13 şehir merkezine fon sağlandığını belirtti.

Hükümet tarafından finanse edilen projede, bölgedeki en önemli okullardan birisi olan Antonio Vaca Diez İlköğretim Okulu için yeni sınıflar ve yeni binalar yapılacak.

hT2-Haber

Küba Devrimi lideri Fidel Castro, Küba’ya ABD ablukasına karşı adım atamayan kurumu eleştirerek, “Birleşmiş Milletler, son sözün her zaman ABD’ninki olduğu bir kandırmaca” şeklinde konuştu.

Fidel Castro, Washington’un Birleşmiş Milletler üzerindeki etkisini hakkında konuştu. Castro, Birleşmiş Milletler diplomatlarının ABD hükümetinin taleplerine boyun eğmediklerinde görevden alındıklarına işaret etti.

Küba’ya karşı ABD’nin iktisadi, ticari ve mali ablukasına dair son Birleşmiş Milletler oylamasına değinen Fidel Castro, oylamanın ablukayı kınamasına rağmen Washington’un bunu görmezden gelebildiğini söyledi. Fidel  Castro, “Bana göre hükümetlerin tavrı ve cesaretleri son derece değerlidir; Avrupa ülkeleri niye ablukaya karşı çıktıklarını açıklamışlardı,” diye konuştu.

Ancak BM, ABD’nin yaptığının yasadışı ve soykırım niteliğinde olduğunu söyleyemedikçe hiçbir işe yaramamaktadır, diyen Castro, Küba’ya en yakın olan ve en fazla besin üreten ülkenin ticarete bu kadar sınır koymasının başka anlamı olmadığını vurguladı. ABD Küba’nın terörist bir ülke olduğunu iddia ediyor, ama hiçbir Amerikalı bugüne kadar bir Kübalı tarafından öldürülmedi, tek bir işkence vakası bu ülkede yaşanmadı, diye konuştu.

Fidel Castro, ardından ABD’nin Latin Amerika’da, Nikaragualı lider Augusto Cesar Sandino cinayeti gibi işlediği suçlara değindi. Toplantıya katılan aydınlar da Ortadoğu’daki halk ayaklanmaları, uluslararası kurumların işlevleri ve insanlığın karşısındaki tehditler gibi konularda fikirlerini belirttiler.

Devrimler sokaklarda yapılır!

Mısır ve Tunus’da olanlar aslında son günlerin olayları değil, Arap tarihinin en önemli olayı.
Ayrıca günümüzdeki Sosyal Medya ve  Sosyal Ağ ‘ın bir başka yüzünede tanık olduk.
Bu iki olayla ilgili değerli İspanyol Gazeteci Isaac Rosa’nın yazdıkları oldukça anlamlı..

İşte Isaac Rosa’nın yazısı ve;

Devrimler hala sokaklarda yapılıyor !

Mısır ‘da muhalefet, yetkililer tarafından kolaylıkla takip ve manipüle edilebilir olduklarından eylem çağrıları için hiçbir biçimde sosyal ağların kullanılmamasını söyleyen broşürler dağıtıyordu.

Bu durum, bir kez daha gösterdi ki; kendimizi on-line iken ne kadar özgür hissediyorsak, aslında o kadar kontrol ediliyoruz

“Bu hizmetin, bu zor zamanda internet bağlantısını sürdürebilmeleri için Mısır halkına bir şekilde yardımcı olmasını umuyoruz.”

Google’un Mısırlılara özel hazırladığı ‘speak to tweet’ hizmetiyle ilgili açıklaması.

Sosyal Ağlar Tunus ve Mısır ayaklanmalarında temel bir rol oynadı mı ?

Dün bir gazete internet yayını için hazırladığı ankette okurlarına internetin ve sosyal ağların Tunus ve Mısır ayaklanmalarında temel bir rol oynadığına inanıp inanmadıklarını soruyordu. Yüzde 87′lik bir kısım evet dedi. Beni şaşırtmadı; bütün haberler ve analizler halk ayaklanmalarını açıklama zamanı gelince bu iletişim biçimlerinin önemi üzerinde ısrarla duruyorlar.

Burası böyle ama ben aynı ankete Mısırlılar ne cevap verirdi, bilmek isterdim. Onlar da Mübarek’i göndermek için Facebook ya da Twitter’i bu kadar önemsiyorlar mı acaba?

İnternete erişimi olan (nüfusun yüzde 20′sinden az) Mısırlıların vereceği yanıttan değil, bugünlerde sokaklarda koşuşturan yüzbinlercesinin yanıtından bahsediyorum.

Şu siber devrim artık zamanımızın önemli bir konu başlığı, ama Mısır’da olanların bununla açıklanması konusunda benim ciddi şüphelerim var.

Mübarek hükümetinin İnternet bağlantısını kesme kararı bana, bazılarının iddia ettiği gibi, internetin ne kadar önemli olduğunun bir kanıtı gibi gelmedi yolları da kapattı, kimse otomobil devriminden bahsetmedi, bana daha çok bu iletişim biçimlerinin güvenilmezliğini gösterdi ki;
Operatörleri kontrol edenler istedikleri zaman kesilebileceklerdi.

Gerçekten de, internetin bloke edilmesi, gündelik hayatın tamamında baş rolü telefona devretti, hatta ülke dışıyla görüşmek için şu ihtiyar faksa dönüldü.

Google ve Twitter ‘in kendileri bile o geleneksel telefon aramasıyla işleyen bir hizmet geliştirdiler. Ama aslında muhalefet, günler öncesinden, yetkililer tarafından kolaylıkla takip ve manipüle edilebilir olduklarından eylem çağrıları için hiçbir biçimde sosyal ağların kullanılmamasını söyleyen broşürler dağıtıyordu.

Bu durum, bir kez daha gösterdi ki; kendimizi on-line iken ne kadar özgür hissediyorsak, aslında o kadar kontrol ediliyoruz.

Devrimler sokaklarda yapılır . . .

İnternetin iletişimi kolaylaştırıp yardım ettiğine, haberleşme ablukalarını deldiğine kuşkum yok. Ama bugünlerde kavradığımız şey bunun tam tersi oldu:
Devrimler sokaklarda yapılır, hiç de sanal olmayan ölülerle (Tunus’ta 147, Mısır’da belki de daha fazla).

Hepimiz için bir ders; bir tıkla her şeyin değişeceğine inanmayalım ve sokağa çıkmayı unutmayalım.

Isaac Rosa, İspanyol Gazeteci

Isaac Rosa’nın İspanyol Gazetesi Público ‘da yayınlanan makalesini çeviren Bülent Kale’ye teşekkür ederiz.

Küba ilaçları ve aşıları artık Vietnam ‘da

Vietnam’ın başkentinde imzalanan antlaşma ile Küba, Vietnam’a yaptığı başta Hepatit-B olmak üzere çok sayıda hastalık için ilaç ve aşı yardımını 2011 yılında artırarak devam ettirecek.

Küba ilaç şirketi Heber Biyoteknoloji ile Vietnam ilaç şirketi Hapharco arasında yapılan 2.5 milyon dolar değerindeki antlaşmayla geçen yıla oranla %20 mertebesinde daha çok ilaç sağlanmış olacak.

Heber Biyoteknoloji Güneydoğu Asya sorumlusu Mai Thao yaptığı konuşmada, Küba ilaçlarının Vietnam’da kullanılmasına dair ortaya çıkan zorlukların aşıldığını belirtti.

Yakın gelecekte Küba, Vietnamlılara özellikle Heberprot-P ilacını sağlamak istiyor. Heberprot-P özellikle diyabetli ülser tedavisinde kullanılıyor.

Fidel Castro dünyaya hizmet etmeye devam ediyor !

Dünyadaki yaşayan en büyük lider olan Küba Devrim lideri Fidel Castro ilerleyen yaşına rağmen dünyaya ve insanlığa hizmetlerine devam ediyor…

Fidel Castro son makalesinde Küba tarihini yeniden gözden geçirirken dünya çapında artan besin fiyatlarına değinerek, bu eğilimin tehlikesiyle durdurulması gerektiğine işaret etti.

Fidel Castro Küba tarihini hatırlayalım !

Fidel Castro makalesinde Küba Tarihini hatırlatarak; Küba adası İspanyol Krallığı ‘nca işgal edilmeden önce, 200 bin yerlinin doğa ile uyum içinde, basit bir tarım toplumu olarak yaşamakta olduğunu hatırlattı. Yerliler kavun ekmeği ve alkol üretecek teknolojiyi geliştirmişlerdi, ayrıca tütün kullanımı da dünyaya Küba yerlilerinden yayılmıştı” dedi.

İspanyollar yerlileri plantasyonlarda dehşetengiz koşullarda çalıştırarak fiilen yokettiler ve yerlerine Afrika’dan köleler getirdiler. Bu arada adadaki besin üretimi de kökten değişti ve mısır ve şeker kamışı, ayrıca tütün ve kakao başlıca ürünler haline geldi.

Küba halkı İspanyolları yendikten sonra yardım bahanesiyle ABD ülkede ipleri ele geçirdi.

Küba’da köleci sistem İspanyol sömürge idaresinin sonuna kadar sürdü. Ancak Küba halkı İspanyolları yendikten sonra, bu sefer yardım etme bahanesiyle adaya gelen ABD ülkede ipleri ele geçirdi.

Küba Devrimi 1959′da zafere ulaştığında ülke tam bir ABD sömürgesiydi. Ülkede gerçek, gelişmiş bir tarım yoktu. Tarım, değil teknoloji gübre bile kullanılmayan geniş plantasyonlardan ibaretti.

Ülkede şeker üretimi ağırlıkla Amerikalıların elindeydi. Bunun yanısıra ülke ekonomisi ABD’li şirketlere bağlıydı.

Devrim öncesi Küba’yı bu şekilde tasvir eden Fidel Castro makalesinde, Devrim gerçekleştikten sonra attıkları Toprak Reformu ve kamulaştırma adımlarını, bunların da ABD hükümetinin tepkisini nasıl çektiğini ve 1961′de Domuzlar Körfezi çıkarmasına vardığını da anlattı.

ABD Başkanı Kennedy yanıldı!

Devrimci lider, ABD başkanı Kennedy’nin, Macaristan’da yaptıklarını Küba’da da gerçekleştirebileceğini zannettiğini söyledi. Ayrıca Ekim Krizi sırasında Kruşçev’in de hata yaptığını ve bunları vaktiyle eleştirdiklerini anımsattı.

Küba Sovyetler sayesinde sosyalist olmadı ! Sosyalist olduğu için Sovyetler’le işbirliği yaptı !

Fidel Castro, ne Devrim’in zaferinin ne de Küba’nın ayakta kalmasının Sovyetler Birliği’nin desteği sayesinde olduğunu söyledi. Küba’nın Sovyetler sayesinde sosyalist olmadığını, sosyalist olduğu için Sovyetler’le işbirliği yaptığını ekledi.

“Küba, ABD’nin sürekli korkakça ve haince saldırılarına rağmen halen ayaktadır. SSCB artık yok ama Küba Devrimi halen sağlam duruyor,” diyen Castro, Kübalı devrimciler olarak hatalar yaptıklarını, ama asla ihanet etmediklerini söyledi.

Fidel Castro  “Biz hiç bir zaman ABD gibi yalanlara, hileye, iki yüzlülüğe, yasadışı yollara başvurmadık”

Devrimci lider, hiçbir zaman ABD gibi yalanlara, hileye, iki yüzlülüğe, yasadışı yollara başvurmadıklarını ekledi.

Fidel Castro Makalesinin geri kalanında ise, dünyada aşırı iklimsel değişikliklerle birlikte tarımsal üretimde yaşanan sorunları, yeni bir gıda krizinin yaşanması olasılığını ve bunu önlemede zengin ülkelerin rollerini ele aldı.

“Dünya kamuoyu besin ve biyo-yakıtlar arasında tercih yapmalıdır”

Castro, “dünya kamuoyunun ilk olarak çözmesi gereken konu besin ve biyo-yakıtlar arasında karar vermek olmalıdır. Gelişmekte olan bir ülke olarak Brezilya elbette tazmin edilmelidir,” diye yazdı.

“Bugün biyo-yakıt olarak kullanılan milyonlarca ton soya ve mısır besin üretimi için kullanılsa aşırı fiyat artışları son ererdi. Dünyanın bilimcileri de bu arada bu eğilimleri durduracak ve hatta geri döndürecek yöntemler geliştirebilirlerdi.”

“Şu ana kadar çok vakit kaybettik. Birşey yapma zamanı geldi artık.”

Küba Devrimi’nin tarihsel lideri Fidel Castro Ruz, Küba Üniversitesi öğrencileriyle birlikte Küba Kongre Merkezinde gerçekleştirilen ve CubaDebate web sitesinde yayınlanan toplantıya katılan Kübalı Üniversiteli Gençlerine hem cevap verdi, hem de sordu!

Küba Üniversitesi Öğrencileri Fidel Castro’ya, Fidel Castro onlara sordu!

Toplantının can alıcı noktalarından bir tanesi olan Küba Üniversitesi Öğrencilerinin kendisine neden “gençlerle yapılan toplantıya katılmadığını” sormalarıydı. 

Dünya Üzerinde ki Yaşayan En Büyük Lider Olan Fidel Castro ‘nun cevabı;

“Hastaydim ve görevlerimi pas geçmek zorunda kaldım. Kendimi tamamen adayacak durumda olmadığım bir şeyi yapamam. Yapabilip yapamayacağımın bile farkında değildim. Bunu hem disiplinim gereği hem de doktorlarım için yaptım.”

Ardından Fidel Castro Küba Üniversitesi öğrencilerine bazı sorular yöneltti:

“Üniversite öğrencilerinin bazı soruları yanıtlamalarını isterim:

Dünya bu devasa nüfusla ne yapacak?
Dünya ne için küreselleşmiş oldu?
Bu gezegene ne olacak?
Tüketim toplumu olmaya mı hevesleniyoruz?”

Sorularını yönelttikten sonra, Uluslar arası Para Fonu’nun hazırladığı Gayri Safi Yurtiçi Hasılalarına göre ülkelerin yer aldığı listeyi gözden geçirdi.

Fidel Casto Küba Tıp Alanında Dünya Başkenti olmasına rağmen “Küba bu listede yer almıyor”

Fidel Castro daha sonra; Tıp alanında dünya başkenti olmasına rağmen, “Küba bu listede yer almıyor” dedi. Listedeki pek çok ülkenin Ada’dan yardım aldığını ve “Afrika’ya yapılan dehşeti” hatırlattı.

Fidel Castro, öğrencilerin araştırmalarının ve araştırmalarında kendilerine sınırsız bilgi kaynaklarına erişimi sağlayan bilgisayar kullanımının öneminin altını çizdi.

Fidel Casto “İnsanları Aptallaştıran ve işlerinden alıkoyan Bilgisayar oyunlarından uzak tutmalıyız !”

“Başardığımız şey inanılmaz ama insanları, yazılımın kötülüklerinden ve hiçbir şey öğretmeyen aksine aptallaştıran ve çalışmalarından işlerinden alıkoyan oyunlardan uzak tutmalıyız. Hiç şüphesiz, kitap okumak ve spor yapmak için de zaman ayırmalılar.” diye sözlerine son veren Fidel Castro öğrencilerin alkışlarıyla salondan uğurlandı.

Küba Devriminin efsane lideri Fidel Castro’nun ”İmparatorluk ve İnsanların Yaşama Hakkı” başlıklı son makalesi…

İMPARATORLUK VE İNSANLARIN YAŞAMA HAKKI

Ünlü gazeteci Seymour Hersh’in, “Democracy Now!”da yayımlanmış ve Birleşik Devletler’in en çok sansürlediği 25 haberden birisi olarak toplatılan açıklamalarını okuduğumda “Muhteşem!” diye bağırdım.

Bu belge “ABD’li General Stanley McChrystal’in Savaş Suçları” adını taşıyordu. Kaliforniya’daki bir üniversite tarafından bir araya getirilen ve bu tür ifşalardan önemli paragraflar içeren Sansürlü Proje’nin içerisinde yer alıyordu.

Afganistan’da 2009’un Mayıs ayında Obama başkanlığında sürdürülen savaşın, sorumlu komutanı Korgeneral Stanley McChrystal, önceden de Ortak Özel Operasyonlar Komutanlığı’nın (JSOC) başında bulunuyor ve Dick Cheney’e [Bush'un başkan yardımcısı] raporlar sunuyordu. General McChrystal’ın 33 yıllık askeri kariyerinin çoğu, 2003 ve 2008 yılları arasında JSOC’un kumandanlığı da dahil olmak üzere gizli tutulmuştur. Bu arada JSOC, Pentagon’un yıllarca varlığını kabul etmeyi reddettiği çok gizli ve seçkin bir birliktir. JSOC, donanmanın özel bir birliği olan Navy Seals’in (Deniz Özel Kuvvetleri) ve Delta Force’un [özel operasyonlar için gizli ordu askerleri, resmi adıyla Özel Kuvvetler Harekat Birliği-Delta ' (SFOD-D), Pentagon’un kullandığı adıyla Muharebe Uygulamaları Grubu] kirli operasyonlarını yürütmektedir.

“Pulitzer ödüllü Seymour Hersh, Bush yönetiminin doğrudan Başkan Yardımcı Dick Cheney’e ve (bu daireyi araştırmak gibi bir kaygısı hiçbir zaman olmayan) Kongre’ye rapor veren “hükümete bağlı bir suikast dairesi” yürüttüğünü söyledi. JSOC timi, CIA İstasyon Şefiyle veya büyük elçilikle temas bile kurmadan farklı ülkelere ziyaretlerde bulunurdu. Ellerinde bir liste olur, onları öldürüp geri dönerlerdi. Başkan Yardımcı Cheney’in ofisi tarafından hazırlanan, hedef olarak işaretlenmiş insanların güncel bir listesi vardı [...] Ortadoğu’da ve Latin Amerika’da onlarca ülkede suikastlar oldu. Hersh’in ifadesiyle, ‘1970’lerde, hükümetin, Jerry Ford yani Başkan Ford tarafından imzalanmış, bu tür eylemleri yasaklayan bir emir vardı. Yalnızca yasadışı olduğundan değil, aynı zamanda ahlaka aykırı ve verimsiz bir yol olduğundan.’

Gizli ‘hayalet’ tutukevlerinde mahkumlara işkence yapan JSOC’un adı savaş suçlarına da karışmıştır. McChrystal zamanında JSOC tarafından kullanılan Irak’taki Nama Kampı, Uluslararası Kızılhaç Komitesi’nden (CICR) gizlenen bu ‘hayalet’ etkinliklerden birisiydi. İşkencenin en vahşileri bu kampta uygulanmıştır.”

Resmen Kuzey Carolina’da Fort Braga’da Tümgeneral olarak görevlendirilmesine rağmen, Nama Kamp’ının ve Irak ve Afganistan’da kendisine bağlı özel kuvvetlerin müdavimlerinden birisiydi.
…
Birleşik Devletler’in imzalamış olduğu uluslaraarsı beyannamelerin ve ilkelerin alçakça ihlaline doğrudan doğruya biz de maruz kalıyoruz. Kübalı okuyucular, Uluslararası Kızıl Haç ile ilişkilerimize dair yazmış olduğum yazıdaki iki parçayı hatırlayacaklardır: Sierra Maestra savunmamız esnasında ve sonraki stratejik saldırıya karşı-saldırımızda, düşman ordusundan esir düşen mahkumların büyük bir çoğunu iade etmiştik. Mahkumlardan hiçbiri kötü muameleye maruz kalmadı; yaralıların tedavileri yapıldı. İsviçre merkezli Uluslararası Kızılhaç Komitesi bu olayları doğrulayabilir.
…
“Başka bir yayımcının bu hikaye ile neden ilgilenmediğinin bir açıklaması olarak, Hersh şunu söylüyor: ‘Basın-yayın şirketlerindeki meslektaşlarım, ilgilenmediklerinden değil ama kimi arayacaklarını bilmediklerinden bu haberlerin peşine düşmezler. Eğer JSOC hakkında bir şey yazacaksam, gizli bir birlik olduğundan onları nasıl bulacağım? Hükümet, yazdıklarımın tamamının yanlış olduğunu söyleyecek ya da bir yorum yapmayacak. Bunun yerine, bu tür hikayeleri görmezden gelmek çok daha kolay. JSOC ile ilişkilerin Obama başkanlığında da değiştiğini düşünmüyorum. Şimdi sadece daha kontrollü yapılıyor.’”

… Obama Yönetiminin General McChrystal’i Afganistan’daki savaşa yeni kumandan olarak atama kararı ve ABD’nin terörizmle savaşındaki Guantanamo Hapishanesinde tutulan esirlerinin askeri mahkemelerde yargılanmasının sürdürülmesi, maalesef Obama Yönetiminin Bush’un adımlarını nasıl takip ettiğinin göstergeleridir.

…
Kaliforniya Sonoma Devlet Üniversitesi’nin belirlediği, büyük medya tarafından en çok sansürlenen 25 haberden birisi, 2009-2010 yılı için, ” General Stanley McChrystal’in Savaş Suçları” ve diğer ikisi de bizim adamızla ilgili: “Medya Haiti Depremine Küba’nın Tıbbi Yardımını Görmezden Geliyor” ve “Guantanamo’daki Mahkumlara Hala Gaddarca Davranılıyor.” Bir dördüncüsü de: ” Barack Obama Sosyal Harcamaları Azaltırken Askeri Harcamaları Artırıyor.”

Dışişleri Bakanımız Bruno Rodriguez, vaktiyle İngiliz sömürgeciliğinin parçaladığı, bugün de bu görevi Yankilerin devraldığı Pakistan’ın, kuzey doğu bölgesinde gerçekleşen yıkıcı depremin yaralarını sarmak üzere bölgeye gönderilen Küba Sağlık Ekibinin bizzat siyasi sorumlusudur.

BM genel merkezinde 26 Ekimdeki dünkü konuşmasında, bizim karmaşık dünyamızın uluslararası durumu hakkında ne kadar iyi bilgi sahibi olduğunu gösterdi. Konuşması, üzerine düşünülmeyi son derece hak ediyor.

Fidel Castro Ruz
27 Ekim 2010

Hugo Chavez’in yeni mali sistemi , Canaima projesi ve petrol takası . . .

Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez hükümetin ücretsiz petrol dağıtacağı söylentilerine karşı yeni mali sistem ile ilgili açıklamalar yaptı. Chavez, Latin Amerikayla beraber Asya ve Ortadoğu’da yapılan işbirliği çalışmalarını gündeme taşıdı.

Chavez, Salı günü katıldığı özel bir televizyon programında daha önce Arjantin’le ortak çıkarlar ve işbirliğiyle ilgili yapılmış bir anlaşmaya gönderme yaparak, değiş-tokuş yöntemiyle ülkesinin gıda maddesi, süttozu, tarım araçları elde etmesine ve bir traktör fabrikası inşa edilmesine olanak sağladığını söyledi.

Avrupa, Asya ve Afrika’daki yedi ülkeyi kapsayan uluslararası gezisinde Chavez, düşüncelerinin benzer bir mekanizma yaratmak olduğunu belirtti ve Portekiz örneğini vererek bazı ülkelerin dünya petrol piyasasındaki fiyatları karşılayamadığını ve bu nedenle kendilerinin bu ülkeleri anlama çabası içinde olduklarını söyledi.

Canaima projesi çerçevesinde, yapılan takasla oluşturulan fon sayesinde bir feribot hattı yapılacak ve Portekiz’den bilgisayar alımına devam edilecek.

Yapılanların yasal sınırlar içinde gerçekleştirildiğini, her şeyin net olduğunu ve herkesin yararına olan bu çalışmaların Venezuela halkına çok iyi anlatılması gerektiğini söyleyen Chavez aksi takdirde muhalefetin yalanlarla saldırıya geçeceğini söyledi.

Amerikan ordusunda son beş yıldır hızla artan intihar vakaları rekor düzeye ulaştı. Kongre’de bu sorunu incelemekle görevlendirilen grup tavsiyelerini Savunma Bakanı Robert Gates’e sundu.

Liseden mezun olur olmaz orduya giren Thomas John Sweet’in ölüm haberini geçen yıl Amerika’nın Sesi duyurmuştu. Kalp rahatsızlığı ve dikkat eksikliği bozukluğu bulunmasına rağmen orduya kabul edilen Sweet, Irak’a gönderildikten sonra dikkatini toparlaması için annesinden ilaçlarını göndermesini istedi.

Anne Liz Sweet, oğlunun, rahatsızlığı nedeniyle, birliğinin başındaki çavuşla sorun yaşamasından sonra rütbesinin düşürüleceğini öğrendiğini söylüyor. Liz Sweet,”Çavuşu oğlumu azlettikten beş dakika sonra silah sesi duyulmuş,” şeklinde konuşuyor.

Amerikan Ordusu, Thomas John Sweet’in ölüm nedenini intihar olarak açıkladı. Thomas John Sweet, 2005-2009 yılları arasında intihar eden bin 100 ordu mensubundan biri. Ordudaki intihar vakalarının sivil intiharları geçtiği ve bu yıl da yükselmeye devam ettiği bildiriliyor.

Geçen Ağustos ayında ordudaki intihar vakalarını araştırması için Kongre’de Savunma Bakanlığı Çalışma Grubu oluşturuldu. Grubun başkanlarından Tümgeneral Phillip Volpe, intiharların önlenebilir olduğunu savunduklarını söylüyor.Tümgeneral Phillip Volpe, ”Askerlerimizin intihar nedeniyle ölmesi hiçbir zaman kabul edilemez,” diyor.

Çalışma grubuna göre intihara sebebiyet veren risk faktörleri arasında Irak ve Afganistan’daki savaşlara birden fazla kez gönderilmesi ve iki görev süresi arasında askerlere yeterli süre tanınmaması yer alıyor.

Grup ayrıca başka risk faktörleri de bulunduğunu ve asker intiharlarıyla sivil intiharlara yol açan nedenlerin aynı olduğunu bildiriyor. Ordudan emekli rahip Robert Certain,”İntihara en çok başarısız aşk ilişkileri ve evlilikler, mali borçlar ve yasal sorunlar neden oluyor. Bunlara biraz da alkol katınca ölümcül bir karışım ortaya çıkıyor,” diyor. Kongre çalışma grubu ise, intiharların belirli bir kalıba uygunluk göstermediğini belirtiyor.

Tümgeneral Philip Volpe,”İntihar etme riski altındaki bir kişinin özelliklerini belirleyemeyiz. Bu çok karmaşık bir durum,” diyor. Çalışma grubu, Savunma Bakanlığı’na doğrudan bağlı intihar önleme programı oluşturulmasını öneriyor. Bu programın intihara yatkınlık gösterenleri ayırt etmeyi öğretmesi ve akıl sağlığı tedavisinin ‘utanç verici olduğu’ inancını yıkmaya yönelik çalışmalar yapması hedefleniyor. Tümgeneral Philip Volpe,”Konuya, intiharları önleme, risk altındakileri önceden belirleyip davranışlarında değişiklik yapmaya çalışma, stratejik mesajlar verme, komutanların katılımını sağlama ve eğitim gibi farklı açılardan yaklaşmak çok önemli,” diyor.

Ordu, intiharları önlemek amacıyla askerlere, risk altındaki silah arkadaşlarına yardım etmeleri için eğitim vermeye başladı. Er Joseph Sanders, Irak’ta görevliyken eşinin arayıp boşanmak istediğini söylemesi üzerine intihara teşebbüs etmiş. Sanders, ”Duvarda asılı tüfeği kaptım. Namluyu çeneme dayadım. Ve tetiği çektim,” diyor. Bir başka asker ateşleme iğnesini çıkardığı için tüfek çalışmamış. Sanders, ”Arkadaşım ‘dün gece iğneyi ben çıkardım, çünkü durumun beni kaygılandırıyordu’ dedi,” şeklinde konuşuyor.

Çalışma grubunun üyeleri daha iyi araştırma yapmanın ve intihar girişiminde bulunanlarla görüşmenin, bu tür yeni vakaları engellemede yararı olacağını söylüyor.

Tavsiyelerinin askerlik hayatının getirdiği stresi azaltmaya ve askeri güçlerin etkinliğini artırmaya yardım edeceğinden emin olduklarını belirten grup üyeleri, bir sonraki adımın savunma bakanının raporu onaylayıp Kongre’ye sunması olduğunu söyledi.

Sağlığına yeniden kavuşmasının ardından sık sık kamuoyunun önüne çıkmaya başlayan Fidel Castro, son yılların en uzun konuşmasını geçtiğimiz günlerde Havana’ da yaptı.
Fidel Castro’nun bir savaşa neden olabilecek tek ülke ABD’dır derken Amerika için en büyük tehlikenin yine kendileri olduğubu söyledi.

Küba’nın efsane lideri ve eski devlet başkanı Fidel Castro, başkent Havana’da halkına hitaben son yılların en uzun konuşmasını ve sözleri;

Büyük bir coşkuyla karşılanan Castro’nun gündeminde ABD ve kapitalizm vardı. “‘Emperyalist güçler bizi küçümseyerek hata yapıyorlar” diyen Castro, Washington’a meydan okudu.

Neredeyse bir buçuk saat boyunca halka seslenen Castro şöyle konuştu:
“ABD kendisini yok etmek ister mi, bilmem. Ama onları tehdit eden tek güç yine kendileri. Bir savaşa neden olabilecek tek ülke Amerika. Bu ne Çin, ne de Rusya. Bütün bu ülkeler korunma içgüdüsüyle nükleer silahları geliştirdiler, Amerika gibi diğer ülkeleri ele geçirmek için değil”

84 yaşındaki Castro, kapitalizmi de şu sözlerle eleştirdi:

“Kapitalizmin hiçbir ahlaki kuralı yoktur. Her şey ticari amaçlar taşır ve insanlar bu yolla eğitilemezler. Bu insanları bencilleştirir.

Fidel Castro, geçirdiği rahatsızlığın ardından 2006′da devlet başkanlığı görevini kardeşi Raul Castro’ya devretmişti.

ABD’de 37 eyalette uygulanan geçici istihdam programı sona erdi. İşsizler ordusunun büyümesi anlamına gelen bu gelişme ekonomiyi diriltemeyen Obama yönetimini ara seçimlerde zorlayacak.

ABD’de 37 eyalette uygulanan geçici istihdam programı sona erdi. İşsizler ordusuna yeni katılım anlamına gelen bu gelişme ekonomiyi diriltemeyen Obama yönetimini ara seçimlerde zorlayacak.
Küresel krizin doğum yeri ABD, krizden en fazla yara alan ülkelerin de başında geliyor. İşsizlik oranının yüzde 9,6′ya tırmandığı ülkede hükümetin teşvik programı kapsamında 37 eyalette uygulanan geçici istihdam programında sona gelinmesi işsizliğin kanayan yara olmaya devam edeceğine işaret ediyor.

Geçen hafta perşembe günü sona eren Temporary Assistance for Needy Families (İhtiyacı Olan Aileler İçin Geçici Yardım-TANF) programına aktarılan 5 milyar dolarla ABD’nin 37 eyaletinde onbinlerce kişiye istihdam sağlanıyor, gıda programlarına ve konut yardımlarına da kaynak aktarılıyordu.

Programı daha önce iki kez uzatan Kongre, sivil toplum örgütlerinin baskısına rağmen programın sona erdiği 30 Eylül’de yeni bir uzatma kararı almadı. Bu da, en azından şimdilik, programın rafa kalktığını gösteriyor.

TANF programının sona ermesi ile çok sayıda geçici çalışana artık işe gelmemelerinin söylendiğini ve bu kişilerin yeni iş bulmalarının oldukça zor olduğunu söyleyen uzmanlara göre yenileme olacaksa bile bu ancak ara seçimler sonrasında gerçekleşebilir.

Ancak 1 trilyon doları aşan teşvik paketi ile ekonomiyi ayağa kaldırmaya çalışan ABD Başkanı Barack Obama hükümeti 2 Kasım’da gerçekleştirilecek ara seçimler öncesinde başarılı olabilmiş değil.

Bu nedenle hükümete yönelik eleştiriler her geçen gün artıyor ve Obama yönetiminin 2 yıla yaklaşan görev süresine not verme niteliği de taşıyan ara seçimlerde ekonominin gidişatının belirleyici olacağı vurgulanıyor.

ABD’de yoksullara yönelik yasalar ve politikalar üzerine çalışan sivil toplum örgütü Center for Law and Social Policy (CLASP) kıdemli analistlerinden Elizabeth Lower-Basch, TANF’ın bitişi ile onbinlerce insanın kalıcı iş arayan milyonlar arasına katıldığını belirtti.

Ancak bazı eyaletler istihdam programının kapsamını daraltarak birkaç ay daha sürdürme kararı aldı. Bunlardan biri, geçen hafta analist Meredith Whitney’in, bütçesindeki delik nedeniyle iflasın eşiğindeki eyaletler listesinde yer alan Illinois. Yaklaşık 26 bin kişiyi TANF kapsamında işe yerleştiren eyalette program iki ay daha uzatıldı.

CNN’e konuşan Illinois valisi Pat Quinn, “Ekonomiyi güçlendirmenin en iyi yolu insanları işe sokmak. Bu hem aileler, hem de işletmeciler için olumlu bir süreç” yorumunu yaptı. South Carolina, Texas ve Minnesota eyaletleri de teşvikle istihdam sağlama programını birkaç ay daha uygulama kararı aldı.

Bu arada dün, yine ekonomik krize çare olması için çıkarılan 700 milyar dolarlık Sorunlu Varlıkları Kurtarma Programı (TARP) da sona erdi. Ancak çıkışının üzerinden iki yıl geçen bu programın performansı ve vergi mükelleflerinin sırtına bindirdiği yük hâlâ tartışma konusu.

Büyük ve küçük finans kuruluşlarına sermaye enjekte ederek finans sistemini istikrara kavuşturmayı hedefleyen bu programın sona ermesinin ardından ABD Hazine Bakanlığı’nın yeni bir uygulama başlatmayacağı belirtiliyor.

TARP, 70 milyar dolarla sigorta devi AIG’yi kurtarmış, toplam 67 milyar dolar ile Otomotiv Endüstrisi Finansman Programı ile Detroit devleri General Motors ve Chrysler’ın iflastan kurtulmasına yardım etmiş, 55 milyar dolar da Hazine’nin Semaye Alım Programı’na aktarılmıştı.

Öte yandan, ekonominin bir türlü ayağa kalkamadığı ABD’de ara seçimler öncesinde Demokratlarla Cumhuriyetçiler arasındaki savaş kızıştı. Cumhuriyetçi kanat, seçmenlere yönelik propogandalarında ABD Başkanı Obama’yı ve Demokratları ekonomiyi düzeltemeyerek hayatı zorlaştırdıkları gerekçesiyle eleştiriyor. Demokratlar ise finansal krize ve resesyona bir önceki George W. Bush hükümetinin yani Cumhuriyetçilerin neden olduğunu savunuyor.

Demokratlara göre Cumhuriyetçiler finans ve otomotiv sektörlerine yönelik kurtarma hareketlerini ve Obama’nın teşvik programını engellemeyi başarabilseydi yüksek işsizlik oranı, rekor sayıda icralar ve iflaslar daha da kötü bir seviyede olacaktı. Temsilciler Meclisi ve Senato’da çoğunluğu elinde bulunduran Demokratların bu hakimiyeti seçimlerde zedelenebilir.

Cumhuriyetçilerin Temsilciler Meclisi’nde çoğunuğu elde etmeleri halinde Demokrat Başkan nancy Pelosi’nin yerine gelmesi beklenen adaylar arasında yer alan Cumhuriyetçi John Boehner, Associated Press haber ajansına yaptığı açıklamada ülkenin vergi, harcama ve Obama karşıtı bir havada olduğunu belirtti.

Kamuoyu yoklamaları da teşvik programına yönelik kuşkuları, Wall Street’e ve otomotiv devlerininin kurtarılmasına olan öfkeyi ve hükümete yönelik güvensizliği ortaya koyuyor. Ayrıca 13.6 trilyon dolara ulaşarak gayri safi yurtiçi hasılayı da sollayan borç yükü bir başka büyük rahatsızlık konusu. Bu olumsuz tablo ile ara seçimlerde iktidarını test edecek olan Obama’nın her sonuca hazırlıklı olması gerektiği vurgulanıyor.

Küba Devrimi lideri Fidel Castro’nun Ekvador’daki gelişmeler ve Ekvador devlet başkanı Rafael Correa  hakkında en son değerlendirme yazısını okuyucularımızla paylaşıyoruz.

İNANILMAZ HABERLER

Kolombiyalı senatör Piedad Cordoba’nın durumuyla ilgili değerlendirme yazımı kaleme alırken Ekvador’dan inanılmaz haberler gelmeye başladı.Bu haberleri saatlerce dinledim.

Dakikalar geçtikçe karışıklıklar artıyor. Küba saatiyle 17:12′de darbenin mahkum edilmesine yönelik açıklamalar artıyor.

Latin Amerikalı en önemli liderlerden Hugo Chavez ve Evo Morales şiddetle darbeyi mahkum etti. Toplantı halindeki OAS ise alternatifsiz.

Üyeleri kızgın durumda, Chincilla bile protesto ediyor ve Kolombiya’nın yeni devlet başkanı Correa’yı desteklediğini açıkladı.

Ekvador devlet başkanı Rafael Correa ise dimdik ayakta. Ekvador halkı ise örgütlü. Bana göre darbe şimdiden kaybetmiş durumda.

Obama ve Clinton’ın bile darbe girişimini mahkum etmekten başka çaresi yok.

Fidel Castro

30 Eylül 2010

Küba televizyonunda Salı akşamı yayınlanan “Terörün Yolu” adlı belgeselin ikinci bölümünde yeralan bilgilere göre Küba, bu yıl içerisinde özellikle basında olağanüstü bir karalama kampanyasıyla karşı karşıya kaldı.

Buna göre ABD tarafından kontrol edilen sözde büyük Batı basını Küba’nın savunduğu değerlere karşı terörist yöntemlerle saldırmakta ve Küba karşıtlarını desteklemekte.

Bu kapsamda 2010 yılı Şubat ayında gerçekleştirdiği yıllık konferansta Alpha 66 adlı örgüt, Küba hükümetini devirmek için silahlı mücadeleye devam kararı almıştı.

Belgeselde yeralan bilgilere göre bu konferansa Luis Posada Carriles, Osvaldo Mitat, Orlando Gutierrez ve Silvia Iriondo gibi teröristler de katılmıştır.

Küba’da tutuklu bulunan El Salvador asıllı terörist Francisco Chavez Abarca ise yaptığı açıklamada, Luis Posada Carriles’in kendisiyle temas kurduğunu ve Küba’ya karşı bombalama eylemlerinin süreceğini bildirdiğini ifade etmişti.

Chavez Abarca ayrıca Kübalı lider Fidel Castro’yu Guatemala ziyareti sırasında öldürme planları yaptığını itiraf etmiş, 2000 yılı Kasım ayında Panama’da da benzer bir planın uygulanmaya çalışıldığını belirtmişti.

Panama’daki Küba heyetine yönelik suikast girişimi önceden ortaya çıkartılmış ancak yakalanan terörist Posada ve suç ortakları bu ülke devlet başkanı Mireya Moscoso tarafından para karşılığı affedilmişti.

Küba Devrimi lideri Fidel Castro Dünya Ekonomisi Araştırma Merkezi’ni ziyaret ederek yaklaşık bir saat boyunca kurumun önde gelen araştırmacılarıyla görüşme yaptı.

Fidel Castro ilk olarak kurum başkanı Osvaldo Martinez tarafından karşılandı.

Ekonomistlerle dünyanın içinden geçmekte olduğu dönemi değerlendiren Fidel Castro, aynı zamanda Ortadoğudaki durum ve insanlığı tehdit eden çevre felaketlerine de değindi.

Yuvarlak Masa adlı televizyon ve radyo programının haberine göre Fidel Castro, uzmanlardan Latin Amerika halklarının karşı karşıya kaldığı sorunları aşacak ve şimdiye kadar yapılan hataları tekrarlamayacak bir uygarlık kurulması için düşünmelerini istedi.

Toplantıya katılanlara hitap eden Fidel Castro, bu gündemlerin dünyanın bir çok yerinde hem meslekdaşları hem de insanlık tarafından düşünülmesi gerektiğini belirtti.

Dünya Ekonomisi Araştırma Merkezi, Küba Bilim – Teknoloji ve Çevre Bakanlığına bağlı olarak faaliyet gösteren bilimsel bir kurum ve merkezin son 30 yıl içinde dünya ekonomisine dair çok sayıda önemli çalışması bulunuyor. Yapılan çalışmalarda özellikle az gelişmiş ülkelerin sorunları masaya yatırılırken, çözüm yolları da sıralanıyor.

Latin Amerika ve Karayipler’de de önemli bir düşünce merkezi olarak öne çıkan kurumda, çok sayıda uluslararası konferans ve etkinlik de düzenleniyor.

Fidel Castro yapılan toplantının ardından kurumdan ayrılırken merkez çalışanları tarafından alkışlarla uğurlandı.

Küba’nın efsane lideri Fidel Castro’nun spora ve spor kültürüne verdiği önemden daha önceleri de bahsetmiştik. 
Dünya Kupasını  yakınen takip eden Fidel Castro’nun Brezilya’nın Dünya Kupası çeyrek finalinde elenmesinden sorumlu tutulan  Japon hakem Nishumira’yu “Kasıtlı karar verdiğini sanmıyorum” diyerek savunmasının yanında finalin sönük geçeceğine ilişkin görüşleri;

Fidel Castro; “Dünya kupası finali bu sporun tarihindeki en donuk hadise olacaktır”

“Artık Dünya Kupası çeyrek finalleri tamamlandı. Futbolseverler çok heyecanlı maçlar seyrettiler, olağanüstü olaylara şahit oldular. Söylenene göre Hollanda futbol takımı dünya kupalarında Cuma günü hiç maç kaybetmemiş. Bu istatistik bilgi için bilgisayarlara teşekkür etmeliyiz.

Brezilya’nın kupadan elendiği de artık bir gerçek. Bir hakem yüzünden Brezilya kupanın dışında kaldı. En azından Küba televizyonundaki ısrarla bunu tekrarlayan spikere göre bu böyle. Ancak FIFA, hakemin kararlarının doğru olduğunu açıklamış durumda.

Aynı hakem Brezilya’yı çok önemli bir anda on kişi bırakınca ikinci yarının çoğunu eksik oynamış oldular. Hakemin bunu kasten yaptığını düşünmüyorum.

Dün de Arjantin elendi. İlk dakikalarda Alman orta saha oyuncusu Müller, mağrur Arjantin savunması ve kalecisini avlayarak takımını öne geçiren golü attı.

Maçın devamında Arjantin forvetleri onun üzerinde gol pozisyonunu değerlendiremedi. Almanlar ise üç tane daha gol atarak Alman Başbakanı Angela Merkel’in çılgınca sevinmesine yol açtılar.

Sonunda, bir favori takımın daha elenmesiyle birlikte Kübalı futbolseverlerin çoğu şaşkınlıklarını gizlemediler.

Futbol aşıklarının çoğu Uruguay’ın hangi kıtada olduğunu bile bilmiyor. ” diyerek  2010 Dünya Kupası Finali’nin en tarihteki en talihsiz final olacağından bahsederek son sözü söyle tamamladı;
 ”Avrupalı ülkeler arasında oynanacak olan bir dünya kupası finali bu sporun tarihindeki en donuk hadise olacaktır.”

Fidel Castro Ruz / 4 Temmuz ,2010

Küba Devrimi lideri Fidel Castro’nun son makalesini yayınlıyoruz.

Yanılırsam dünyadaki en mutlu kişi olacağımı yazmıştım ama maalesef mutluluğum kısa sürdü.

Dünya Kupası hala bitmedi. Finale kadar altı gün var.

Yanki imparatorluğu ve faşist İsrail devleti ellerine gelen bu muhteşem fırsatı nasıl oldu da kaçırdı, dünyamızdaki insanların büyük çoğunluğu içinde bulundukları temel sorunları fazlasıyla unutmuşken!

Dünya Kupası maçları sürerken imparatorluğun İran’a saldırmak için yaptığı planları ve ortaya koymaya çalıştığı basit bahaneleri kim farkedebilirdi?

Bunları düşünürken kendime soruyorum; İran Körfezine, Hürmüz Boğazına, İran karasularına ilk kez giren İsrail savaş gemileri orada ne yapıyor?

9 Haziran 2010 günü Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından alınan 1929 numaralı kararın gerekleri yerine getirilirse Yanki nükleer uçak gemileriyle İsrail savaş gemilerinin kuyruklarını kıstırıp üslerine döneceklerini düşünmek olası mıdır? Bilindiği gibi 1929 numaralı karar, İran gemilerinin ve uçaklarının herhangi bir ülke sınırları içinde ve uluslararası sularda aranmasına olanak tanıyor. Kararda ayrıca İran gemilerinin İran devletinin onayı alınarak aranacağı belirtiliyor, onay verilmezse durum derinlemesine araştırılacak.

Birleşmiş Milletler kararlarına göre ülkeye girişi yasaklanan her hangi bir maddeye aramalarda rastlanması durumunda buna el koyma hakkı da verilmiş.

Silahsızlandırılmış İran devleti, Irak ile caniyane bir savaşın kurbanı olmuştu, mayınlı arazide ordu birliklerinin önünü açmak için öne sürülen Devrim Muhafızları hala gözlerimizin önünde.

Bugün durum böyle değil. Önceki yazılarımda Mahmut Ahmedinejad’ın bu savaş sırasında batı cephesindeki Devrim Muhafızlarının komutanı olduğunu belirtmiştim.

Yıllar sonra, cesaretlenmiş bir Irak devleti Cumhuriyet Muhafızlarıyla saldırarak kolay bir lokma sandığı petrol zengini Kuveyt Emirliğini ilhak etmeye kalkmıştı.

Irak hükümeti kendisine sağlık alanında önemli yardımlar yapan Küba devletiyle yakın bir ilişki içinde olmuştu. Ülkemiz Irak’a bu dönemde, yanlış değerlendirmeler sonucu girişilen maceradan vazgeçilmesi ve Kuveyt’den geri çekilinmesi yönünde telkinlerde bulunmuştu.

Artık biliyoruz ki, bu ülkeyle çok iyi ilişkiler içinde olan ve o dönemde Irak’da Yanki elçisi olan malum şahıs bu hatanın işlenmesine katkıda bulunmuştu.

Baba Bush, eski müttefikine güçlü bir Sünni Arap müslüman koalisyonu ile saldırarak Cumhuriyet Muhafızlarının geri çekilme güzergahını kesecek şekilde güneyden saldırdı . Daha sonra oğul Bush döneminde Dışişleri Bakanı olacak olan dönemin başarılı komutanı Colin Powell’ın yönetimindeki ABD Silahlı Kuvvetlerinden kaçan Irak Ordusu
başkent Bağdat yönünde geri çekildi.

ABD Silahlı Kuvvetleri sadece intikam alma duygusu içinde, seyreltilmiş uranyum içeren silahlarla Cumhuriyet Muhafızlarına saldırarak o zaman kadar görülmemiş etkiye sahip olan bu silahları ilk kez deneme fırsatı buldular.

Bugün gelişmiş hava, kara ve deniz savunma sisteleriyle İran, o dönemde ABD Silahlı Kuvvetlerinin saldırdığı Cumhuriyet Muhafızlarından oldukça farklı.

İmparatorluk kimsenin bir daha düzeltemeyeceği bir yanlışa doğru ilerliyor. Korkunç bir kader onu beklemekte.

Dünya Kupası maçları oynanırken, hiç de şansla ilgilisi olmayan, imparatorluğun varolma mantığı gereğince gerçekleşen olaylar yaşandı.

1,2 ve 3 Temmuz günü olanlardan bahsediyorum.

Tüm olanların merkezinde aynı olgu var: Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinde veto yetkisi olan ülkeler ve Almanya, 2 Temmuz günü İran hükümetine yaptıkları çağrıda yürüttüğü nükleer programa dair derhal görüşmelere dönmesini talep ettiler.

Bir gün önce ise ABD Başkanı Barack Obama İran’a karşı yürürlükte olan yaptırımları artıran kararı imzaladı. Buna göre enerjiden bankacılığa kadar tüm alanlarda Tahran hükümetiyle ticari ilişki içinde olan şirketler cezalandırılıyor. Diğer bir deyişle İran’ı boğmak için bir abluka uygulanıyor.

İran Cumhurbaşkanı Ahmedinejad, ülkesinin Ağustos ayı sonundaki görüşmelere döneceğini, görüşmelere Brezilya ve Türkiye’nin de katılması gerektiğini belirtti. Bilindiği gibi sadece bu iki ülke 9 Haziran günkü Güvenlik Konseyi toplantısında ambargoya karşı oy kullanmıştı.

Avrupa Birliğinin hatırı sayılır bir yöneticisi ise görüşmelere ne Brezilya ne de Türkiye’nin davet edileceğini açıkladı.

Uygun sonuca varmak için elimizde herşey var.

İki taraf da geri adım atmayacak. Bir taraf gücünün verdiği gururdan dolayı, diğer taraf da girmesi istenen boyunduruğa karşı çıkabileceğinden ötürü. İnsanlık tarihinde bu şekildeki karşı karşıya gelişlere dair sayısız örnek bulunabilir.

Hiç şüphe yok, binlerce yıllık geleneğe sahip İran halkı kendisini saldırganlara karşı koruyacak. Obama’nın, İran’ın bu şartlara boyun eğeceğini düşündüğüne inanmak mümkün değil.

İran devleti, yöneticileri, Humeyni’nin izindeki dini önderleri, Devrim Muhafızları ve modern silahlı kuvvetleri sonuna kadar direnecek.

Bizim gibi dünyanın yoksul halkları için çok kısa süre sonra çıkacak korkunç nükleer savaşın sonuçlarını çekmekten başka bir ihtimal yok. Emperyalizmin yarattığı bu cehenneme dair hiç bir günahları olmayan güney ulusları, Afrika halkları ve diğer uluslar ile nükleer savaşın olmadığı bölgede hayatta kalabilenler sonuçlara katlanacak.

Ne yazık ki, önceki yazılarımda bahsettiğim fikirlerime dair düzeltecek hiç bir şeyim yok, söylediklerimin arkasındayım.

Fidel Castro Ruz

Küba Devrimi lideri Fidel Castro’nun “Gerçekleri zamanında bilmek” adlı son makalesi:

Görüşlerimi dile getirdiğim her makalede esas amacım insanlığa doğru koşar adım ilerleyen felaketle ilgili olarak halkımızı haberdar etmektir.

Bugün 26 gün öncesine göre daha sakinim. Olaylar yavaş yavaş gerçekleşmeye başladığı için artık görüşlerimin üzerinden geçerek ve onları zenginleştirerek ulusal ve uluslararası kamuoyuyla paylaşabilirim.

Obama eğer ABD ulusal futbol takımı çeyrek finallere çıksaydı 2 Temmuz günü oynanacak olan maça gideceğine dair söz vermiş. Obama bu işlerde bu kadar kesin konuşulamayacağını bilmeliydi, bu onun sorunu.

Geçtiğimiz 25 Haziran günü öne çıkan uluslararası basın kuruluşlarından bir tanesinde ilginç bir haber çıktı. Buna göre “…İslami Devrim Muhafızları Donanma Komutanı General Ali Fadavi, ABD veya müttefikleri İran’a ait herhangi bir gemiyi uluslararası sularda denetlemeye kalkarsa, İran Körfezi ve Hürmüz Boğazında gereken cevabı alacaklarını belirtti…”

Bilginin kaynağı İran haber ajansı Mehr olarak veriliyor. Ajansın haberi şöyle devam ediyor: “…Fadavi, devrim muhafızı donanmasının füze fırlatma kabiliyetine sahip yüzlerce savaş gemisine sahip olduğunu vurguladı…”

Anında Granma internet sitesinde haber yapılan bu gelişme, 24 Haziran günü yazdığım makaleden sanki bire bir kopyalanmış.

Gelişmeler, uluslararası olayların mantıklı bir şekilde durup düşündükten sonra kolaylıkla tahmin edilebileceğini gösteriyor.

Makalemi yazarken İran basınında konuyla ilgili yazılanlara dair en çok bir bilgim bile olmadığını ekleyeyim.

Olacak olaylara dair en küçük bir şüphem bile yok; ABD ve İsrail savaş gemileri bölgedeki ABD donanmasına katıldıktan sonra İran kıyıları açıklarındaki ticari gemileri denetlemeye çalışınca ortalık karışacak. İşte o anda korkunç bir savaş başlayacak, hangi tarafın kaç gemi kaybedeceğini tahmin etmek ise imkansız.

Halkımız için ise zamanla gerçeği öğrenmek en önemli şeydir.

Hiç şüphem yok, Küba halkının %99,9’u geleceğe umutla bakıyor ve benim de önceden belirttiğim gibi yanılıyor olmayı istiyor.

Çevremdeki insanlarla konuşuyorum, arada sırada onurlu ve asil halkımızın temsilcileriyle biraraya geliyorum. Bana söyledikleri; makalelerimi okuduktan sonra fikirlerimdeki sade ve gerçekçi mantığa hak verdiklerini ancak; zamanlarını ve enerjilerini kendi görev ve sorumluluklarını yerine getirmek için harcadıkları oldu.

Aslında yurttaşlarımızdan istediğimiz tam da budur. En kötüsü ne olurdu biliyor musunuz, çok kötü bir haberden o an haberiniz olması. Önceden hazırlıksız yakalandığınız bir felaket haberi karmaşa ve panik havasına neden olurdu. Bu tür bir davranış ise 1962 yılının Ekim ayında gerçek bir nükleer saldırı tehdidi altında yaşamasına rağmen boyun eğmemiş Küba halkını küçük düşüren bir durum olurdu herhalde.

Dünyanın bir çok ülkesinde enternasyonalist görevlerini yerine getiren kahraman askerlerimiz ve Devrimci Silahlı Kuvvetlerimizin cesur komutanları, Angola’nın bağımsızlığı için Güney Afrika ırkçı rejimi silahlı kuvvetleriyle Namibya sınırındaki Cuito Cuanavale’de çarpışırken nükleer saldırı tehditi altındaydı.

Dönemin ABD Başkanının bilgisi dahilinde olmak üzere Pentagon’un İsrail üzerinden Güney Afrika Ordusuna her biri Japon kentlerine atılan atom bombalarından daha güçlü olan 14 adet nükleer silah verdiğini bugün artık biliyoruz, bunu önceki makalelerimde yazdım.

Ne bir peygamberim ne de bir kâhin. Kimse bana olacakları önceden söylemedi, vardığım sonuçlar sadece basit mantık yürütmenin sonucudur.

Bu tür karmaşık konularla ilk kez karşılaşmıyoruz, acemi ise hiç değiliz.

Nükleer krizin ardından ortaya çıkan durumu Latin Amerika için değerlendirmiştik.

Bu tür durumlarda kapitalizm veya sosyalizmden bahsedemezsiniz.

Bölgeye dair geliştirilebilecek mal ve hizmet temini için ancak yeni bir dönem açabilirsiniz. Ne var ki bölgeye baktığınızda komşularınızın bazılarının sosyalizme yakın yönetimler tarafından yönetildiğini görmekle beraber diğer bir kısmının ise dünyayı kasıp kavuran piyasa ekonomisi girdabına kapıldığını biliyoruz. Vahşi piyasa bu ülkelerden doymak bilmez bir şekilde petrol, doğalgaz, kömür, uranyum, bakır, lityum, aluminyum ve demir gibi hammaddelerini alarak zengin ülkelere yönlendirmekte.

Bu piyasa için sağlanan gıda sevkiyatı da sarsılmak üzere.

Bu durumda gelişmekte olan ülke halkları ABD’de bulunan ve insanlığı kontrolsüz bir felakete sürükleyen bir azınlığın rahatı için yaşamsal kaynakları olan yakıt, gıda, su ve doğal kaynaklarını terk etmek durumunda.

Ancak hala belirsizliğini koruyan konular da gündemde, acaba iki büyük nükleer güç ellendeki nükleer silahları birbirlerine karşı kullanmaktan geri durabilecekler mi?

Hiç kuşku duymadığım bir husus ise, savaşa yol açabilecek Birleşmiş Milletler kararını güle oynaya kabul eden ABD ve İsrail’in müttefikleri olan İngiltere ve Fransa’nın böyle bir olası gerilimde Rusya’ya karşı kendi nükleer silahlarıyla cephe alacaklarıdır. Bu silahlı karşı karşıya gelişi engeleyebilecek ülke olan Çin ise iki tarafa karşı mesafeli duruyor.

Süper gücün ekonomisi iskambilden yapılan bir kale gibi çökmeye mahkum. Bugün imparatorluğun doğduğu ABD toprakları bu şekilde bir ekonomik krize karşı en hazırlıksız topraklardır.

Gezegenimizin farklı yerlerinde patlayacak olan nükleer silahların ne gibi bir yıkıcı etkiye sahip olabileceğini tahmin bile edemiyoruz.

Bu hipotezi daha ileri götürmek ise benim için tamamen bilim kurgu olacaktır.

Fidel Castro Ruz

Küba Devrimi lideri Fidel Castro son yazdığı “Yanılmış olmayı o kadar isterdim ki” makelesinde, İran açıklarındaki ABD Donanması’na, ABD ve İsrail savaş uçaklarını taşıyan uçak gemisinin de ekleneceğini belirterek, İran’a silahlı bir saldırının yakınlaştığı yönünde bir değerlendirmede bulundu.

İşte Fidel Castro’nun makalesi:

Yazdığım bu satırlar yarın yani 26 Haziran Cumartesi günü Granma’da yayınlandığından sadece 32 gün sonra imparatorluğa gösterdiğimiz onurlu direniş olan 26 Temmuz gününü kutlayacağız.

İnsanlığın düşmanları her adımlarını ölçüp biçerek atıyorlar. Özellikle aklında sadece kâr hırsı ve hammadde olan, insanlığın ortak değerlerini gözardı eden ABD emperyalizmi.

16 Haziran günkü yazımda şunları yazmışım: “Bu cehennem habercisi gibi gelişmeler Dünya Kupası maçları arasında unutulup gidiyor, kimsenin umurunda olmaksızın.”

Bu önemli spor olayı en çekişmeli aşamasına giriyor. 14 gün boyunca 32 ülkeden futbolcular ilk 16′ya girebilmek için çaba gösterdiler. Şimdi ise çeyrek finale, yarı finale ve finale kalabilmek için mücadele edecekler.

Futbol fanatizmi giderek artmakta, dünya üzerinde milyonlarca insanı etkisine almaya başladı bile.

Artık şunu sorabiliriz; kaçımız şu sıralarda ABD donanmasının en büyük uçak gemilerinden Harry S. Truman’ın beraberinde nükleer denizaltılarla birlikte Süveyş Kanalından geçerek İran Körfezine doğru yol almakta olduğunu biliyoruz?

ABD donanmasına eşlik eden gemiler arasında benzer ateş gücüne sahip İsrail savaş gemilerinin de olduğu bilinmekte. Bu donanma İran’a uygulanan abluka uyarınca ülkeye giriş çıkış yapan ticari gemileri arama yetkisine sahip olacak.

Hatırlanacağı gibi Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, ABD’nin önerisi ve İngiltere, Fransa ile Almanya’nın desteğiyle çok ağır koşulları olan bir yaptırım kararı almıştı.

Diğer bir ağır yaptırım kararı da ABD Senatosundan çıkmıştı.

Üçüncü ve en ağır yaptırım kararı ise Avrupa Birliği tarafından alındı. Bütün bu gelişmeler 20 Haziran gününden önce oldu. O dönemde Fransa Cumhurbaşkanı acil bir ziyaretle Rusya Federasyonu Devlet Başkanı Dmitri Medvedev ile görüşmüş, Rusya’nın İran ile görüşerek durumun daha kötüye gitmesine engel olması istenmişti.

Şimdi zaten İran açıklarında bulunan ABD donanmasına, ABD ve İsrail savaş uçaklarını taşıyan uçak gemisinin varması bekleniyor.

İşin en düşündürücü yanı ise ABD’nin Ortadoğudaki jandarması İsrail’in elinde son derece gelişmiş nükleer silahlar ve bunları kullanabilecek modern savaş uçaklarının bulunuyor olması.

İran Şahı 1979 yılında tek bir silah atılmadan Ayetullah Humeyni tarafından devrilmişti. ABD, İran’a karşı savaş açan Irak’ı desteklemiş ve Irak tarafından İran ordusuna ve Devrim Muhafızlarına karşı kullanılan kimyasal silahları tedarik etmişti. O dönemler Bağlantısızlar Hareketinin lideri konumunda olan Küba bu konuyla ilgili bilgiye sahipti. Savaşın etkilerine maruz kalan sivillerin durumunu da çok iyi biliyorduk. Bugün İran Cumhurbaşkanı olan Mahmut Ahmedinejad o dönemde Devrim Muhafızları 6. Ordu komutanı olarak İran – Irak Savaşının en sıcak çatışmalarının yaşandığı batı cephesindeydi.

Bugün 2010 yılında 31 yıldan sonra ABD ve İsrail devletleri, İran silahlı kuvvetlerininin milyonlarca askerini, hava, deniz ve kara kuvvetlerini ve Devrim Muhafızlarını hafife alıyor.

Bu saydıklarıma 12-60 yaş arasındaki 20 milyon erkek ve kadın ile toplam 70 milyon nüfusa sahip, düzenli şekilde milis eğitimi alan bir toplumu ekleyin.

ABD hükümeti bir plan uygulama çabasında. Buna göre kapitalist tüketime sahip çıkan bir siyasi muhalefet hareketi yaratılacak, İran halkı bölünecek ve İran’daki rejim devrilecek.

Ancak artık bu plan geçersizdir. Ülkelerine saldıran ABD ve İsrail savaş uçakları karşısında hiçbir İranlının ABD’den yana olacağı iddia edilemez.

Son gelişmeleri tahlil ettiğimde şöyle bir sonuca varmıştım; çatışma Kore yarımadasında başlayacak, burada çıkartılacak ikinci Kore Savaşından sonra ABD’nin İran’a ikinci müdahalesi başlatılacak.

Bugünden baktığımda ise çatışmaların sırasının değiştiğini görüyorum; silahlı saldırı önce İran’a karşı düzenlenecek.

Artık ABD özel harekat kuvvetleri ve istihbaratı tarafından batırıldığı bilinen Güney Kore savaş gemisi Cheonan’ı batırmakla suçlanan Kuzey Kore yönetimi ise İran’a saldırıldıktan sonra sırada kendilerinin olduğunu çok iyi biliyor.

Gamsız futbolseverler Dünya Kupası maçlarının tadını çıkarmaya baksın. Kahraman halkımıza, hayat ve umut dolu Küba gençliğine, o muhteşem çocuklarımıza ve daima iyi geleceklerini aklımızdan çıkartmadığımız insanlığa şunları söylemeyi görev addediyorum; bu gelişmeler bizi hiçbir şekilde şaşırtmıyor.

Sadece, bir kaç bin yıl içinde insanoğlu tarafından gerçekleştirilen sayısız hayallere ve geliştirilen uygarlığa acıyorum.

Devrimci hayallerimiz gerçekleşmeye ve anavatanımız ayakları üzerinde doğrulmaya başlamışken, “yanılmış olmayı o kadar isterdim ki!”

Fidel Castro

Dünya Kupası tüm dünyayı ekranlarının başına oturttu.
Para, heyecan, hareket, zıp zıp zıplayan top, stil futbolcular, basiretsiz hocalar, ırkçı vuvuzela tartışmaları gırla gidiyor…
Ancak birileri de sinsi sinsi birşeyler yapıyorlar…
Dünyanın onurlu ülkelerinden Küba’nın efsane lideri Fidel Castro çok önemli gelişmelere dikkati çekiyor…
Çekmeklede kalmıyor.
Dünya’daki sahte liderlere ve politikacılara örnek olacak bir dizi sorularda soruyor.
İşte yaşayan en büyük lider Fidel Castro’nun Kaçınılmaz Çatışma adlı son yazısı; 

KAÇINILMAZ ÇATIŞMA

Geçtiğimiz günlerdeki yazımda, ABD tarafından sürdürülen politikaların sonucunda gerçekleşmek üzere olan trajediyi tüm dünyanın unutacağından bahsetmiştim.

ABD’nin sinsi ve haince eylemlerine, bilimsel ve teknolojik gelişme sonucu elde edilen ekonomik büyümesine, kendi çalışkan halkının yanısıra tüm dünya halklarının emeklerine el koyan küçük bir azınlığın safahat içinde yaşamasına alışkınız.

Sınırlı yaşamsal kaynakları tüketilen ve kirletilen dünyamızdaki yaklaşık 7 milyar insan şikayet etmesin de kim etsin? İşçiler, emekçiler, topluma hizmet edenler, emekliler, işsizler, sokak çocukları ve temel ihtiyaçlarını karşılayamayan 7 milyarlık çoğunluk.

Onları koruması gereken düzenin kolluk kuvvetlerinden nasıl muamele görüyorlar?
Tepeden tırnağa silahlı polisler tarafından öldüresiye dövülenler kim?
Herkesin her yerde, ABD’de bile, her televizyon kanalında veya her basın organında görebileceği sahneleri tarif etmeme gerek yok.

İnsanlığın kaderini ellerinde tutanların karanlık projelerini ifşa etmek ve bu mantık dışı düzeni dayatmalarına karşı çıkmak gittikçe daha zorlaşıyor.

Granma ve CubaDebate internet sitelerinde yayınlanan 30 Mayıs ve 10 Haziran günleri arasındaki son yazılarımda ne yazmıştım?

Yakın geleceğe dair ana unsurlar artık serbest bırakılmıştır ve artık geri dönüş yoktur.

Geri dönüşü olmayan olgulardan bir tanesi; Cheonan olayı

Siyasi alanda gündemler gerçekten çok tehlikeli.

Serbest bırakıldığından ve geri dönüşü olmadığını belirttiğim olgulardan bir tanesi Cheonan olayıdır. Güney Kore donanmasının gözbebeği olan bu gemi 26 Mart günü birkaç dakika içinde batarken 46 denizcinin ölmesine ve çok sayıda denizcinin de yaralanmasına sebep oldu.

Güney Kore hükümeti gemiyi batıran patlamanın içeriden mi yoksa dışarıdan mı olduğunun öğrenilmesi için derhal soruşturma başlattı. Dışarıdan bir patlamanın gemiyi batırdığı anlaşılınca geminin batmasından Pyongyang rejimi sorumlu tutuldu.
Kuzey Kore’nin elinde sadece eski model Sovyet torpidoları bulunuyor.
Patlamalara bunların sebep olmadığı aşikar.

Olayın ardından Güney Kore hükümeti sınır bölgesinin 11 farklı yerine yerleştirdiği hoparlörlerden propaganda yayını yapmaya başladı.
Sonra 2004 yılından beri kullanılmayan bu hoparlöre karşı yapılan açıklamada Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri yayının durdurulmaması halinde hoparlörlerin imha edileceği, ayrıca Güney Kore başkenti Seoul’un bir ateş cehennemine çevrileceği uyarısında bulundu.

Geçtiğimiz Cuma günü Güney Kore Ordusu, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi olayla ilgili kararının açıklanmasının ardından benzer uygulamalara başlayacağını ilan etti.
İki Kore cumhuriyeti de tetiğe basmaya hazır durumda.

Ancak Güney Kore en yakın müttefiki ABD’nin gerçekte olanları yapabileceğini tahmin bile edemezdi.
1 Haziran 2010 tarihinde Global Research’de yayınlanan araştırmacı gazeteci Wayne Madsen’in açıklaması olayı tamamen aydınlatıyordu. ABD, Cheonan’ın altına bir mayın yerleştirmişti. Yazıda Kuzey Kore’nin son derece gelişmiş denizaltı izleme kabiliyeti olan Cheonan’ı habersiz batırabilecek denizaltı, roket veya silaha sahip olmadığı gerçeğinden hareket ediliyor.

Kuzey Kore yapmadığı bir eylemden sorumlu tutularak suçlanıyordu. Acil gelişmeler üzerine Kuzey Kore lideri Kim Jong Il zırhlı trenle Çin’e gitti. Kontrolden çıkmışçasına gelişen gündem karşısında Güney Kore hükümetinin yaşanan olay için başka bir sebep arayacak vakti yoktu.

Dünya Kupası zamanı bir yandan sportif bir mutluluk havası hüküm sürerken, diğer yandan Dünya’da  kara bulutlar çoğalıyor.

ABD’nin niyetleri uzunca bir dönemdir apaçıktı. ABD hükümetinin izlediği siyaset artık başka ihtimallere imkan vermeyecek şekilde ilerliyor.

ABD, İran, İsrail ve Ortadoğu Olayı

İsteklerini kaba kuvvetle dayatmaya alışık olarak, İran’ın uranyum zenginleştirdiği tesislerin İsrail tarafından modern savaş uçakları ve gelişmiş silahlarla vurulmasını istiyor.
ABD, İran ile sınırı olmayan İsrail’e bunun için bir öneri bile götürdü. Buna göre Suudi Arabistan, İsrail savaş uçaklarının yolunu çok kısaltacak şekilde bir hava koridoru sağlanmasına izin verecekti.

Bazı ayrıntıları İsrail istihbaratı tarafından açıklanan plana göre savaş uçakları hedefleri dalga dalga vuracaktı.

12 Haziran Cumartesi günü Batı basını Suudi Arabistan tarafından İsrail’e açılan hava koridorunu haberleştirdi.
Benzer bir anlaşma ABD ile Suudi Arabistan arasında önceden imzalanmış ve İsrail uçakları planlanan İran saldırısı için tatbikat yapma fırsatı bulmuşlardı.

İsrail hükümet yetkilileri hiç bir şeyi reddetmediler.
Sadece uluslararası kamuoyunun İran’daki nükleer gelişmelerden çok rahatsız olduğunu belirttiler.

Ortadoğuda  savaş hazırlıkları

13 Haziran günü London Times güvenilir istihbarat kaynaklarına dayandırdığı haberde Suudi Arabistan’ın İsrail’e İran’a saldırabilmesi için hava sahasında bir koridor veren anlaşma yaptığını yayınladı.
Tahran’a yeni atanan Suudi elçisi Mohammad bin Abbas Al Kalabi’yi kabul eden İran Cumhurbaşkanı Ahmedinejad, İran ile Suudi Arabistan’ın yakın ikili ilişkiler geliştirmesini istemeyen düşmanların olduğunu belirtirken, iki ülke yanyana durursa düşmanların saldırganlığının püskürtüleceğini açıkladı.

Bana göre İran açısından bakılırsa ardında ne sebep olursa olsun yapılan açıklama yerindedir. Muhtemelen Arap komşularını mahçup duruma düşürmek istemedi.

Yankiler olayla ilgili tek kelime etmedi. Bu da İran’daki yönetimi devirmek için artık bastırılmaz dereceye gelen isteklerinin bir göstergesi.

Fidel Castro’nun cevap isteyen soruları;

Artık bazı soruları sormaya hakkımız olduğunu düşünüyorum:

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Güney Kore savaş gemisi Cheonan’ın batırılmasını ne zaman analiz edecek?

Kore’de tetikler çekilince BM Güvenlik Konseyi ne yapacak?

Suudi Arabistan’ın ABD’nin de parçası olduğu bir anlaşmayı onaylayarak, hava sahasında bir koridor açmak suretiyle ABD tarafından sağlanan nükleer silahların İran tesislerine karşı İsrail savaş uçakları tarafından saldırmak için kullanılması imkanını verdiği doğru mudur?

Bu cehennem habercisi gibi gelişmeler Dünya Kupası maçları arasında unutulup gidiyor, kimsenin umurunda olmaksızın.

Fidel Castro Ruz

Barack Obama’nın sigara içip içmediğini dünyada pek kimse bilmez.
Aslında sigara bağımlısı olup sigara içmeye 18 yaşlarında başlayan Barack Obama’nın bu bilinmezliğinin arkasında onu sigara içerken gösteren fazla bir resminin ortalıkta dolaşmamasıdır.

Başkan Barack Obama, 30 yıllık sigara alışkanlığına hala gözlerden uzak biçimde devam ediyor.

Ekonomik kriz ve onun yarattığı dev işsizlik oranı, borsalardaki gerileme, sağlık sigortası sisteminin reforma uğratılması, Irak ve Afgan cephelerindeki savaş, İran’la nükleer kriz ve bir ayı aşkın bir süredir büyük bir çevre felaketine dönüşen Meksika Körfezi’ndeki petrol sızıntısının üzerine birde Mavi Marmara gemisine yapılan korsan saldırıda onun bilgisinin olduğu iddiaları herhalde Obama’nın tiryakiliğini emekliliğine kadar devam ettirecek.

Barack Obama’nın kapalı kapılar ardında sigara bağımlılığı sürerken bir kaç ay önce başkan olarak ilk kez geçirdiği sağlık kontrolünün sonuçları, durumun vahametini ortaya bir kez daha koydu.

Başkana sigaraya dikkat uyarısı

Bethesda’daki Donanma’ya ait sağlık merkezinin doktorları, başkan olarak aynı zamanda Amerikan ordusunun başkomutanı olan Obama’nın sağlık durumunu kontrol ettiler.
Doktarlar 81,5 kilo ağırlığında olan 48 yaşındaki Başkan Barack Obama’nın sağlığının iyi olduğunu, ancak sigaradan uzak durmasının şart olduğu tavsiyesinde bulundular.

Hatırlanacağı üzere Michelle Obama’nın eşinin başkanlık kampanyasına başlarken  ”Sigarayı bırak, yoksa sigara içen başkan olarak çevreye kötü örnek olursun” diye uyamıştı.

Bir müddettir sakız ya da deri üzerine takılan bant yoluyla nikotin tedavisi uygulayan Obama’nın, ne kadar sıklıkta ve günde kaç tane sigara içtiği bilinmiyor.

Bir yıl önce bu zamanlar, çocukları sigaradan uzak tutmayı amaçlayan bir yasayı imzalayarak yürürlüğe sokarken, kendi sigara alışkanlığıyla ilgili sorulara da muhatap olmuştu.

“Kontrolü kaçırdığım zamanlar oldu mu? Evet. Ama sürekli sigara tüttüren, her gün sigara içen biri miyim? Hayır” diyerek cevap vermişti.

Beyaz Saray Oval  ofiste bu seferde sigara var !

Obama’nın Beyaz Saray’a gelmesi halinde, bina içinde sigara içmeme sözünü de tuttuğu ve canı çektiği zaman, Oval Ofis’i Gül Bahçesi’ne bağlayan Batı Sütunları çevresinde sigara içtiği biliniyor.

Zaten şimdi Obama’nın dışişleri bakanı olan Hillary Clinton da, eşi Bill Clinton’un 1992′de başkan olmasının ardından Beyaz Saray’da sigara içme yasağı getirmişti.

Ama sigarayla baş edemeyen bir liderin Dünya sorunlarıyla nasıl baş edebileceği de  aklımıza gelmiyor değil…

HT

Dünyanın yaşayan en büyük lideri Fidel Castro son makalesinde birbirinden ilginç konulara değinirken, yakın bölgemizdeki İsrail ve İran arasındaki  geriliminde hat safhada olduğuna dikkati çekti.

Fidel Castro ve Makalesi;
FELAKETİN EŞİĞİNDE

26 Mart gününden itibaren ne Obama ne de Güney Kore Cumhurbaşkanı Güney Kore donanmasının bayrak gemisi, ultra modern denizaltı avcısı Cheonan’a ne olduğunu tam olarak açıklayamadı.
Cheonan, Kore Yarımadasının batısında iki ülke karasularının sınırında ABD Donanmasıyla beraber tatbikattan sonra uğradığı saldırı sonucu batmış ve gemideki 46 denizci ölmüş, çok sayıda asker yaralanmıştı.

Güney Kore’de iktidarda bulunanlar için gemilerinin ABD tarafından batırıldığına dair güvenilir kaynaklardan alınan bilgi ne büyük utançtır.
Bu gerçeklik onları her gittikleri yerde gölge gibi takip edecek, ondan kaçış yok.

Dünyanın diğer bölgeleri de Doğu Asya’dan daha güvenli değil.

İsrail, ABD tarafından oluşturulan ve desteklenen nükleer silahlarını tamamen bağımsız bir şekilde aktif hale getirebilr ve kullanabilir. Bu durumun aksini savunmak gerçekliği görmezden gelmektir.

Diğer bir önemli konu da Birleşmiş Milletler örgütünün hiç bir şekilde olaylara müdahil olamamasıdır. İsrail ile tehditlere direnen 70 milyon nüfuslu İran’ın arasındaki gerilim artık çok üst düzeyde.

Uzun lafın kısası; İran, İsrail’in tehditlerine boyun eğmeyecek.

***

Herşey liderlerin danışmanlarına gönderilen bilgilere dayanıyor. Bazı güçlü ve öne çıkan devlet başkanları birbirleri arasında günde sayısız kez cep telefonuyla konuşuyor. Günümüzde insanoğlu her ülkede hayatı bu çok az sayıda insanın vereceği kararlara bağlı şekilde yaşıyor. Çok kısa bir sürede var olan bu gelişmeler bizim dönemimizde yararlanamadığımız ve gıptayla baktığımız imkanlar olmasına rağmen yine de kısa sürede kaybedilebilecek olanaklar.

***

Dün gündeme bomba gibi düşen bir habere göre bugün Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, İran’a uranyum zenginleştirme işleminden vazgeçmediği için yaptırımlar uygulamayı tartışarak oylayacak.

Durumun ilginç olan yanı ise ortada. Konu İsrail olsaydı, ABD ve sadık müttefikleri İsrail’in Nükleer Silahsızlanma Antlaşmasını imzalamadığını söyleyerek BM Güvenlik Konseyinde benzer bir kararın alınmasını veto ederdi.

Ancak eğer İran zenginleştirilmiş uranyum üretiminde yüzde 20 seviyesini geçerse, bu ülkeyi boğmak için ekonomik ablukanın yürürlüğe konulacağı kesindir. İsrail’in ise son günlerde Gazze’de abluka altındaki Filistinlilere yardım götüren gemilerde yaptığı gibi faşist fanatiklikle özel harekat birliklerini göndererek helikopterlerden açtığı ateşle silahsız insanları öldürmesinin bir benzerini sergileyeceği kesindir.

İran’ın uranyum zenginleştirdiği tesislere saldırıp, burayı yerle bir etmek için yanıp tutuşuyorlar. Kesin olan başka bir şey de İran’ın böyle bir haksız davranışı karşılıksız bırakmayacağıdır.

ABD’nin emperyalist bağları gezegenimizde şimdiye kadar hiçbir ekonomik krizin yaratmadığı felaketleri yaratabilir.
Fidel Castro Ruz
Haziran 2010

Almanya Cumhurbaşkanı Horst Köhler istifa etti.

Horst Köhler, Berlin’de yaptığı açıklamada, “Cumhurbaşkanlığı görevimden istifa ediyorum” dedi.

Köhler, Almanya’nın Afganistan’daki uluslararası güce katkısına ilişkin açıklamaları nedeniyle yoğun eleştirilere hedef olmuştu. Köhler, Almanya’nın ülke dışındaki operasyonlara katılmasının ticari çıkarlarını korumak için gerekli olduğunu söylemişti.

Açıklamaya Alman siyasetçiler büyük tepki gösterdi.

Köhler, istifasını açıklarken ”Ülkeme hizmet etmek benim için bir şerefti” dedi.

Köhler, Almanya’nın karşı karşıya kaldığı zor bir sorun hakkında yaptığı açıklamaların böylesine ”yanlış anlaşılmış” olmasından üzüntü duyduğunu söyledi.

Alman Parlamentosu Başkanı Jens Boehrnsen’in, geçici olarak cumhurbaşkanlığı görevine vekalet edeceği öğrenildi.

Başkanlık sözcüsü İvan Canelas, başkanın Salı günü Madrid’de yapılacak olan Latin Amerika Ülkeleri-Avrupa Birliği (LAC-EU) zirvesine katılmasının ve Perşembe günü de Norveç’e resmi bir ziyaret yapmasının beklendiğini vurguladı.

Sözcünün açıklamasına göre başkanın Avrupa turu, 21 Mayıs Cuma günü başkanın Finlandiya’da bu ülkenin yetkilileri ile yapacağı görüşme ile sona erecek.

Morales yaptığı açıklamada Papa’ya geçtiğimiz Nisan ayında Bolivya’da yapılan İklim Değişikliği Konferansının sonuçlarını anlatacağı ve onunla yaşamı ve dünyanın geleceğini koruma ihtiyacı üzerine konuşacağını belirtti.

Başkan’in, LAC-EU zirvesinde de İklim değişikliğinin etkileri konusuna yoğunlaşan bir konuşma yapacağı ve katılımcılara bu konudaki düşüncelerini aktaracağı belirtildi.

Morales geçenlerde yaptığı bir konuşmasında, Avrupa Birliği ve Latin Amerika arasında dünyayı , yaşamı ve Amerika ile Avrupa kıtasının yoksullarının çıkarlarını savunmak amacıyla bir işbirliğine gidilmesinin gerekliliğini vurguladı.

Helsinki’de hükümet yetkilileri ile yapacağı görüşmelerden sonra Latin Amerika yerlisi kökenli Devlet Başkanı, 22 Mayıs’ta Bolivya’ya geri dönecek.

Venezüela’daki Televen Kanalı’nda konuşma yapan Hugo Chavez, canlı yayında bir gazetecinin sorularını yanıtladı.

Genç gazetecinin sorularını yanıtlayan Chavez, herzamanki gibi oldukça soğukkanlı davrandı. Ancak Televen kanalının gazetecisi taraflı bir tutum sergileyerek, Chavez’i kızdıracak bazı sorular da yöneltti.

Bunlardan biri Venezüella Silahlı Kuvvetleri’ni (FANB) Küba’nın yönettiğini ima ederek sorulan soruydu. Chavez, soruya gayet açıklayıcı bir cevap verdi.

Chavez, “Evet Ulusal güvenliğimizi korumak için Küba’dan yardım alıyoruz. Çünkü, bazı güçler FANB ve güvenlik şirketlerimizin içine sızmaya çalışıyor.Küba da Venezüela’ya güvenlik açısından yardım ediyor.” dedi.

Ayrıca Chavez, aldığı yardımlardan dolayı Küba’ya minnet duyduğunu söyledi ve özellikle sağlık açısından büyük yardım aldıklarını da vurguladı.

Hugo Chavez Televen Kanalı’nın kendilerine önyargılı yaklaştığını ve taraflı haber yaptığını ifade etti.

Chavez’in canlı yayın konuşmasının ardından, gazeteci bayana şiddet uyguladığı da iddia edildi. Ancak kamera kayıtlarına göre, Chavez’in sabır ve soğukkanlılıkla soruları yanıtladığı ve bir kızgınlık ifadesi taşımadığı görülüyor.

İşte Hugo Chavez’in konuşmaları:

Venezuela’nın devlet başkanı Hugo Chavez’i yakından tanıyan ünlü politikacı ve yazar Alan Woods’un yazısı:

Sekiz yıl önce bugün, Latin Amerika’da eşi görülmemiş bir şey oldu. 11 Nisan günü, ABD ve CİA ile işbirliği içindeki Venezüella oligarşisi, gerçekleştirdiği gerici darbeyle Hugo Chavez’in demokratik yolla seçilmiş hükümetini yıktı. Ve bu darbe, kitlelerin kendiliğinden ayaklanmasıyla çökertildi.

O gün tarihe geçti. Sıradan kadınlar ve erkekler sokaklara döküldüler ve Bolivarcı Devrim’i savunmak için hayatlarını tehlikeye attılar. Başkan Chavez’in özgürlüğünü zorla almak için hiçbir parti veya kuruluştan olmayan ve darbeyi yıkmanın dışında net bir perspektife sahip bulunmayan binlerce işçi, köylü, devrimci gençlik, adamlar, kadınlar, gençler ve yaşlılar Miraflores Sarayı’nın kapılarına yürüdüler. Askerler halkın yanında yer aldı ve darbe devrildi. Bu kahramanlık olayı sadece 1936 yılının Temmuz ayında, eski av tüfekleri, sopalar ve ellerine geçirdikleri her şey ile silahlanan işçilerin, kışlaları bastıkları ve gerici faşistleri ezdikleri Barcelona olayları ile karşılaştırılabilinir. Eğer herhangi biri bunun bir devrim olmadığı konusunda şüphe duyuyorsa, yalnız 2002 yılının Nisan ayında, Venezüella’da yaşanan olayları incelemesi yeterli.

Bu olay, son yıllarda devrimi kutlama gününe dönüştürüldü. Caracas’ın merkezindeki Bolivar Bulvarı, sallanan pankartlardan ve kızıl gömleklilerden bir deniz haline geldi. Fakat bu yılki sahne hatırladıklarımdan çok farklıydı. Kızıl bir deniz olan Bolivar Bulvarı’nın yerini yeşil kamuflaj kumaşla coşan bir deniz almıştı. Bu, halk milislerinin günüydü – silahlı bir halk iktidarının ispatıydı.

Kadın ve erkek milislerden oluşan kortejler (üstelik üniformalı birçok kadın vardı) bulvar boyunca yürürlerken sanki sonu gelmeyecek gibi görünüyordu. Burada, bir kez daha, kitlelerin yenilmez gücü hissediliyordu. Fakat bu yıl orada farklı bir element vardı. İçeridekiler kadar dışarıdaki düşmanlarına karşı da, devrimi savunmak için mücadele isteklerini haykıran, ellerinde silahlarıyla binlerce ve binlerce fabrika işçisi, köylerden köyler, kolejlerden ve okullardan çocuklar vardı.

İnsanlar, yakıcı bir güneşin altında, her zaman nöbetçi olan kızıl tişörtlüler ve yeşil gömleklilerle bir araya geliyorlardı. Konuşmacılar, bulvar boyunca emperyalizme ve kapitalizme karşı, Chavez’in ve sosyalizmin lehine devrimci sloganlar atıyorlardı: Sağ hala başka bir 11 Nisan hazırlığı içinde ama şimdi halkın silahları var! Yaşasın Bolivarcı devrim! Yaşasın silahlı halk! Yaşasın başkan Chavez!

Birileri soğuk içeceklerin (çok talep edilen), tişörtlerin ve şapkaların satışından hızlı bir kâr elde ederken, insanlar daha iyi bir görünüm elde etmek ve savaşçı sloganlar yazılı pankartlarını göstermek için ağaçlara, elektrik direklerine çıkıyorlardı. Sloganlar ve marşlar tarafından kesilen, devrimci sözlü Latin Amerika ritimli müzik sağır edici bir coşkudaydı. Milisler kendi köklerini gösteren gruplar tarafından organize edilmişlerdi: okullardan genç delikanlılar, Belarus traktörleri ve hasır şapkalarıyla köylüler. Arka sıralardaki milisler silahsızdılar fakat biri gösterinin başlarına yaklaştığında herkesin, kullanışı kolay ve hafif, etkili ve çok yönlü Rus yapımı AK–47 model silah tuttuklarını görebilirdi. Chavez, son yıllarda Rusya’dan büyük miktarda bu silahlardan satın almıştı. Washington ve onun hizmetindeki medya, bu silahların Kolombiya’daki FARC gerillaları için olduğunu iddia ederek çok büyük bir yaygara koparmışlardı. Şimdi, herkes bunun gerçekte kimin için olduğunu görüyordu.

Başkanın gelişi beklenirken milisler ya rahat pozisyonda ya da sandviç yemek için yere oturmuş durumdaydılar. Bazıları silahlarının üzerinde dinleniyor hatta bir iki kişi, botlarının üzerinde dinlenirlerken – biraz riskli bir uygulama düşüncesi oluşturabilecek – AK-47 silahlarını ağızlarına dayamışlardı. Gerçekten de acımasız bir profesyonel çavuş, ateşli silahlar kuşanmış bu yarı eğitimli sivillere bakarak hiç şüphesiz bir kalp krizi geçirebilir, kuşkusuz acı çekebilirdi.

Fakat böyle bir intiba tamamen yanlış olurdu. Bu milisler; Kübalı gerillanın soyundan gelenlerin, İspanyol İç Savaşı’nda Franco’ya karşı savaşan milislerin, 1917 yılında Rus Çarı’nı deviren işçi milislerinin ve biraz daha ileri tarihe gidersek Fransız Devrim ordularının ve XVIII yüzyıldaki Kuzey Amerika devrim milislerinin torunlarıdırlar.

Bunların hiçbiri profesyonel bir ordu değildi. Daimi burjuva profesyonel ordunun normlarına uygun değillerdi. Ama bunun için kötü de mücadele etmemişlerdi. Birden fazla durumda (İspanya aklıma geliyor) profesyonel bir ordu formatına uymaya zorlandıklarında, mücadeleci ruhları üzerinde olumsuz etkiler oluyordu.

İkindi vakti, umut atmosferi gözlenebiliyordu. Milisler kortejleri oluşturmaya başlamışlardı. Kaldırımlardaki kalabalıklar, kahramanlarına bir bakış atabilmek için ileriye doğru itişiyorlardı. Açık bir aracın arkasına binen düzenli orduya ait kamyon — kalabalıkları ve milisleri el sallayarak selamlayan, askeri üniforma giymiş olan Chavez göründü. Milisler, Chavez’in konuşma yapacağı kürsüye doğru yürüdüler.

Onun konuşması her zamankinden daha kısaydı. Direk konuya girdi. Nisan 2002’nin trajik olaylarını hatırlatarak muhteşem bir kılıç çıkardı ve onu kalabalığa gösterdi. Kurtarıcı Simón Bolívar’ın kılıcı. Chavez insanlara, Latin Amerika’nın 200 yıldır özgür olmayı başaramadığını ve bunun sadece sosyalist devrimle elde edilebileceğini söyledi.

Onun tipik dramatik jest özelliği, insanı kutsal bir yemini yerine getirmeye zorluyor: onlar bu görevi tamamlayıncaya kadar asla rahatlamayacaklar. Milisler tüfeklerini kaldırarak yüksek sesle onun kelimelerini tekrarladılar: “Milis halktır ve halk milistir.”

Sonra Chavez, 11 Nisan tarihindeki faşist darbeden 13 Nisan halk ayaklanmasına, 2002 Nisan olaylarını anlattı. “Bu konu üzerine çok düşündüm. Birileri, 1970’li yıllarda silahlı halk ayaklanmasını hep hayal ettiler. Fakat asla gerçekleşmedi. 1980’li yıllar ise kötü bir dönemdi ve 1989 yılında binlerce silahsız sivilin öldürüldüğü *Caracazo olaylarıyla sonlandı.”

Chavez, kendisi ile birlikte bir grup ilerici subayın 1992 yılında, nasıl bir ayaklanma organize etmeye çalıştıklarını anımsattı ve sözlerini “Biz başarısız oluyorduk çünkü halkın katılmadığı bir ayaklanmayı gerçekleştirmeye çalışıyorduk” diyerek tamamladı. Bir süre sonra, cezaevinden, bir kitle hareketi yaratılması için çağrıda bulundu: bu, 1998 yılı seçimlerinde, ezici bir zafer elde eden Bolivar Hareket’iydi. Ama oligarşi de 2002 darbesini hazırlanmak için hiç zaman kaybetmemişti.

Chavez darbe de öldürülen kadın ve erkekleri, yaralanan birçok insanı hatırlattı. Venezüella’da iddia edilen diktatörlük ve baskıcı bir rejim üzerine batıda, medya tarafından bu kadar yaygınlaştırılan efsanenin tersine bu suçlardan dolayı hiç kimsenin cezaevinde bulunmadığını ve soruşturmaların sekiz yıldan fazla bir zamandır takılıp kaldığını belirterek “bu katlim cezasız kalmayacak, tarihimizde pek çok katliamın cezasız kaldığı gibi” dedi.
Sonra, bu devrim şehitlerinin kanının Devrim için bir teşvik görevi gördüğünü belirterek devam etti. “11 Nisan’dan hemen sonra tutuklamalara, işkencelere, televizyonda ve diğer medya araçlarında tehditlere başladılar. Ama bu, çok uzun zamandır ezilmiş kitlelerin bastırılmış tüm gizli gücünü uyandırdı” ve “uzun zamandır görmeyi beklediğimiz halk ayaklanmasına, tarihimizin en büyük isyanına yol açtı. Bu emperyalizme ve burjuvaziye karşı bir isyandı. Bu sonuncu isyanın da Caracazo’da olduğu gibi askerin kanla bastıracağı hesaplanmış olmalıydı. Fakat bizim ordumuz, sadece halka karşı ateş etmeyi reddetmekle kalmadı, halkın yanında yer aldı. Burjuvazi ve emperyalistler hayatlarının sürpriziyle karşılaştılar.”

Chavez, ABD emperyalizminin darbeye aktif bir şekilde katıldığına işaret etti. Amerikan helikopterlerinin ve casus uçaklarının Venezüella hava sahası üzerinde dolaştıklarını, bir amerikan denizaltısının ve uçak gemisinin Venezüella karasularında müdahale etmek için beklediklerini fakat kitlelerin harekete geçmesinin onları geri çekilmeye zorladığını, belirtti.
O zamandan beri burjuva medyası, takvimlerden bu tarihi silmeye çalışıyor fakat kitleler onu yaşatıyor. “Onlar takvimlerden nisan ayını silemezler, tıpkı ocak ayını, şubat ayını veya herhangi başka bir ayı yok edemedikleri gibi”

Chavez, eğer Venezüella Devrimi’ni ezmeyi başarırlarsa, bunun bütün Latin Amerika’nın devrimci hareketlerine büyük bir darbe vuracağını belirterek “Omuzlarımızda ağır bir sorumluluk taşıyoruz.” dedi. “Latin Amerika halkları kurtuluşlarını bizde arıyorlar” Devrimin tamamlanmasının uzak olduğunu, daha devasa büyüklükte yapılması gereken şeyler bulunduğunu itiraf ederek, sabırlı olmaları çağrısında bulunarak “devrimin, ilk onuncu yılından sonra henüz yeni başladığını” belirtti.

Ve Chavez, devrim karşıtlarının uzağa gitmediklerini ve zaten kendisini öldürmek için komplolar kurduklarını söyleyerek onları uyardı. Eğer bu gerçekleşirse “sağduyuyu kaybetmeyin, sakinliği muhafaza edin. Sizler ne yapılması gerektiğini biliyorsunuz: iktidarı kendi ellerinize alın. Tüm iktidarı! Burjuvazinin elinde kalan tekelleri, endüstriyi ve bankaları kamulaştırın.”

Eylül ayında yapılacak seçimler konusuna geçerek uyardı: “Burjuvazinin Millet Meclisi’nin denetimini ele geçirmesine izin vermemeliyiz. Eğer bunu gerçekleştirirlerse, başka bir 11 Nisan koşullarını yaratmak ve ülkenin istikrarını bozmak için kullanacaklardır. Programımızın ileriye doğru akışını sürdürmek için sandalyelerin üçte ikisini kazanmak zorundayız.”

Chavez, 2002 Nisanı’nda yaşananların tekrar edilmesinin mümkün olmadığını, şimdi halkın silahlı olduğunu ve herhangi bir karşı devrimci girişimi ezeceğini söyleyerek burjuvaziyi uyardı. Ve konuşmasını şu sözlerle bitirdi: Yaşasın ulusal milisler! Yaşasın silahlı halk! Yaşasın sosyalist devrim! Vatan, sosyalizm ya da ölüm!

Not: İspanyolca orjinalinden Atiye Parılyıldız tarafından çevrilmiştir.

İngiltere’de 6 Mayıs’ta yapılacak genel seçimler öncesinde başbakanlığa aday üç ana rakip son kez televizyonda canlı yayınlanacak açık oturumda kozlarını paylaşacak.

İktidardaki İşçi Partisi’nin lideri Gordon Brown, ana muhalefetteki Muhafazakarların genel başkanı David Cameron ve ilk iki televizyon tartışmasındaki performansıyla anketlerde sürpriz bir çıkış yapan üçüncü büyük parti Liberal Demokratların temsilcisi Nick Clegg, bu akşam ekranlarda İngiltere ekonomisini tartışacak.

Ancak Başbakan Gordon Brown’un dün yaptığı bir gafınseçimleri etkileyip etkilemeyeceği merak konusu oldu.

Yaka mikrofonunun açık olduğunu unutan Gordon Brown, dün sokakta kendisiyle sohbet eden İşçi Partili emekli bir kadından ayrıldıktan sonra yanındaki yardımcısına ”dar kafalı bir kadın” şeklinde yorum yapmıştı.

Rochdale kentinde Gordon Brown ile sohbet eden Gillian Duffy, sadık bir İşçi Partili olduğunu anlattıktan sonra konuyu göçmenlere getirmiş ve Doğu Avrupa’dan İngiltere’ye çok fazla sayıda kişinin göç ettiğinden yakınmıştı.

Brown, Avrupa Birliği ülkeleri içinde işçi hareketinin İngiltere’den diğer ülkelere doğru da cereyan ettiğini söyleyerek, Gillian Duffy ile sohbetini gülerek dostane bir havada sona erdirdi.

Ancak üzerindeki yaka mikrofonunun açık olduğunu unutan Gordon Brown’un bindiği arabada Gillian Duffy’yi “bağnaz” diye küçümsemesi kayıtlara geçti.

Ses kaydı kendisine dinletilen Gordon Brown, Rochdale’e giderek Gillian Duffy’yi evinde ziyaret etti ve özür diledi.

Fidel Castro, Latin Amerika’nın bağımsızlık mücadelesinin başlangıcının 200. yıldönümü için yazdığı makalede Venezuela devlet başkanı Hugo Chavez’i överek, Chavez’in diyalektiği kendi içinde taşıdığını söyledi.

Fidel Castro ’Bolivarcı Cumhuriyet ve Küba arasındaki kardeşlik’ başlıklı yazısında , ‘tarihin hiçbir döneminde hiçbir hükümet halkı için bu kadar kısa sürede bu kadar çok hizmet gerçekleştirmemiştir,’ diyerek Chavez’in politikasını destekledi.

Makalesinde Chavez’i genişçe değerlendiren Fidel Castro;
“‘Moncada kışlasına 1953′te saldırdığımızda daha doğmamıştı. Devrim 1959′da zafere ulaştığında daha beş yaşındaydı. Onu 1994′te, 35 yıl sonra tanıdım. O sırada 40 yaşındaydı.

16 yıldır devrimci gelişimini takip ediyorum. Üstün yetenekleri ve tatmin olmaz okuma merakı ile devrimci fikirleri geliştirme konusundaki kapasitesi tartışılamaz. 

Onun her kavramı hatırlama ve herhangi bir anda en ince ayrıntısına kadar tekrar edebilme yeteneği müthiş. 

Bugün o, kitleleri etkileme yeteneğiyle ve yıllardır kaynakları talan edilen bir ülkenin lideri olarak İmparatorluk’un uykularını en fazla kaçıran kişi” dedi

Fidel Castro makalesinin sonunda “Venezuela ve Latin Amerika’nın bağımsızlık mücadelesinin 200. yıldönümünde Venezuela halkına en sıcak selamlarımı iletmekten çok memnunum,’ ifadelerini kullanırken;

‘Talihin cilvesi, 19 Nisan’da biz de tam 49 yıl önce Devrim’in Domuzlar Körfezi’nde kazandığı zaferi kutluyoruz. Bu zaferi, Bolivar’ın anavatanıyla paylaşmak isteriz,’ diye sözlerini bitirdi.

Economist’te “Dış politika bilgeliği ve ahmaklık” başlıklı yorumda, “Tek bir ağızdan konuşmayı başarsa bile Avrupa ne kadar etkili olabilir?” sorusuna yanıt aranıyor.

“Ekonomik ve siyasi nüfuzun Batı’dan Doğu’ya kaymasıyla beraber, Avrupa ancak ve ancak, tek bir ses çıkarmayı başarabilirse etkili bir güç olup ortak menfaatleri savunabilir.”

“Amerikan başkanı Obama, selefinin hatalarından dersler alarak, ondan daha Avrupai bir dış politika izliyor.”

“Ancak Rusya, Çin, İran, Ortadoğu gibi pek çok dış politika başlığında sorunlar yaşıyor.”

“Aralarında Jacque Delors ve Joschka Fischer’in de bulunduğu bazı eski Avrupalı devlet ve hükümet başkanları ile bazı AB yetkililerinin hazırladığı ve Bizim Avrupamız adlı örgüt tarafından yayınlanan bir raporda Obama’nın hala geçmişin hatalarını telafi etmeye çalıştığı yazılıyor.”

“Avrupalı liderler, ‘Birlik tek yumruk olabilirse daha etkili olabilir’ diyor.”

“Ancak Obama yönetimi tek bir ağızdan konuşabilmesine rağmen, bu durum dünya üzerindeki diğer büyük güçlerin daima pek umrunda olmayabiliyor.”

“İşte bu yeni dünya düzeninde Avrupa’nın önemsenmesi için pek de cazip bulunmayan bir takım öneriler:”

“Hukukun üstünlüğüne bağlı kalarak tahmin edilebilir olmak gücün merkezinde yer alır. İster serbest ticaret görüşmeleri, ister Türkiye gibi komşu ülkelerin üyelik müzakereleri olsun, AB bürokrasisi sürekli aynı talepleri gündeme getirmek için tasarlanmıştır. Muhatapları da bu talepler karşılığında ne alacaklarını bilirler.”

“Herşeyin ötesinde, Avrupa zenginliğini sürdürmek için yeni kaynaklar bulmalıdır. Yoksa tek bir ağızdan konuşmanın önemi yok, kimse dinlemeyecektir.”

‘Vatikan sıkıntılı’

İngiltere’de bugün, Paskalya öncesi Kutsal Cuma olması nedeniyle resmi tatil ve piyasalar da kapalı.

Ekonomi gazetesi Financial Times da bugün yayınlanmıyor.

Independent gazetesi ise ön sayfasında Papa Benedictus’un Roma’da dünkü ayin sırasında çekilen bir resmini kullanmış.

Fotoğrafın üzerinde ise “Vatikan üzerinde kara bulutlar” başlığı var:

“Vatikan, bundan 50 sene önce Amerikalı rahipler tarafından cinsel taciz vakaları işlendiğine dair uyarıldığının ortaya çıkması nedeniyle sıkıntılı.”

“Vatikan 1963 yılında sübyancı rahipler konusunda uyarılmış olabilir. Amerikalı taciz kurbanlarının avukatları, zamanın Papasına yazılan uyarı mektuplarını açıkladı.”

‘Haiti’ye yardım CD’sinde aldatmaca’

Independent’ın ön sayfasında bir de özel haber yer alıyor.

Başlık: “Başbakan Gordon Brown, Haiti’ye yardım CD’si konusunda halkı yanıltmış”

“Yardım amaçlı CD’den alınmayacağı açıklanan KDV’nin, yurtdışı yardım bütçesinden karşılanacağı ortaya çıktı.”

“Buna göre Hazine, yüzbinlerce sterlin tutarındaki katma değer vergisini, yurtdışı yardım fonundan tahsil edecek.”

“Başbakan ise Haiti’deki deprem kurbanlarına yardım amacıyla hazırlanan bu single’dan hiç KDV alınmayacağını söylemişti.”

‘Muhafazakarlar yoklamalarda önde’

Guardian gazetesinde ise ön sayfada İngiltere’de yaklaşan genel seçim öncesinde partilerin, yapılan bir kamuoyu yoklamasındaki son durumu yer alıyor.

“Buna göre ana muhalefetteki Muhafazakarlar yüzde 38 ile birinci, ülkede 13 yıldır iktidarda olan İşçi Partisi yüzde 29 ile ikinci, Liberal Demokratlar ise yüzde 23 ile üçüncü sırada yer alıyor.”

“Son yoklamadan bu yana oylarını artıran tek parti ise Liberal Demokratlar.”

“İşçi Partisi son olarak dün, sosyal sigorta primlerinde artış yapma planlarına iş dünyasından gelen tepkileri önemsemediğini ortaya koymuştu.”

“Başbakan Gordon Brown’ın seçim tarihini önümüzdeki hafta açıklaması bekleniyor.”

Sigorta primi tartışması

Daily Telegraph gazetesinde de İngiltere siyasetinde süregiden sosyal sigorta primleri tartışması manşette yer alıyor.

Başlık: “İstihdam vergisinin kaldırılması taleplerine iş dünyası liderleri de katıldı”

“İş dünyasının başlıca tüm örgütleri, sigorta primlerinde planlanan artışın ülkedeki ekonomik iyileşmeyi tehdit eden bir ‘istihdam vergisi’ olduğunu söyleyerek, Başbakan Gordon Brown’ın bu planları iptal etmesini istedi.”

“İşadamları, planlanan yüzde birlik prim artışının büyük bölümünü iptal etme sözü veren Muhafazakar Parti’ye destek beyanında bulundu.”

‘ABD, Arabistanlı Lawrence’ı örnek alacak’

Times’da yer alan bir haberin başlığı: “Amerikan özel güçleri Arabistanlı Lawrence’tan ders alacak”

“Bundan yaklaşık bir asır önce genç bir İngiliz subayı, modern savaş kurallarını ihlal ederek, Türk ordusunun olanca gücü karşısında Arap isyanını yönetmişti.”

“Arabistanlı Lawrence, şimdi Savunma Bakanlığı Pentagon tarafından Amerikan güçlerine bir örnek olarak verilecek.”

“Amerikan Özel Operasyonlar Komutanlığı (USSOCOM) Yüzbaşı Thomas Edward Lawrence anısına ‘Lawrence Projesi’ adlı bir çalışma başlattı.”

“Projenin amacı ise Amerikan güçlerini Irak ve Afganistan halklarının kültürleri ve aşiret özelliklerinin içine sızdırabilmek.”

 Almanya Parlamentosuna bağlı Ekonomik İşbirliği ve Gelişme Komitesi bünyesinde düzenlene toplantıya katılan uluslararası uzmanlar deprem felaketi yaşayan Haiti’de Kübalı doktorların oynadığı önemli role vurgu yaptılar.

Uluslarası uzmanların yeraldığı toplantıda söz alan Haitili yönetmen Claudette Coulanges;
“Kübalılar Haiti’de kimsenin yapmadığını yapıyor. Şehir merkezlerinden çok uzakta yaşayan insanlara gidiyor ve onlara ücretsiz sağlık hizmeti sunuyorlar.” diye söz alarak depremden sonra  Küba’nın felaket altındaki Haiti’de ki faaliyetleriyle ilgili açıklamalarda bulundu.

Dr. Mirta Roses, PAHO ( Pan American Sağlık Organizasyonu) Directorü, Kübalı sağlık personelleriyle La Paz University Hastanesinde konuşurken

Uzmanlar Alman hükümetine ilettikleri talepte Norveç hükümetinin izlediği yolun izlenerek kendi ulusal ekiplerini bölgeye göntermektense bölge halkıyla daha yakın temas kurabilen Küba ekiplerinin desteklenmesini savundular.

Merkezi Oslo’da bulunan Barış Araştırma Merkezine bağlı uzman Wenche Hauge Haiti’deki örgütlerin ve yardım ekiplerinin sayısının azaltılarak sadeleştirilmesi gerektiğini belirterek;

“Avrupa ülkeleri Haiti’ye daha fazla personel göndermektense bölgedeki Latin Amerikalı yardım kuruluşlarına destek vermeliler. Küba ve Brezilya bu konuda öne çıkan ülkeler.

Haiti’nin karşı karşıya kaldığı insanlık dramının aşılmasında bu ülkelerin çok büyük destekleri bulunuyor.” dedi.

Uzmanların önerisi Sosyalist Parti tarafından parlamentonun onayına sunulsa da öneri iktidar partisinin yanısıra muhafazakar ve liberal siyasi partiler tarafından reddedildi.

Berlin, 26 Mart 2010

Türkiye’de AKP hükümetinin gündeme getirdiği anayasa değişikliği paketi, Economist dergisindeki bir makalede yorumlanıyor.

‘Reform ya da ölüm’ başlıklı makalede hükümetin anayasa reformları için kendisini bir mücadeleye hazırladığı belirtiliyor.

‘Reform hevesinde yeni bir patlama mı, yoksa laik düzene son bir saldırı mı?’ diye soran dergi, bu sorunun yanıtı ne olursa olsun, AKP hükümetinin laik elitler arasındaki karşıtlarıyla gerilimi artırdığını söylüyor.

Economist, ‘Değişiklikler, bir dönem her şeye gücü yeten generallerin ve yargıdaki müttefiklerinin gücünü daha da azaltacak’ diyor.

Anayasa Mahkemesi’nin refleksi

Değişiklikler arasında ileride darbe düzenlemeye çalışabilecek kişilerin sivil mahkemelerde yargılanabilmesinin de olduğunu söyleyen Economist, benzer bir değişikliğin Cumhuriyet Halk Partisi’nin ısrarıyla Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini kaydediyor ve şöyle devam ediyor;

‘CHP gibi laik düzenin bir kalesi olan mahkemenin, seçilmiş yetkililerin generaller üzerindeki otoritesini beyan eden her hamleye karşı çıkmak gibi içgüdüsel bir refleksi var. Bu, AKP’nin önerdiği değişikliklerin neden yargıçların seçilme yöntemini tamamen değiştirmeyi öngördüğünü açıklayabilir. Paket onaylanırsa, Anayasa Mahkemesi üyelerinin çoğunu Cumhurbaşkanı seçecek. Hükümet, çoğu mahkeme yetkilisini atayan Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu üzerinde de nüfuz kazanacak.’

Pakete karşı çıkanların, bunun İslamcıların Türkiye’nin hukuk sistemine sızmasına izin vereceğini söylediğini belirten dergi, ‘AKP, taraftarlarının en büyük sıkıntısı olan türban yasağını ele alsaydı bu tür iddialar daha büyük bir geçerlilik taşırdı’ diyor.

Economist, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın, değişikliklerin Avrupa Birliği üyeliği için yapılacağı konusunda ısrar ettiğini belirtiyor.

Değişiklikler için parlamentoda üçte iki oranında çoğunluğun gerektiğini kaydeden dergi, bu çoğunluğa sahip olmayan Erdoğan’ın muhalefet partileri nezdinde lobi yaptığını, ancak tüm muhalefet liderlerinin önerilerini reddettiğini söylüyor.

‘Muhalefet, muhalefette kalır’

Bu durumun Erdoğan’ı değişiklikleri referanduma götürmek zorunda bırakabileceğinin ifade edildiği makale şöyle sona eriyor;

‘Referandum da riskli. Seçmen ‘Hayır’ derse, bu AKP hükümetinin kendisine karşı verilmiş bir oy olur. Ancak parti yetkilileri ‘fark etmez’ diyor. Kamuoyu yoklamaları Erdoğan’ı yüzde 40 destekle rakiplerinin çok önünde gösteriyor. Muhalefet, anayasal ya da diğer reformlara körü körüne direnmeyi sürdürdükçe muhalefette kalacaktır.’

Economist dergisi bu haftaki sayısında bir de Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün Kamerun ve Kongo ziyaretleri üzerinden Türkiye-Afrika ilişkilerini ele alan bir makaleye yer veriyor.

‘Osmanlı rüyaları’ başlığını taşıyan yazıda özetle, Türkiye’nin Afrika’yla ticaret ve bu kıtada nüfuz elde etmek için yeni bir arzusu olduğu kaydediliyor.

Gül’ün Afrika gezisinin daha çok ticari olduğunu belirten dergi bu durumun, Gül’ün heyetinde 140 işadamı olmasını açıkladığını söylüyor.

Ekonomik krizle beraber Türkiye’nin Avrupa’yla ticaretinin darbe aldığını belirten Economist, ‘Türkiye’nin muhafazakar kesimlerinden gelen küçük ve orta ölçekli işletmeler Anadolu kaplanları Afrika’da iş fırsatlarını kovalıyor’ diyor.

Türkiye ve Afrika

Türkiye’nin bir gün Afrika’da siyasi nüfuz da elde etmek istiğini belirten dergi, Türkiye’de 2005′in ‘Afrika Yılı’ ilan edilmesinin, Ankara’nın Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nde geçici üyelik elde etmek için yürüttüğü kampanyayla ilgili olduğunu belirtiyor. Economist, biri dışında tüm Afrika ülkelerinin Türkiye’ye oy verdiğini kaydediyor.

Dergi, Ankara’nın Afrika’da 12 büyükelçilik açtığını, ya da açmayı planladığını ifade ediyor.

Economist, genç Afrikalı diplomatların Ankara’da eğitim gördüğünü, Gül’ün son gezisinde de Türk üniversiteleri için bursların dağıtıldığını kaydediyor.

Ancak dergi Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne girme hedefinin, bazen Afrika’daki arzularını gerçekleştirmeyi zorlaştırabileceğini belirtiyor.

‘İlgi baş ağrıtabilir’

Buna örnek olarak da, Ankara’nın Brüksel’den gelen itirazlar sonucu, Uluslararası Ceza Mahkemesi tarafından Darfur’da savaş suçu işlemekle suçlanan Sudan Cumhurbaşkanı Ömer el Beşir’e yapılan daveti geri çekmesi gösteriliyor.

‘Türkiye’nin kur yaptığı diğer Afrika ülkelerindeki ihlaller ileride başka başağrılarına yol açabilir’ diyen dergi, Gül’ün çekinmediğini ve ‘Burada bizim gibi çok insan var. Mesela Lübnanlılar’ dediğini aktarıyor.

Dergi makaleye şu satırlarla son veriyor;

‘Gül, buna Ermeniler ve Rumları da ekleyebilirdi. Ancak çoğu, Osmanlı İmparatorluğu çökerken öldürülen ya da sınır dışı edilen ve daha sonra Afrika’da büyük tüccarlara dönüşen Hristiyanların torunları. Türkiye’ye yönelik hisleri Afrikalı kardeşleri kadar sıcak olmayabilir.’

Irak’ta seçim gerginliği

Guardian, Irak’ta 7 Mart’ta yapılan genel seçim sonuçlarının bugün resmen açıklanacağını ve açıklama öncesi ülkede gerilimin yüksek olduğunu yazıyor.

Gazete, önde giden adaylar Başbakan Nuri el Maliki ve eski Başbakan İyad Allavi’nin kaybettikleri takdirde sonuçları kabul etmeyeceklerini söylediğini hatırlatıyor.

Haberde görüşlerine yer verilen Nuri el Maliki’ye yakın isimlerden Sami el Askeri, Maliki’nin kaybetmesi durumunda bir silahlı ayaklanma çağrısı yapmayacağını belirtiyor, ancak olayların Maliki’nin kontrolünden çıkabileceği uyarısında bulunuyor.

Gazete, Bağımsız Yüksek Seçim Komisyonu Başkanı’nın, birinci ve ikinci aday arasında sadece bir kaç sandalye olduğu yönündeki açıklamasını aktarıyor.

Guardian ayrıca, seçimi kazanan adayın da doğrudan başbakan olamayacağını ve önünde zorlu bir hükümet kurma süreci bulunduğunu belirtiyor.

Kongre üyelerine tehditler

Independent’ın dünya haberleri sayfalarında, Amerikan Kongresi’nde kabul edilen sağlık reformuna karşı çıkanlardan, reform paketini onaylayan Temsilciler Meclisi üyelerine tehditler içeren mektuplar, elektronik postalar ve telefonlar geldiği yazıyor.

Bir demokrat üyenin seçim bölgesindeki ofisine de tuğla atıldığı kaydediliyor.

Bu olaylar üzerine, 100′den fazla Temsilciler Meclisi üyesinin güvenliklerinden kaygılı olduklarını söylediği belirtiliyor.

ABBA için umut ışığı

Times, İsveçli efsanevi grup ABBA’nın bir kereliğine de olsa tekrar bir araya gelmesi için umut ışığı doğduğunu yazıyor.

Gazete, grubun erkek üyeleri Benny Andersson ve Björn Ulvaeus’la bir röportaja yer veriyor. Andersson, ‘Bir kereliğine de olsa bir orkestra eşliğinde bir araya gelmez misiniz?’ sorusuna ‘Evet neden olmasın. Kızlar hala şarkı söylüyor mu bilmiyorum ama Frida’nın stüdyoya girdiğini biliyorum. Aslında pek de fena fikir değil’ yanıtını veriyor.

Times bu açıklamaların yeniden bir araya gelme konusunda sadece bir umut ışığı olduğunu söylüyor ama grup üyelerinden Ulvaeus’un daha iki yıl önce ‘Asla bir kez daha aynı sahnede görünmeyeceğiz’ dediğini hatırlatıyor.

Haberde ayrıca grubun geçmişte yeni bir dünya turnesi için önerilen 1 milyar doları geri çevirdiği kaydediliyor.

Fransız kuruluşlar ve ülkenin önde gelen isimleri Avrupa Parlementosu’nun Küba karşıtı tutumunu kınadı.

Fransa, birliğin ABD’den bağımsız hareket edemeyen bir “staratejik yeteneksizliğe” sahip olduğunu ifade etti.

Sol yapılardan Gaullista Ulusal Grup temsilcisi Gilles Bachelier yaptığı açıklamada Küba Ulusal Meclisi’nin AP aleyhindeki deklerasyonuna destek verdiğini ve AP’nin tutumu şaşkınlıkla karşıladığını belirtti.

Gilles Bachelier sözlerinin devamında “AP ABD’ye teslim olduğunu göstermiş ve ABD hükümetinden bağımsız bir diplomasinin olanaksız olduğunu kanıtlamıştır” dedi.

CubaSiProvence Derneği de AP kararına karşı yaptığı açıklamada kimsenin adada bir değişiklik isteyecek yüzünün olamayacağını söyledi.

Küba Hareketiyle Dayanışma üyesi Jacqueline Roussie İspanya Devlet Başkanı Jose Luis Zapatero, Avrupa Birliği Başkanı Herman Van Rompuy ve bazı siyasi liderlere konuyla ilgili açık bir mektup gönderdi.

Çeşitli internet sitelerinde yayınlanan mektupta Roussie AP’nin Küba karşıtı aldığı kınama kararını reddetti ve AP’yi Honduras’ta darbe karşısındaki sessizliği ve bazı Avrupa ülkelerinin Afganistan savaşındaki varlığını açıklamaya davet etti. Roussie ayrıca Fransız hapishanelerinde meydana gelen ve medyanın duyurmadığı çok sayıdaki açlık grevinden ve intiharlardan da bahsetti. Küba dostu Roussie ayrıca Küba’nın depremden sonra Haitililere yardım eden ilk ülke olduğunu çünkü Küba’nın depremden önce de orada olduğunu belirtti ve bunların Fransa medyasında yer almadığını vurguladı.

Economist dergisi, ABD Temsilciler Meclisi Dışilişkiler Komitesi’nin 1915 olaylarını soykırım olarak tanımlayan karar tasarısını kabul etmesini yorumladığı yazısında Türk-Amerikan ilişkilerinde yaşanan gerginliğinin bu kez öncekilerden daha büyük olduğuna dikkat çekiliyor.

Dergi yeni krizin Türk-Amerikan ilişkilerinin genel anlamda sorunlu olduğu bir döneme rastladığını vurguluyor. Türkiye’de Amerikan karşıtlığının arttığını, Ankara’nın İran’a yaptırımlarda gönülsüz davrandığını kaydeden dergi, bazı Türklerin, 2008′de senatörken “Ermeni soykırımı bir iddia değil, belgelenmiş bir gerçektir” diyen Amerikan Başkanı Barack Obama’nın bu görüşlerini muhafaza ettiğini düşündüğünü aktarıyor.

Economist, buna rağmen bir süre sonra Türkiye’nin Washington Büyükelçisi’ni geri yollamasının ve Amerikan Yönetimi’nin ikili ilişkileri sarsacağı ve Türk-Ermeni yakınlaşmasına zarar vereceği kaygısıyla milletvekillerini, tasarıyı genel kurulda oylamamaları için ikna etmesinin beklendiğini belirtiyor:
Kim ne yapmalı?

“Günün birinde bir Türk lider devlet adamlığı göstererek, doğruyu söyleyenlerin cezalandırılması ya da tartışmaların bastırılmasının değil, Anadolu topraklarında işlenen günahları kabul etmenin ulusal onura daha fazla hizmet edeceğini görebilir. Böyle bir lider, Ermenistan’la ilişkileri Osmanlı tarihinden ayırabilir.”

“Türkiye’de bazı insanlar bunun farkında. Bir yorumcunun söylediği gibi, Kongre’deki oylamayla ilgili önemsiz ayrıntılara takılmak zayıflığı gösterir. Ve Türkiye’ye yüklenen çevreleri, 1915 olaylarıyla ilgili gerçek, herşeyin ortaya döküldüğü bir araştırma dışında hiçbirşey susturamaz.”

“Ermeni techirinin sonuçları tartışmasız ve dehşet verici bir şekilde açıktır: Yüzbinlerce kişi, belki de bir milyondan fazla insan ölmüştür. Ama bilimsel bir araştırmayla bunun planlı bir cinayet mi yoksa cezai bir ihmal mi olduğu ortaya çıkarılabilir. Türkiye, tüm bilimadamlarını bütün arşivlerini incelemeye davet ederek, karşıtlarını susturabilir.”

Economist, Ermenilerin kararı siyasetçilerin değil, tarihçilerin vermesi gerektiği tezini kabul etmeyeceklerini belirterek şöyle diyor:

“Ama Ermeniler, Ankara Hükümeti’nin 20′nci yüzyılın en karanlık dönemlerinden biri hakkında araştırma yapılmasına izin vermesini istiyorlarsa, Amerikan Kongresi nezdinde yürüttükleri mücadele konusunda biraz daha fazla düşünmeli. Zira modern Türkiye’nin kuruluşundan bu yana bu mesele Türk toplumunda hiç bu kadar çok sorgulanmıştı.”

“Hrant Dink gibi tarihsel adalet için çaba harcayan diğer Türk vatandaşları Kongre’den gelecek baskının, gerçeğe ulaşılmasını zorlaştıracağını ve milliyetçilerin elini güçlendireceğini düşünüyor. Hatta 1915′teki katliamların soykırım olduğunu düşünen bazı Türk vatandaşları bile, Kongre tasarısında soykırım sözcüğünün geçmesinin aleyhlerine olduğunu söylüyor.”

“Türkiye totaliter bir devlet olsaydı, Ermenilere kendilerini sınırlamaları tavsiye etmek söz konusu olmazdı. Ama mükemmel olmasa da Türkiye bir demokrasi ve en iyi çözüm, Türklere geçmişleriyle yüzleşecekleri en iyi fırsata sunmaya odaklanmak olmalıdır. Ermeniler Türklere ne düşünmeleri gerektiğini söylemek yerine, 301′inci madde gibi önlemlerden vazgeçmekten başlayarak, Türkiye’nin kendini sorgulamasını özendirebilir. Daha güçlü, sağlıklı bir Türk demokrasi fikri bazı Ermenilerin kafasını karıştırabilir ama şiddetle arzuladıkları dürüstlüğü sağlamanın en iyi yolu bu.”

‘Türkiye’nin sorunu muhalefet’

Financial Times yazarı David Gardner, AKP’nin bir kez daha askerlerle kavgaya tutuştuğunu beliretek, bunun 2002′de AKP’nin iktidara gelmesinden hemen sonra başlayan iktidar mücadelesinin ötesinde bir şey olduğunu belirtiyor ve sol muhalefeti eleştiriyor.

Yazıda özetle şöyle deniyor:

“Bu, neo-İslamcılarla laikler arasında bir savaş hatta, yeni bir anayasa krizinden de öte birşey. Bu iki rakip düzen arasında; kendilerini Atatürk’ün laik ve cumhuriyetçi mirasının bekçileri olarak gören geleneksel şehirli seçkinlerle, Anadolu’nun muhafazakar ve dindar gelenekleriyle modern ama Müslüman orta sınıfı bir araya getiren yeni AKP düzeni arasında cereyan eden bir savaş.”

“Bu kronik krizin en temel nedenlerinden biri, ilk gruptakilerin, yani Kemalistler’in seçilemez oluşları. AKP’ye genel seçimlerde iki kez yenilen Kemalistlerin iktidara gelebilmek için askeri kıskırtmaktan başka bir stratejileri yok gibi görünüyor. Avrupa’da sık sık, Türkiye’nin gerçek kimliğini belirleme mücadelesi içinde olduğu söylenir. Oysa asıl sorun AKP’ye etkin bir muhalefet olmaması. Bu olmadığı sürece Türkiye bir krizden bir krize sürüklenecek.”

“Atatürk Türkiye Cumhuriyeti’nin Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkıntılarından kurdu. Erdoğan AKP’yi yaratırken Türk İslamcılığının enkazının ötesine baktı. Türk merkez solu da Erdoğan gibi yapmalı ve herşeye yeniden başlamalı.”

‘AİHM kararı Talat’ın elini güçlendirecek’

Economist Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin, Türk tarafında Rumların taşınmaz malları için kurulan tazminat komisyonunu etkin bir iç hukuk yolu olarak tanıma kararın müzakerelere ve Kuzey Kıbrıs’ta yapılacak başkanlık seçimlerine olası etkileri değerlendiriliyor.

Dergi, BM gözetiminde 18 ay boyunca görüşmeler yapan Kıbrıslı liderlerin iki bölgeli, iki toplumlu bir Kıbrıs’ın nasıl yöneticileği konusunda uzlaşmaya vardıklarını ancak mülkiyet gibi zorlu konuları ertelediklerini belirterek şöyle diyor:

“İyimser gözlemcilere göre, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararından sonra bu değişebilir ve barış süreci hızlanabilir. Kıbrıslı Rumlar şimdi, davalarını Strasbourg’a taşımak yerine, önce Kuzey Kıbrıs’ta Türkiye tarafından kurulan, malı iade etme ya da tazminat ödeme yetkisi bulunan komisyona başvurmak zorunda. Bunun alternatifi Kıbrıslı Rum avukat Ahilleas Dimitriades’in söylediği gibi siyasi çözümü beklemek.”

“Bu gelecek ay zorlu bir seçimle karşı karşıya olan, çözüm yanlısı Talat’ın elini güçlendirecek, tam zamanında gelen bir karar. Rakibi, koyu milliyetçi Derviş Eroğlu, Kıbrıslı Türkler sonu gelmez barış müzakerelerine inancını yitirdiği için, anketlerde önde. Eroğlu, Rum lider Hristoftyas tarafından gönülsüz bir müzakereci olarak görülüyor. Bazı diplomatlar görüşmeler koparsa, sonucun daimi bölünmüşlük olabileceğini söylüyor.”

Sürat koşuları atletizmin en ilgi çekici dallarından biridir. Olimpiyat oyunları ve Dünya Atletizm Şampiyonalarında adeta finalleri yaparlar.

Salonlarda yapılan ve Olimpiyatlarda koşulmayan 60 metre yarışı dışında 100, 200,400 metre mesafeleri bu kategorilerin yarışlarıdır.

Özellikle 100 metre koşusu, sürat koşuları içinde bir nevi Dünyanın En Hızlı İnsanı’nı belirleyen mesafe dalıdır diyebiliriz.
Yarış için kas gücünün yanında teknik ve koordinasyonda çok önemlidir. Ama bu özelliklerin dışında 100 metre koşusu adeta insanın kas gelişim sınırlarını ölçer.

Sürat koşuları içinde 200 ve 400 metre koşucuları, 100 metre koşucularına ilave dönemeçleri almak için merkezkaç kuvvetini kullanma becerisine de sahip olmaları gerekmektedir.

Özellikle 400 metre koşucularında kasların yüksek performansa varmasını engelleyen laktik asit çoğalımı koşu anında vucütta görülmektedir.

Sürat koşan sporcuların,  yetenekleri olması temel gereksinimdir. Neticede sürat sonradan az geliştirilen bir motorik özelliktir.
Sporcu mutlaka doğuştan sürat yeteneği taşıyan genlere sahip omalıdır.Sonrasında çok çalışarak güçlü bir fiziksel yapıya ve iyi bir taktiğe sahip olmayı hedeflemeli ve yakaladığı formu devam ettirebilmelidir.

Sürat koşucuları özellikle bacak kaslarına çabuk kuvveti sağlayıcı antrenmanlarla fırlayıcı gücü sağlamak için avantaj teşkil etmelidirler.

Tabi bu sporculara üst bölgenin işe daha az yaracağı anlamına gelmiyor…
Alt bölgesi güçlenen sürat koşucusunun vucudunun altıyla da aynı koordinasyonu sağlayacak üst gövdeye de sahip olması gerekmektedir.

Ancak bu şekilde insan zamana karşı salise farklarıyla yıllarca rekabet eder.
1912′lerde 10.6 saniye olan 100 m dünya rekoru, 1968′de Jim Hines 9.9′a, 1991 yılında ABD’li atlet Carl Lewis 9.86′ya, 1994 yılında ise Leroy Burrell 9.85 saniyeye inmiştir.

100 m yarışlarında en yüksek hız, erkeklerde 45 km/saat, bayanlarda 40 km/saat olup bu hızlara ancak 40 m’den sonra ulaşılabilmektedir.

Sürat koşularının ne kadar zor olduğuyla yaptığımız aslında bir girişti 

Şimdi düşünün ki 100 metrelik parkura bir 10 metre daha ekleyip aralarına da 10 tanede 106.7  cm yüksekliğinde engeler koyuyorsunuz.
En yüksek sürate ulaşmaya çalışan sporcu bir de uzerinden zıplaması gereken engellerle dolu bir parkurda ..

Evet, bahsettiğimiz 110 metre engelli…

Olimpiyatların ve atletizmin doruktaki branşı…

Sürat koşularında sporcunun hareketi biyomekanike göre, sıçrayan bacaklar ve sallanan kolların yarattığı kuvvet eşit ve aksi yönde olmalıdır.

Başlama atışına hızlı tepki vermeleri gerektiğinden, atletlerin kaslara ek olarak keskin reflekslere de sahip olmaları gerekir.
Çünkü 110 metre engelli koşucusu engelleri geçiş tekniği ne kadar iyi olursa olsun geçiş esnasında minimum yavaşlamayı becerebilmelidir.
Hız burada sadece gerekmiyordur. Dayanıklılık, zamanlama, iyi teknik koordinasyon, çeviklik, çabukluk, disiplin ve adelede maxsimum keskin reaksiyon….

İşte insanın hareket sistemi için sahip olduğu mükemmel dokuların şölenidir 110 metre engelli yarışı….

11 Temmuz 2006′da 12.88 ile dünya rekorunu elinde bulunduran Çin Halk Cumhuriyetli sporcu Liu Xiang Uzak’ın Doğunun Olimpiyatlar için en önem verdiği 110 Metre engelliyle Pekin’de altın madalyaya ulaşması bekleniyordu.

Ev sahibi Çin için çok önem verilen bu branşta Liu Xiang hiç beklenmedik bir yenilgi alırken ABD’nin ambargolu ülkesi Küba’nın Guantanamo doğumlu atleti Dayron Robles 110 metre engellide altın madalyayı ülkesine onurla görüren atlet oldu.

Çin Halk Cumhuriyetli sporcu Liu Xiang’un + 1.1 rüzgar hızıyla Lozan’da kırdığı 12.88 dereceli rekoru  Ostrava Grand Prix’sinde 12.87 saniye ile geliştiren 1986 doğumlu Dayron Robles halen dünya rekorunu elinde bulunduruyor.

Geçtiğimiz hafta Fransa’da Lievin yapılan kapalı salon atletizm yarışlarında 60 metre’de 7.45 derecesi elde eden Dayton Robles 12-14 Mart 2010 tarihleri arasında Doha’da yapılacak olan Dünya Atletizm şampiyonasına hazır olduğunu gösterdi

Bizden şimdilik bu kadar..
Şimdi bizlere 12-14 Mart’ta  ekranların başında  bu muhteşem şölen yaşatacak Dayron Robles’i takip etmek kalıyor…

H.Tekinoktay

İşte Dayron Robles’in Pekin Olimpiyatlarındaki 110 Metre engellide şampiyonluk koşusu görüntüleri-video

Charles Aznavour, Enrico Macias, Gilbert Bécaud, Johnny Hallyday, Édith Piaf, Yves Montand, Mireille Mathieu gibi Fransa tarihine geçmiş önemli sanatçılardan biridir.

Paris`te dünyaya gelen Aznavour şarkıcı babası, oyuncu olan annesi sayesinde ufak yaşta tiyatro ile tanıştı.
Küçük yaşta çıktığı sahnede Edith Piaf`ın  kendisini farketmesiyle hayatı değişti.

Edith Piaf, genç Aznavour`u yanına alarak tura çıkardı. Aznavour 1946 yılında evlendi, bir yıl sonra Seda isimli bir çocuğu dünyaya geldi. Fransa`nın Frank Sinatra`sı olarak da lanse edilen Aznavour`un hemen hemen bütün parçaları aşkla ilgilidir.

Yüzden fazla şarkı yapmış, yaklaşık 60 filmde rol almıştır. Altı dilde (Fransızca, İngilizce, İtalyanca, İspanyolca, Almanca ve Rusça) şarkı söyleyebilmesi de ilginç bir yönüdür.

Ana dili Fransızca dışında, Ermenice, İngilizce ve Almanca da konuşur. 1970`lerde “Dance in the Old Fashioned Way” ve “She” parçalarıyla İngiltere’de büyük başarı elde etti.

1988`de Ermenistan’da meydana gelen ve yaklaşık 25.000 kişinin hayatını kaybettiği depreminden sonra ülke için birçok yardım faaliyetinde bulunmuştur. Bu çabaları nedeniyle Ermenistan Hükümeti 2004 yılında ülkenin en yüksek mertebesi olan Ermenistan Ulusal Kahramanı ödülüne layik görmüştür.

2008 yılındada Serj Sarkisyanın imzaladığı kararname ile Aznavour’a Ermenistan vatandaşlığı verilmiş ayrıca 2009 yılında Ermenistan’ın İsviçre Büyükelçisi olarak atanmıştır.

Charles Aznavour zaman zaman müziği bırakıp politik söylemlere karışmıştır.

Bu nedenle sadece yorumladığı şarkılardaki performansı bile önemli sanatçılar arasına girmesine yetecekken Aznavour belki bir çok ülkede gerektiği ilgiyi bu yüzen görmemiştir.

Netice de sanat evrensel olmalıydı.
Kendisine  yaratılışıyla birlikte verilen bu yeteneği kimseden sakınmamalı ve etnik ve geçmişle ilgli bitaraf politikanın dışında kalmalıydı.

Geçmişten husumet çıkarmayı düşünmenin bugünün bütünleşmekte olan dünyasına bir fayda getirmeyeceği düşünerek Charles Aznavour’un o güzel yorumunu sizlerle paylaşıyoruz….

Charles Aznavour ve La Boheme şarkısı

1970′li yıllarda Charles Aznavour ve La Boheme şarkısını Paris’te canlı olarak söylediği anın ingilizce altyazılı görüntüleri

Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez, yaptığı açıklamada sağcı grupların Chavez hükümetine yönelik suç duyurusunda bulunduklarını ifade etti.

Chavez iddiasına örnek olarak ise, İspanyol bir yargıç tarafından kendisine yönelik yapılan yasal olmayan kanıtlara ve temelsiz analizlere dayalı suçlamaları gösterdi.

Pazar günleri yazdığı Chavez’den Satırlar adlı köşesinde başkan, İspanyol yargıç Eloy Velasco, tarafından Venezuela’nın Bask örgütü ETA ve Kolombiya Devrimci Silahlı Güçler (FARC)’ a destek olmakla suçlandığını belirtti.

Chavez, Latin Amerika kıtasındaki ilerici hükümetlere yönelik bu şekilde yapılan temelsiz suçlamaların kuşkulu bir benzerlik taşıdığını yazarken, bu iddiaların tam olarak da, Amerika İnsan hakları mahkemesinin Venezuela’yı buna benzer şekilde suçladığı bir zamana denk gelmesinin dikkat çekici olduğunu vurguladı.

Chavez, Velasco’nun suçlamalarının yazılır yazılmaz gazetecilere verilmesinin, bu suçlama dokümanının hukuki bir iddia belgesi olmaktan ziyade başın için hazırlanmış bir propaganda dokümanı olduğunu düşündürdüğünü söyledi.

Venezuela lideri bu suçlamanın bir geçerlilik taşımadağını ve ayrıca yargıcın asıl gayesinin temelsiz bir medya karalaması yoluyla Amerika İnsan Hakları Mahkemesi’nin kararı gibi ülkede karışıklık yaratmaya dönük bir eylem olduğunun altını çizdi.

Balyoz soruşturmasıyla ilgili gelişmeler bugün yayımlanan haftalık Economist dergisinde “Yeni gözaltılar hükümetle ordu arasındaki mücedeleyi kızıştırdı” başlıklı bir makalede ele alınıyor.

Economist, “Türkiye’nin müdaheleci generalleri onlarca yıl çevrelerinde saygı ve korku uyandırmıştır” diyor ve devam ediyor:

“Ama bugünlerde onlarca muvazzaf ve emekli subay AKP hükümetini devirmeye çalıştıkları iddialarıyla gözaltına alınır ve tutuklanırken olsa olsa acıma hatta öfke uyandırıyorlar.”

Dünkü Çankaya zirvesi ve gözaltındaki üç eski komutanın serbest bırakılmaları öncesinde kaleme alınan makalede, Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ’un aslında Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ile uzlaşmaya yatkın olduğu izlenimini verdiğini yazan Economist, buna karşılık son operasyonun boyutlarının bu konudaki umutları yerle bir edebileceğini kaydediyor.

Economist, Başbakan Erdoğan’ın da aslında son gözaltılardan muhtemelen pek memnun olmadığını yazıyor.

Bunun nedenini ise, “Güçlü tarikatlarla bağları olan fazlasıyla gayretli bazı savcı ve emniyet yetkililerinin, Erdoğan’ın uzlaşmacı eğilimlerinden rahatsız oldukları söyleniyor” diyerek açıklamış.

Economist herşeye rağmen “Türkiye’de bir darbe olasılığı, yüzdeye vurulursa, sıfıra yakın” diyor ve Türkiye’nin artık 1980′lerdekinden çok daha farklı bir yer olduğunu, “Orgeneral İlker Başbuğ gibi soğukkanlı komutanların” seçimle iş başına gelmiş bir hükümeti devirmenin, halk nazarında ordunun itibarını yerle bir edeceğini bildiklerini yazıyor.

Yargının farklı kurumları arasında son haftalarda yaşanan güç çekişmesini de hatırlatan Economist, bütün bu yaşananlardan şu sonucu çıkarıyor: “1980 darbesi ardından dayatılan anayasayı artık yeni bir anayasayla değiştirmenin zamanının geldiği tezi giderek daha güç kazanıyor.”

Türkiye’de Balyoz planı olarak adlandırılan darbe hazırlığı iddialarıyla ilgili soruşturmanın belirlediği siyasi gündem, bugün de İngiliz gazeteleri tarafından izleniyor.

Financial Times, Çankaya Köşkü’nde dün Cumhurbaşkanı, Başbakan ve Genelkurmay Başkanı’nı bir araya getiren zirveyi, “Ankara gerginliği yatıştırmaya çalışıyor” diye yorumlamış.

Ancak haberde, zirveden sonra yapılan muğlak açıklamaların piyasaları yatıştıramadığı ve İstanbul borsasında endeksin yüzde iki buçuk düşüş gösterdiği hatırlatılıyor.

Görüşü alınan Global Source adlı mali danışmanlık şirketinin bir yetkilisi, yapılan açıklamayı “ordu ile AKP’nin anlaşamadıkları konusunda anlaştıkları şeklinde yorumladık” diyor ve son krizin yatırımcılara Türkiye’de siyasi istikrarın sarsılabileceğini hatırlattığını söylüyor.

Yine görüşlerine başvurulan uluslararası mali kuruluşlar Barclays Capital ve Eurasia Group’un uzmanları da, Türkiye’de kısa vadede laik kesimle AKP arasında bir uzlaşma şansının azaldığını, uzlaşmaya niyetli olmanın yeterli olmadığı bir noktaya gelinmiş olabileceğini söylüyorlar.

Guardian gazetesinin Türkiye ile ilgili haberi de Financial Times’takiyle aynı noktaya odaklanmış. AKP hükümetiyle ordu arasındaki gerginliğin iş çevreleri ve yatırımcıları kaygılandırdığı kaydedilen haberde, dünkü Çankaya zirvesinden sonra Orgeneral Başbuğ’un rahatsız ve kaygılı göründüğünü yazıyor.

Dünyada olup bitenlere şöyle bir göz atınca gördüklerimiz ve Türkiye üzerine görüşler;

Dünyada Neler Oluyor; Economist, Türkiye-Ermenistan ilişkilerinde gelinen son aşamayı değerlendiren bir makaleye yer veriyor.

Makalenin başlığı, Türkiye’nin ‘komşularla sıfır sorun’ adı verilen dış politikasına atfen, ‘Sıfır ilerleme’.

Dergi, Ankara ve Erivan’ın ilişkilerin normalleştirilmesi ve Türkiye-Ermenistan sınırının açılmasını amaçlayan protokoller imzaladığını hatırlatıyor.

Economist, 1915 olaylarını inceleyecek ortak bir tarihçiler komisyonu kurulmasını da amaçlayan protokollerin ‘geçmişin hayaletlerini gömme’ umudunu verdiğini de belirtiyor ve şöyle devam ediyor:

‘Kadim düşmanlıklar unutulmuyor’

“Ancak kadim düşmanlıklar öyle kolay terk edilmiyor. Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, imzadan sadece bir gün sonra, protokollerde Ermenistan-Azerbaycan çatışmasına değinilmemesine karşın, Ermenistan işgal ettiği Karabağ’dan çekilmeden, anlaşmanın uygulanamayacağını söyledi. Şimdi Türkiye, yine rahatsız. Ermenistan Anayasa Mahkemesi geçtiğimiz günlerde protokolleri, devletin kuruluş prensiplerine uygun olması şartıyla onayladı.

Bu prensiplere, 1915 trajedisini dünya çapında soykırım olarak tanıtmak için uğraşmak da dahil. Bundan çekinen Türkiye, mahkemenin gerekçeli kararını geri çekmesini istedi. Birçokları, gururlu milliyetçiler ve kızgın Azerbaycan arasında kalan Türk hükümetinin, mahkemenin kararını, kaygılarını meşru göstermek için kullandığını düşünüyor.”

‘Washington, Erivan’dan yana’

Türkiye’nin bu konuda tecrit edilmiş göründüğünü savunan Economist, Türkiye’nin en büyük müttefiki ve anlaşmanın en büyük destekçisi olduğunu söylediği Washington’un Ermenistan’ın tarafını tuttuğunu belirtiyor. Dergi, Rusya’nın da Türkiye-Ermenistan ilişkilerinin Karabağ sorununa bağlı olmaması gerektiği görüşünde olduğunu söylüyor.

Economist, protokollerin Ermenistan’da da tam anlamıyla kabul görmediğini ve Anayasa Mahkemesinin, hükümetin Türkiye’nin sınırlarını tanımasına kızan sertlik yanlısı Ermeni milliyetçilerin kaygılarına yanıt vermiş olabileceğini de kaydediyor.

Economist makaleye şu satırlarla son veriyor:

‘Amerika yakından izliyor. Anlaşma çökerse bu, Amerikan Kongresi’nin uzun zamandır yapmakla tehdit ettiği gibi, 1915 olaylarını soykırım olarak tanıyan bir tasarıyı geçirmesinin yolunu açabilir. Bunun karşılığında Türkiye’deki Amerikan karşıtlığı öylesine güçlenebilir ki, Ankara’nın misillemede bulunmaktan başta seçeneği kalmayabilir.

Bir misilleme seçeneği de Amerikalıların stratejik İncirlik üssünden kovulması olabilir. Türklerin ve Ermenilerin liderlerini dikkate almayıp, kendi dostluklarını geliştirmesi teselli veriyor. Özel Türk televizyonu Su TV, geçenlerde Ermenice bir haber programına başladı. İki ülke arasındaki ticaret de, sınırın kapalı olmasına karşın, Gürcistan üzerinden büyüyor.’
‘Türkiye’nin direnci geciktiriyor’

Financial Times’ın dünya haberleri sayfalarında Türkiye’yle ilgili iki haber yer alıyor.

Bu haberlerden birinde, Amerika Birleşik Devletleri’nin, İran’dan gelebilecek potansiyel tehditlere karşı kurmak istediği füze savunma sistemi planlarının, Türkiye’nin direnci nedeniyle geciktiği belirtiliyor.

Haberde, Washington’un füze savunma sistemi kapsamında Türkiye’de bir radar üssü kurmak istediği kaydediliyor.

Ancak Financial Times, Türk diplomatlara dayandırdığı haberinde, Ankara’nın Washington’la Tahran’a karşı ikili bir anlaşma yapar görünmek istemediğini, bunun yerine NATO çerçevesinde bir anlaşma talep ettiğini belirtiyor.

Financial Times’ın Türkiye konusundaki ikinci haberiyse, Türkiye’de yargı kurumları ve hükümet arasında süregiden yetki tartışmasıyla ilgili.

Gazetenin Ankara Muhabiri Delphine Strauss’un imzasını taşıyan haberde, Erzincan Başsavcısı İlhan Cihaner’in tutuklanmasıyla başlayan gelişmeler özetlendikten sonra şu yorum yapılıyor:

‘Gerilim artabilir’

‘Bu tartışma, AKP ve geleneksel olarak lâik üst düzey yargı mensupları arasındaki gerilimi artırma tehdidi taşıyor. Yargı mensupları, geçmişte Recep Tayyip Erdoğan’a karşı ısrarla muhalefet ettiler. 2008′de partinin lâiklik karşıtı faaliyetleri nedeniyle kapatılmasını, neredeyse başarıyorlardı.

Ancak süregiden tartışma, aynı zamanda, yargının içinde AKP’nin iktidara gelmesinden sonra atanan savcılarla, onlara karşı mevzi kaybetmekten korkan lâik yargı mensupları arasındaki iktidar mücadelesini de gözler önüne seriyor.’

Büyük şirketlerin verdiği zarar

Guardian, Birleşmiş Milletler’in bu yaz yayımlayacağı bir bilimsel araştırmayı haberleştirmiş.

Araştırmaya göre, 2008 yılında dünyanın en büyük şirketlerinin yarattığı kirlilik ve çevreye verdiği zararın maliyeti, 2 trilyon 200 milyar doları buluyor.

Gazete, bu şirketlerin, yarattıkları zarardan sorumlu tutulmaları halinde, kârlarının üçte birinden fazlasını kaybedeceklerini belirtiyor.

De Boer’in istifası

Daily Telegraph ise, Birleşmiş Milletler’in iklim değişikliğiyle mücadeleden sorumlu yetkilisi Yvo de Boer’in istifa haberine yer veriyor.

Gazete, çoğu kişinin, Kopenhag’daki iklim değişikliği zirvesinden umulan sonucun çıkmamasından, De Boer’i sorumlu tuttuğunu belirtiyor.

Daily Telegraph ayrıca, De Boer’in istifasıyla, gelecek yıl Meksika’da yapılacak zirve öncesinde sürecin ivme kazanabileceği umutlarının arttığını yazıyor.
Yunanistan’dan bile kötü

İngiltere basınında ortaklaşa geniş yer verilen konulardan biriyse dün açıklanan, İngiltere hükümetinin Ocak ayı borçlanma rakamları.

Independent, son verilere göre, İngiltere’nin kamu maliyesinin Yunanistan’dan daha kötü olduğunu söylüyor.

Gazete, geçmişte, genel olarak fazla veren Ocak ayı bütçe rakamlarında 4,3 milyar sterlinlik açık olduğunu yazıyor. Bunun, yıllık bazda 180 milyar sterlinlik bir açık anlamına gelebileceği kaydediliyor.

Bu miktarın da, İngiltere’nin gayrı safi milli hasılasının yüzde 12,8′sine denk düştüğü ve bu oranın Yunanistan’ın son günlerde başını ağrıtan bütçe açığı oranından bile fazla olduğu belirtiliyor.

Vergi dairesine hücum

Times da, Alman hükümetinin, Alman Maliyesi’nden habersiz İsviçre bankalarına yatırılan paralar hakkında bilgiler içeren bir CD’yi satın alabileceğini açıklamasıyla beraber, yüzlerce kişinin hapis cezasından kurtulma umuduyla servet bildirimi yaptığını yazıyor.

Gazete, hükümetin 2,5 milyon Euro fiyat biçilen CD’yi henüz almamış olmasına karşın, almaya hazır olduğu yönündeki açıklamanın bile, 1800 kişiyi Alman maliyesine başvurmaya ikna ettiğini kaydediyor.

Bu ay sonuna kadar birkaç yüz kişinin daha başvuru yapabileceği belirtiliyor.

Berlusconi’nin son gözdesi

Daily Telegraph, İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi’nin, partisinin milletvekili adayları listelerini çekici, genç kadınlarla dolduracağı yönündeki haberleri uzun süredir reddetmesine karşın, hiçbir siyasi deneyimi olmayan eski dansçı Nicole Minetti’yi aday listesine aldığını yazıyor.

Haberde, Berlusconi’nin alımlı diş hijyeni uzmanı Minetti’yle, uğradığı saldırıdan sonra dişlerini yaptırırken tanıştığı belirtiliyor.

Venezuela Başkanı Hugo Chavez, Playstation oyunlarının çocuklara öldürmeyi öğrettiğini ve kapitalist ülkelerin silah ticaretinde önaçıcı olduğunu belirtti.

Hugo Chavez, Haftalık “Alo Başkan” TV ve radyo programında yerel üreticilerin eğitici oyuncaklar üretmelerini, oyuncak bebeklerin yüzlerini yerli Venezuela insanlarına benzemesini ve kendi kültürleriyle hiçbir ilgisi olmayan, “kapitalist” alternatiflerine, mesela Barbi bebeklerine benzetmemeleri çağrısı yaptı.

Chavez, konuşmasında bilgisayar oyunlarına da değinerek ”Playstation” denilen oyunlar bir zehirdir. Kimi oyunlar size öldürmeyi öğretir. Bir keresinde böyle oyuna benim yüzümü yerleştirmişlerdi:
‘Chavez’i bulun ve öldürün’” açıklamasında bulundu.

Chavez, oyunda şehirlerin bombalanmasının kapitalist ülkelerin şiddeti yaygınlaştırma aracı olduğunu, bunun da kapitalist ülkelerin silah satışına yardımcı olduğunu belirtti.

Playstation oyunlarının sigara, uyuşturucu ve alkol ihtiyacını yaygınlaştırdığını aynı şekilde bunların satışına da yardımcı olduğunu belirtti. “Bu kapitalizm, cehenneme giden yol” dedi.

Venezuela “şiddet” içerikli oyunların ve video oyunlarının satışı yasaklandı

Venezuela’da Ekim ayında “şiddet” içerikli oyunların ve video oyunlarının satışı yasaklandı ve yasağa uymayanlara 5 yıla kadar hapis cezası getirildi.

PlayStation, Sony firmasının tamamen oyun oynamak için tasarlanmış ‘video oyun konsolu’nun adı.

Konsola bir de joystick’in gelişkini denilebilecek bir kontrolör eşlik ediyor.

Konsol, kontolörle iletişen ve çok hızlı grafik ve video işleyecek özelliklere sahip bir bilgisayar. Microsoft ve Nintendo’nun da benzer ürünleri bulunuyor.

Hugo Chavez’in bugüne kadar hiç kimsenin değinmediği Playstation oyunlar eleştirisinde Playstation oyunları adeta her türlü aksiyon filmlerinden de esinlenerek bu filmlerin bol üldürme sahneleri üzerine planlanıyor.

Dünya Basınında geçtiğimiz günlerde dikkati çeken bir çok haber içinde gözümüze çarpanlar ve Basın özeti;
Ukrayna seçiminin sonucu, Yunanistan’daki ekonomik kriz ve Toyota’nın geri çağırdığı araçlara ilişkin gelişmeler yer aldı…

Ukrayna’da yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminde sandık çıkış anketlerine göre Başbakan Yulya Timoşenko’nun rakibi ve Moskova yanlısı bir lider olarak görülen Viktor Yanukoviç’in zafere yakın görünmesi Guardian’da geniş bir şekilde işleniyor.

Guardian şöyle yazmış:

“2004 yılındaki Turuncu Devrim’in kötü adamı rolündeki Yanukoviç, muhteşem bir dönüş yapacağa benziyor. 2004 yılındaki seçimin aksine, bu kez uluslararası gözlemciler seçimde ciddi bir usulsüzlük kanıtı görülmediğini söylüyor. Turuncu Devrim’in başarısızlıkla sonuçlanıp sonuçlanmadığı konusunda ise farklı görüşler var.”

“Kiev’deki Uluslararası Demokrasi Enstitüsü’nden Sergey Taran, Turuncu Devrim’in başarısız olduğuna inanmıyor. ‘Devrim Viktor Yuşçenko veya Timoşenko ile ilgili değildi. Nasıl bir toplum istendiği, seçim özgürlüğü, ifade özgürlüğü ve Avrupa ile bütünleşme ile ilgiliydi. Bu açıdan Turuncu Devrim işe yaramıştır’ diyor.”

“Taran’a göre, kazandığı kesinleşirse Yanukoviç’in önündeki başlıca görev, krizin vurduğu Ukrayna ekonomisinin büyük ölçekli liberal reformlardan geçirilmesi olacak.”

“Romancı Andrey Kurkov’a göre ise Cumhurbaşkanı Viktor Yuşçenko söz verdiği reformların hiçbirini yerine getirmediği için, Turuncu Devrim zaten hiç başlamamıştı.”

“Yanukoviç döneminin anahatları ise belli. Yanukoviç, Ukrayna’nın Kremlin ile gerilen ilişkilerini geliştirecek, Rusya’nın başağrısı olan NATO üyeliğini gündemden çıkaracak ve Rusya’nın Kırım’da üslenen ve 2017 yılında süresi dolacak Karadeniz filosunun kira sözleşmesini uzatacak.”

Yunanistan krizi

Daily Telegraph gazetesinin İş Dünyası ekinde manşette Yunanistan’daki ekonomik kriz var. Manşet: “Yunanistan ve Avrupa için kritik hafta”

Kanada’da haftasonunda yapılan G7 zirvesinden sonra konuşan Amerikan hazine bakanı Tim Geithner, Avrupalı mevkidaşlarının krizin büyük bir özenle yönetileceği konusunda kendisini temin ettiklerini söylüyordu.

Avrupalı liderler Perşembe günü Brüksel’de biraraya gelerek Euro bölgesinin 11 yıllık ömründe gördüğü en ciddi krizi ele alacaklar.

Financial Times gazetesinde ise bugün Wolfgang Münchau imzalı yorumda Avrupa Birliği’nin Yunanistan’daki ekonomik krizi IMF’nin müdahalesi olmadan çözmesi gerektiği görüşü yer alıyor. Yorumdan bazı satırlar şöyle:

“Yunanistan’ın parasını devalüe etme gibi durumu yok. IMF destekli programlar ise para biriminin devalüe edilebildiği durumlarda daha çok işe yarıyor.”

“Çünkü aksi takdirde alınan önlemler ağırlıkla ücretlerde kesinti ve acımasız bir mali kemer sıkma politikasını gerektiriyor. IMF devreye girecek olursa Yunanistan’ın da Arjantin ile aynı yola girmesi muhtemel.”

“Ama Euro bölgesi kendi sorunlarını kendi çözse daha iyi olur. Bu yüzden de bu Perşembe günü yapacakları özel ekonomi zirvesinde AB liderleri ufak tefek mikro ekonomik reformları tartışmaktansa bu krize odaklanmalıdır.”

‘Toyota, Prius’u da çağıracak’

Times’ın manşetinde ise Toyota yer alıyor. Firmanın hibrit otomobil modeli olan Prius’u da fren arızası nedeniyle geri çağırmaya hazırlandığını yazıyor gazete.

“Toyota, yeşil otomobil devriminin lideri olan elektrikli hibrit modeli Prius’u bütün dünyada utanç verici bir şekilde geri çağırmaya hazırlanıyor.”

“Dünyanın en büyük otomobil üreticisi olan Toyota, 300 bin Prius sahibine bu hafta araçlarının fren sisteminin buzlu yol koşullarında ya da bozuk yollarda sorun çıkarabileceği uyarısında bulunacak.”

“Mayıs’tan bu yana Japonya’da yaklaşık 170 bin, ABD’de 100 bin, Avrupa’da ise 30 bin adet Prius satılmıştı.”

Independent gazetesi de 100′ü aşkın Amerikalı Prius kullanıcısının, araçtaki bilgisayar kontrollü fren sistemi ile ilgili şikayette bulunduğunu yazıyor.

Firma, ABD’de bu hafta 60 saniyelik televizyon reklamları yayımlayarak 50 küsür yıldır emniyetli ve güvenilir araçlar ürettiği mesajını verecek.

Toyota’nın geri çağırdığı araçların marka imajına verdiği zarara ilişkin kaygısının bir diğer göstergesi de İngiltere’de geçen hafta gazetelere verdiği tam sayfa ilanlardı.

Fransızca mücadelesi

Financial Times’da bugün Fransa’nın İngilizcenin uluslararası kuruluşlarda egemen dil olmaya başlaması karşısında almayı düşündüğü önlemler de yer alıyor. Şöyle yazmış gazete:

“Paris, Fransızcanın diplomasi dili olarak kalması için söz muharebesi ilan etti. Bunun nedeni kısmen, Kasım ayında AB’nin dış politika lideri olarak atanan İngiliz Catherine Ashton. Bir zamanlar üst düzey bir Avrupalı yönetici için Ashton gibi tutuk bir Fransızcaya sahip olmak düşünülemezdi bile.”

“Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy’nin Fransızca’nın desteklenmesinden sorumlu özel temsilcisi, eski başbakan Jean-Pierre Raffarin, BM ve AB gibi kurumlarda bu konuda faaliyette bulunuyor.”

Küba Devriminin Lideri Fidel Castro, Haiti’de deprem sonrası yaşanan olayların 21.yüzyılda insanlığın ayıbı olduğunu belirtirken dünya halklarının çoğunun maruz kaldığı sömürü ve yağmalara dikkat çekti.

İşte Dünyanın en önemli liderlerinden Fidel Castro’nun Haiti Depremi sonrası yazdığı yazı;

İki gün önce Küba saatiyle akşam altıya doğru, coğrafi konumu gereğince gece karanlığının altındaki Haiti’de çok büyük bir depremin yaşandığını televizyon haberlerinden öğrendik. Richter ölçeğine göre 7.3 şiddetindeki deprem başkent Port au Prince şehrini vurdu. Başkentten 9.4 mil açıkta denizde meydana gelen deprem Haiti halkının %80’inin yaşadığı ve çoğunun derme çatma binalarda kaldığı şehri yerle bir etti.

Haberler saatlerce kesintisiz sürdü. İlk haber bültenlerinde görüntüler yoktu ancak kamu binaları, hastaneler, okullar ve diğer tesislerin de derme çatma yapılar gibi çöktüğü bildiriliyordu. Okuduğuma göre 7.3 şiddetindeki bir deprem 400 bin ton TNT’nin patlamasına eşdeğermiş.

Bölgeden bildirilenler çok acıydı. Caddelerde yıkıntılar arasındaki yaralılar yardım için bağırıyor ve insanlar yıkıntıların altında ailelerini arıyorlardı. Ancak depremden sonraki ilk saatlerde kimse depremle ilgili görüntüleri yayınlamadı.

Haberler hepimizi çok şaşırttı. Sık sık fırtına ve sel haberleri duymaya alışkındık ama komşumuz Haiti’nin aslında büyük bir deprem fay hattı üzerinden olduğunu bilmiyorduk. Öğrendik ki 200 yıl önce de binlerce kişinin yaşadığı bu şehir büyük bir depreme sahne olmuş.

Geceyarısına gelindiğinde depremin sebep olduğu can kaybına dair kesin bir rakam hala verilemiyordu. Önde gelen Birleşmiş Milletler yetkilileri olayla ilgili açıklama yapıyor ve bölgeye yardım ekipleri gönderileceğini bildiriyor. Bölgede görev yapan Birleşmiş Milletler yetkilileri kendi personelleri arasından da kayıplar olduğunu açıklıyor.

Aslına bakılısa dün sabah acı haberler gelmeye başladı. Oldukça yüksek sayıda insan hayatını kaybetmişti. Birleşmiş Milletler binası da çöken binalar arasındaydı. Durumu anlatan çok acı bir örnek.

Saatler boyunca ülkedeki insan kaybına dair haberler akmaya devam etti. Bunlara göre ölü sayısı 30 ila 100 bin arasında değişiyor. Görüntüler dehşet vericiydi. İnanıyorum ki bu dehşet görüntüler dünyanın her yerinden izleniyor ve sayısız hükümet Haiti halkının acısını bir nebze olsun dindirebilmek için imkanları çerçevesinde yardım gönderecektir.

Trajedi çok sayıda insanı derinden etkiledi, özellikle çok sayıda sıradan insanı. Ancak çok azı neden Haiti’nin bu kadar fakir olduğunu veya halkının neden %50’sinin yurtdışında çalışan aile fertlerinin gönderdiği paralarla ayakta kalmaya çalıştığını biliyor. Buradan bakıldığında Haiti’nin şu anda içinde bulunduğu duruma yol açan koşulları analiz etmenin tam sırası değil midir?

Kimse Haiti’nin bölgede köle sahiplerine karşı isyan ederek bağımsızlığını kazanan ilk ve tek ülke olduğundan bahsetmiyor. Avrupalılarca topraklarından kopartılarak köle olarak buraya getirilen 400 bin Afrikalı, 30 bin Avrupalı beyaz toprak sahibine karşı ayaklanmış ve bölgemizdeki ilk toplumsal devrimi gerçekleştirmişti. Napolyon’un en saygın komutanlarının nasıl yenildiği hala dillere destandır. Haiti sömürgecilik ve emperyalizmin doğrudan ürünüdür, halkı yüzyıllar boyunca en kötü şartlarda sömürülmüş, zenginlikleri çalınmış ve askeri darbelere maruz kalmıştır.

Böyle bir tarihin unutulması çok acı bir hata olacaktır çünkü Haiti insanoğlunun yaşadığı bu dönemlerdeki en utanç verici durumu yaşamaktadır. Dünyamızda hala halkların büyük bir çoğunluğu sömürülmekte, zenginlikleri yağmalanmaktadır.

Latin Amerika, Afrika ve Asya’da milyarlarca insan Haiti’deki kadar olmasa da benzer yokluklarla karşı karşıyadır.

Dünyamızda hiçbir yerleşim yeri böylesi bir acıyla karşı karşıya kalmamalıdır. Ancak dünyamızda empoze edilen küresel uluslararası sistem yüzünden haksız ekonomik ve siyasi uygulamalar sonucu benzer veya daha kötü koşullarda binlerce kent ve köy bulunmaktadır. Haiti’de olduğu gibi dünya halkları sadece doğal afetler tarafından değil iklim değişikliğinin de hedefi konumundadır. Ancak herkesin de hatırlayacağı gibi bu çok önemli konu geçtiğimiz günlerde Kopenhag’da hafife alındı, geçiştirildi ve yalanlarla dolu bir şekilde unutturulmaya çalışıldı.

İnanıyorum ki kendisi de doğal felaketlere maruz kalmış her ülke ve her halk bugün Haiti’ye yardım elini uzatmak için elinden geleni yapacaktır. Ancak Haiti halkını bu doğal felaketten dolayı suçlamasak da bu ülkeye yönelik uygulanan siyaseti eleştirme hakkımız saklıdır.

Ne var ki dost ve kardeş Haiti halkının sorunlarına gerçek ve somut çareler arama zamanı gelmiştir.

Özellikle sağlık alanında Haiti halkı Küba ile işbirliğinin meyvelerini toplamaktadır. Küçük ve abluka altında bir ülke olmasına rağmen Küba, 400 doktor ve sağlık personeliyle Haiti halkına ücretsiz sağlık hizmeti sunmaktadır. Öte yandan devletimizin verdiği imkanlarla okuyan 400’ün üzerinde Haitili genç Küba’da tıp eğitimi alarak doktor olarak mezun olmuştur. Bu gençler dün Haiti’ye doğru yola çıkan yardım ekipleriyle beraber görev yapacak. Bu açıdan bakıldığında ilk anda 1000 civarında sağlık personeli afet bölgesine intikal etmiş olacak. Orada bu genç sağlıkçılar yardım gönderen her ulustan sağlıkçılarla birlikte Haitililerin hayatını kurtarabilmek için uğraş veriyor.

Ülkemizde tıp eğitimi alan Haitililerin yanısıra bu ülkeyle diğer alanlarda da işbirliği yapmaktayız. Ancak özellikle Haiti halkı gibi ağır sömürü altındaki uluslarla fikir ve ideoloji alanında yapılacak işbirliğinin çok daha önemli olduğunu düşündüğümü belirtmeliyim.

Haiti’deki sağlıkçılarımızın bildirdiğine göre durum çok kötüymüş ama çalışmalar son derece hızlı ilerliyormuş ve hayat kurtarmaya başlamışlar bile. Port au Prince’den alınan ilk bilgiler bu yönde.

Gece geç saatlerde Küba’daki Latin Amerika Tıp Fakültesinden mezun olan Kübalı ve Haitili doktorların yoğun şekilde bölgeye gönderileceği haberi yayınlandı. Başkentte hastane binaları yıkıldığı için sahra hastaneleri oluşturulmuş ve acil yardım birimleri derhal görev yapmaya başlamış.

Bu trajik zamanlarda Küba’da eğitim almış genç Haitili doktorların yanında Kübalı doktorların kardeş Haiti halkına verdiği desteğe görerek gururlanıyoruz!

Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez, enerji kısıtlama planındaki hatalardan sorumlu tuttuğu Elektrik Bakanı’nı görevden aldı.

Chavez, yaptığı basın açıklamasında, Caracas’da uygulanan enerji kısıtlama planında hatalar bulunduğunu ve bu hataların sorumlusu olarak gördüğü Elektrik Bakanı Angel Rodriguez’den istifa etmesini istediğini açıkladı.

Hugo Chavez, kentte uygulanan günde 4 saat elektrik kesintisi uygulamasını ise başlatıldıktan bir gün sonra süresiz olarak askıya aldığını söyledi.

Önce başkentte, daha sonra ülke çapında düşünülen uygulamanın başlatılmasından sonra yetkililerin kentteki yanlış sektörlerde elektriği kestiğini kaydeden Hugo Chavez, ”Sanırım bir bölgede kesintiyi birkaç saat sonra yeniden yapmışlar” dedi.

Bazı trafik ışıklarının bile kesildiğini söyleyen Chavez, ”Yeter. Eğer böyle oluyorsa bunda bir hata olduğunu söyledim” şeklinde konuştu.

Hugo Chavez daha önce yaptığı açıklamada, vatandaşlardan kesintiyi kabullenmeleri çağrısında bulunmuş ve bunu ”ulusal enerji diyeti”ne benzetmişti.

Muhalefetteki Sosyal Demokratların önde gelen isimlerinden Ivo Josipoviç, büyük bir oy farkıyla Hırvatistan cumhurbaşkanlığına seçildi.

52 yaşında hukuk profesörü ve klasik müzik bestecisi olan Ivo Josipoviç, Şubat ayında 10 yıl boyunca cumhurbaşkanlığını yürüten Stipe Mesiç’in yerini alacak.

Ivo Josipoviç, ikinci turda rakibi, Zagreb Belediye Başkanı Milan Bandiç karşısında oyların yüzde 60,3′ünü topladı.

Sonucun beklenen bir gelişme olduğu belirtilirken Josipoviç’i zafere taşıyan oy farkının ise tahmin edilenin de üzerinde çıktığı açıklandı.

Ivo Josipovic, Zagreb’de destekçilerine seslenirken, hiçbir ödün vermeden yolsuzlukla mücadele edeceğini belirtti ve bu yılki AB üyelik görüşmelerinde de hükümete yardımcı olacağını ifade etti.

Sosyal demokrat lider Josipovic, “Avrupalı bir Hırvatistan istiyorum. Avrupa gökyüzünde parlayan yıldızlardan biri olacak bir Hırvatistan istiyorum” şeklinde konuştu.

Ayrıca Josipovic yaptığı konuşmada, demokrasi, özgürlük, azınlık hakları ve dini özgürlükler gibi konulara verdiği önemi vurguladı.

The Washington Post haberine göre iki yıl önce Bağdat’daki 17 Iraklı sivili öldürmekle suçlanan Blackwater Worldwide güvenlik kurumu mensubu 5 kişi ABD’deki Federal Mahkeme tarafından suçsuz bulundu.

Savcılığın ortaya koyduğu ve 17 kişinin öldüğü, 20 kişinin de yaralandığı olayda güvenlik güçlerinin hiçbir tehdit altında olmadan başlattıkları saldırı için hakim Ricardo M. Urbina beraat kararı verdi.

The Washington Post gazetesinde Cuma günü çıkan habere göre hakim Urbina savcılığın ve iddia sahiplerinin güvenlik güçlerinin saldırı sonrasındaki ifadelerine kanunsuz bir şekilde ulaşıldığından hareketle davayı reddetti.

Söz konusu ifadelerin mahkemede güvenlik güçlerinin aleyhine kullanılmayacağı belirtilerek alındığını belirten hakim, savcılığın davayı bu ifadelere dayandıramayacağını vurguladı.

Blackwater’da çalışan 5 güvenlik görevlisi -altıncısı suçunu itiraf etmişti- Aralık 2008′de adam öldürmek ve silahsız sivil halkın üzerine ateş açmak suçlarından dolayı savcılık tarafından suçlanmıştı.

Fidel Castro, Gerçeklerin zamanı

Dünyanın en önemli Liderlerinden Fidel Castro’nun  Havana Cubadebate internet sitesinde yayınlanan yazısı

Gerçeklerin zamanı

Danimarka’nın başkentinden yansıyan görüntüler tam bir kaosa işaret ediyor. 40 bine yakın katılımcısı olan bir toplantıyı planladıktan sonra, ev sahipleri verdikleri sözü tutmalarının neredeyse imkansız olduğunu gördüler. Evo, ALBA üyesi iki katılımcıdan biri olarak, toplantıya, binlerce yıllık bir kültüre sahip halkından devraldığı bazı gerçekleri taşıdı.

Basın organlarına göre, Evo, halktan güven oyu alarak toplantıya katıldı, buna göre, ülkesinin beklentilerini karşılamayan kararlara karşı duracaktı. Evo, iklim değişiminin neden değil ama etken olduğunu belirterek, yer yüzünün kapitalist gelişim modeli karşısındaki haklarını savunmada herkesin sorumluluk sahibi olduğunu ifade etti. Ayrıca, zengin ülkelerin fakir ülkelere ödemesi gereken bir iklim borcu olduğunu ifade ederek, fakir ülkelerden gasp edilen atmosferik alanın iadesi gerektiğini belirtti.

Tüm bunlara karşılık, 2012′ye kadar önerilen 10 milyar dolarlık ödemenin ise çok saçma olduğunu, sadece yıllık ihtiyaçların yüz milyarlarca doları bulduğunu ifade etti. Aynı zamanda, Evo Morales, ABD’yi, Irak ve Afganistan’a terör ihraç etmek ve Latin Amerikaya askeri üs kurmak için trilyonları bulan harcamaları nedeniyle suçladı.

Bolivarcı Venezuela Cumhuriyeti Devlet Başkanı zirvede 16 Aralık günü Küba saati ile 08.40′da bir konuşma yaptı. Konuşması coşkuyla alkışlandı. Sözleri gerçekten dikkat çekiciydi.

Konuşmasında, toplantının başkanlığını yürüten Danimarkalı başkanın sunduğu metne dair eleştiriler vardı.

“bu metin bir anda önümüze konuldu; çalışma grubu tarafından hazırlanmayan hiçbir metni kabul etmeyeceğiz, geçtiğimiz iki yıl içerisinde tartışmaların konusu olan yasal metinlerden bahsediyorum”

“Kendisini bizim bulunduğumuz Güney’den yani Üçüncü Dünyadan daha üstün gören bir grup var”

“Bu şaşırtıcı değil, demokrasi yok, karşımızda bir diktatörlük var.”

“Sokaklarda gençler tarafından yazılmış sloganları okudum: iklimi değil sistemi değiştirin diyordu bir tanesi, diğeri de şöyle: iklim bir banka olsaydı çoktan kurtarılmıştı.”

“Obama Nobel Barış Ödülünü kazandığı günü Afganistan’a masum insanları öldürmek için 30 bin asker gönderdi”

“Brezilya, Bolivya ve Çin Halk Cumhuriyeti devlet başkanlarının görüşlerini destekliyorum, bu desteğimi göstermek istemiştim ama bana konuşma fırsatı verilmedi.”

“Zenginler gezegenimizi mahvediyor, acaba bunu yokettikten sonra başka bir gezegene gitmeyi planlıyor olabilirler mi?”

“Hiç şüphe yok ki iklim dğeişikliği yüzyılımızın en ciddi çevre sorunudur”

“Birleşik Devletlerin nüfusu 300 milyon bile değil; Çin nüfusu bunun beş katı. Birleşik Devletlerin günlük petrol tüketimi 20 milyon varilken Çin’inki 5 veya 6 milyon varil. Bu yüzden iki ülke farklı değerlendirilmelidir.”

“Şu anda gözüken o ki çevreye zararlı gaz emisyonunun azaltılması için uzun vadeli bir anlaşma girişimi başarısız oldu. Neden? Dünyadaki en güçlü bir avuç ülkenin sorumsuzluğu ve siyasi isteksizliği yüzünden.”

“Yapılan onca zirveye ve vaad edilen onca sözlere rağmen zengin ve fakir ülkeler arasındaki uçurum derinleşmeye devam ediyor, dünyamız yokolmaya doğru hızla ilerlemekte.”

“Dünyadaki en zengin 500 kişinin gelirlerinin toplamı dünyadaki en fakir 416 milyon insanın gelirlerinin toplamından fazla.”

“Bebek ölüm oranı 1000 doğumda 47 olurken, bu sayı zengin ülkelerde 1000 doğumda 5.”

“Milyonlarca bebeğin tedavi edilebilir hastalıklardan ölmesine daha ne kadar müsade edeceğiz?”

“2,6 milyar insan hiçbir sağlık hizmeti alamıyor.”

“Brezilyalı yazar Leonardo Boff şöyle diyor: En güçlü en zayıfın külleri üzerinde ayakta kalıyor.”

“Rousseau diyor ki güçlü ile zayıf arasındaki özgürlük zayıfı ezer. Bu yüzden imparatorluk sürekli özgürlükten bahsediyor; ezme özgürlüğü, işgal etme, öldürme ve sömürme özgürlüğü: İşte onların özgürlük anlayışı. Rousseau çözümü de belirtmiş: Sadece yasalar bizi özgürleştirebilir.”

“Güçlünün kendinin olmayan doğal kaynakları ele geçirebilmesi için milyonlarca masum insanın öldürüldüğü savaşlara ne kadar zaman daha anlayış göstereceğiz?”

“Bundan iki yüzyıl önce evrensel kurtarıcı Simon Bolivar şöyle demiş: Eğer doğa karşı çıkarsa, onunla da savaşıp boyun eğdireceğiz.”

“Bu gezegen insanoğlu olmaksızın milyarlarca yaşamış; varolmak için bize ihtiyacı yok ama biz dünyamız olmadan yaşayamayız.”

Evo Morales Perşembe günü konferansa seslendi. Çok iyi bir konuşma yaptı.

Sözlerine başlarken organizasyona eleştirilerini yöneltti: “Sizlere organizasyon eksikliğinden ve gecikmelerden dolayı ne kadar üzgün olduğumu ileterek sözlerime başlıyorum.”

Temelde dile getirdiği düşünceleri şöyleydi:

“Toplantının ev sahibinin kim olduğunu sorduğumuzda bize Birleşmiş Milletler deniliyor, eleştirilerimiz iletince ev sahibinin Danimarka olduğu cevabını alıyoruz. Bu organizasyonsuzluğun kimin yüzünden olduğunu öğrenemiyoruz.“

“Şaşkınlık içerisindeyim; burada sadece iklim değişikliğinin sonuçları tartışılıyor, sebepleri değil.”

“Eğer çevrenin yok edilmesinin sebeplerini belirleyemezsek bu sorunu kesinlikle çözemeyiz”

“Burada iki kültür karşı karşıya: yaşam ve ölüm kültürleri. Ölüm kültürü kapitalizmdir, bazıları diğerlerinin ölmesi pahasına daha iyi yaşamak istiyor.”

“sömürüyorlar, doğal kaynakları yağmalıyorlar, dünyamızı talan ediyorlar, temel hizmetleri özelleştiriyorlar”

“iyi yaşamak demek dayanışma içinde eşitçe ve birbirinin eksikliğini tamamlayarak yaşamaktır”

“İklim değişikliği gündeme gelince, bu iki farklı yaklaşım, birbirine zıt bu iki kültür arasında en iyisinin hangisi olduğuna dair bir karar vermeksizin çözüme varamayız: Lüks içinde yaşayarak tüketim toplumuna devam edersek bu toplantıda gerçekleri dile getirmemiş oluruz.”

“bizim hayatımızda doğrular kutsaldır, burada buna önem verilmediğini görüyorum.”

“Anayasamızda şöyle yazar; ama sua, ama llula, ama quella yani çalma, yalan söyleme ve güçsüz olma.”

“Dünyamız ve doğa insanoğlu olmaksızın da varolacaktır, ama insanoğlu dünyamız olmaksızın yaşayamazlar bu yüzden doğanın ve gezegenimizin haklarını korumalıyız. ”

“Birleşmiş Milletleri kutluyorum çünlü sonunda bu yıl Uluslararası Dünya Günü ilan edildi.”

“Anamız kutsaldır, anamız hayattır; bir ana kiralanamaz, satılamaz veya saldırıya uğrayamaz. Analar saygıya layıktır.”

“Batı modeliyle aramızda derin ayrılıklar var, burada yürütülen tartışmanın özü budur.”

“Şimdi Avrupa’dayız ve biliyoruz ki çok sayıda Bolivyalı, Latin Amerikalı aileler Avrupa’ya geliyor, neden geliyorlar? Yaşa standartlarını yükseltmek için. Bolivya’da ayda 100 veya 200 dolar kazanırken burada bir yaşlının bakımından ayda 1000 Avro kazanabiliyor.”

“Kıtalarımız arasındaki bu eşitsizliği burada dile getirip çözüme ulaştırmalıyız. Aileler, ülkeler ve kıtalar arasındaki bu derin uçurumu gidermeliyiz”

“Kardeşlerimiz buraya hayat koşullarını iyileştirmek için çalışmaya geldiklerinde sınırdışı ediliyorlar. Ama uzun yıllar önce Avrupalı ataları Latin Amerikaya geldiklerinde onlar sınırdışı edilmedi. Benim ailem, benim hemşehrim, benim kardeşim buraya altın madeni sahibi olmaya veya uçsuz bucaksız arazilere el koymaya gelmiyor. Geçmişte Abya Yala’ya yani Amerika’ya gelebilmek için pasaporta gerek yoktu!”

“Eğer dünyamızın hakları tanınmazsa, 10 milyar veya 100 milyar dolardan bahsetmek komiktir ve insanoğluna yapılmış bir hakarettir.”

“Zengin ülkeler iklim değişikliğinden etkilenmiş olan göçmenleri şimdi yaptıkları gibi ülkelerine dönmeye zorlayacaklarına bu insanlara kucak açmalıdır.”

“Bütün insanlığı kurtarmak gibi bir zorunluluğumuz var yarısını değil.”

“FTAA Amerika için Serbest Ticaret Antlaşması, serbest ticaret amaçlı değil Amerika’nın serbest şekilde sömürgeleştirilmesi amacıyla kurulmuştur.”

Evo ayrıca aşağıdaki soruları içeren dünya çapında bir iklim değişikliği referandumu yapılmasını da teklif etti:

“Doğa ile uyum halinde ilişkiler geliştirilip, gezegenimizin haklarına sahip çıkılmasına onay veriyor musunuz?”

“Aşırı tüketime ve savurganlığa dayanan bu sistemi yani kapitalist sistemi değiştirmeye onay veriyor musunuz?”

“Gelişmiş ülkelerin sera gazı emisyonlarını azaltarak düşük seviyelere indirmesini onaylıyor musunuz?”

“Halihazırda savaş için harcanan tüm bütçenin iklim değişikliği sorununun aşılması için kullanılmasını onaylıyor musunuz?”

Herkes tarafından bilinmektedir ki, İklim değişikliği konusunda BM Anlaşması 1997 yılında Kyoto’da imzalandı. Bu anlaşmaya göre 38 sanayileşmiş ülke sera etkisi yaratan gazların salımını 1990 yılına göre belirli bir düzeye indirmekle yükümlüydü. Avrupa Birliği ülkeleri 2005 yılında yüzde sekizlik bir değere ulaştılar. George W. Bush, ABD başkanı, -dünyanın en çok sera etkisi yaratan gaz salımınına sahip ülkesi, toplam değerin dörtte birini elinde tutuyor- 2001 yılından beri anlaşmayı imzalamayı reddediyor.

Diğer BM üyeleri çaba sarfetmeyi sürdürdüler. Araştırma merkezleri çalışmalarına devam etti. Şu an çok açıktır ki, kapsamlı bir felaket türümüzü tehdit etmektedir. En kötü olasık da, gözünü kar hırsı bürümüş bir tutam zengin azınlığın, tüm bu sürecin faturasını yer yüzünün geri kalanında yaşayan çoğunluğun omuzlarına yıkmak istemesi olur herhalde.

Bu tezat durum, düşüncelerini sağlam bir biçimde ifade eden binlerce kişinin sayesinde, Kopenhag’da gözlerden kaçmayacaktır.

Danimarka polisi direnişi kırmak için en ölümcül metodlara başvurmaktan çekinmiyor; bir çok gösterici gözaltına alındı. Ben, dışişleri bakanımız Bruno Rodriguez ile telefonda görüştüm. Kendisi o sırada Kopenhag’da Chavez, Evo, Lazo ve diğer ALBA temsilcileri ile birlikte bir dayanışma gösterisindeydi. Ona Danimarka polisinin öfkeyle saldırdığı, kollarını burktuğu, sırtlarına vurduğu bu göstericilerin kim olduğunu sordum. Bana, onların Danimarka vatandaşları ve Avrupa’daki diğer ülkelerin vatandaşları olduğunu, zirveden iklim değişikliği konusunda gerçekçi bir sonuç çıkmasını isteyen sosyal hareketlerin üyeleri olduğunu söyledi. Bana zirvedeki görüşmelerin gece yarısı da devam edeceği bilgisini verdi. Onunla konuştuğum sırada Kopenhag’da çoktan gece olmuştu. Aramızdaki saat farkı altı saat.

Danimarka’daki yoldaşlarımız yarın (Perşembe) daha vahim bir tablonun beklendiğini söylediler. Sabah saat 10′da, Birleşmiş Milletler Zirvesi iki saat gecikmeyle başlayacak, çünkü Danimarka Devlet Başkanı 20 ülkenin devlet başkanını Obama ile birlikte “küresel problemleri” tartışmaya davet etmiş. Bu tam da iklim değişikliği konusunda bir anlaşma amacı taşıyan bir toplantının adı olabilirdi.

Her ne kadar tüm resmi delegeler katılacak olsa da sadece “davetlilerin” görüşlerini bildirmelerine olanak tanınıyor. Tabii ki, ne Chavez ne de Evo görüş beyan edebilenler arasında yer almıyordu. Toplantının amacı, nobel ödüllü kişiye, önceden hazırlanmış konuşmasını okuma fırsatı vermekti, tam da anlaşmayı gelecek sene sonunda Meksiko City’de gerçekleşecek toplantıya erteleme kararından sonra. Sosyal hareketlerin katılımına izin verilmeyecek. Tüm bu gösterinin ardından “zirve” çalışmalarını ana salonda gösterişsiz bir kapanışla sonlandıracak.

Televizyondan takip edebildiğim kadarıyla, dünya Kopenhag’da halka karşı faşist yöntemlerin kullanılabildiğine tanık oldu. Protestocular, ki bir çoğu genç, halkların dayanışmasını kazandılar.

Emperyalist ülke temsilcilerinin tüm manevra ve kandırmacalarına rağmen, yalanlarının ortaya çıkacağı gün yaklaşıyor. Kendi müttefikleri dahi onlara olan güvenlerini yitiriyor. Onlar, Meksiko’da, tıpkı Kopenhag’daki gibi, ayakta kalmaya olan umutlarını yitirmemiş insanların büyüyen direnişiyle karşılanacaklar.

Fidel Castro Ruz
Aralık 2009

ABD Meksika’dan Küba ile ilişkilerini kesmesini istemiş

Meksika’nın La Cronica gazetesinde yer alan habere göre eski Devlet Başkanı Ernest Zedillo döneminde yaşanan likidite sıkıntısı sırasında söz konusu olay yaşanmış.

Ortiz olayın yaşandığı dönemde 40 milyar dolarlık bono ödemelerinin olduğunu ve mali sıkışıklık yaşadıklarını hatırlattarak ” O dönem Bankalararası para transfer işlemlerinde yaşanan sıkıntı krizi tetiklemişti bu bizim en zayıf görülen halkamızdı” diye yaşanılanları hatırlattı.

Madrid doğumlu İspanyol-Meksika’lı Gazeteci Joaquin Lopez Doriga ile yaptığı radyo röportajında geçen konuşmalarda Ortiz;
ABD Kongresinin 40 milyar doları vermeyi teklif ettiğini ve karşılığında Küba ile ilişkilerin kesilmesini talep ettiğini ancak ”Biz ABD’nin isteğinin geri çevirdik” dedi.

Ortiz, gerekli mali kaynakların dönemin ABD Devlet Başkanı Clinton tarafından kongrenin onayına ihtiyaç kalmaksızın IMF ve Dünya Bankası üzerinden sağlandığını da belirtti.

Halen görevinin başındaolan Ortiz görevini önümüzdeki günlerde Maliye Bakan Yardımcısı Agustin Carstens’e devretmeye hazırlanıyor.

Obama yönetiminde ABD’nin Küba’ya karşı tutumunda bir değişiklik olmadığını söyleyen Raul Castro, “düşman”ın etkisini aynen sürdürdüğünü savundu.

Küba parlamentosuna hitap eden Raul Castro, Obama’yı Küba’daki muhaliflere cep telefonu ve dizüstü bilgisayar gibi elektronik aletler vermek üzere Amerikalı bir hükümet yetkilisini adaya göndermekle de suçladı.

Washington iki hafta önce gözaltına alınan bu yetkilinin kim olduğu hakkında bir açıklamada bulunmadı. Raul Castro, ayrıca, Washington’un Kübalı muhaliflere destek vermek için 55 milyon dolarlık bir bütçe ayırdığını da ileri sürdü.

Küba Lideri Raul Castro, “Küba’ya karşı saldırgan politikalar yerinde duruyor; ABD hükümeti devrimi yok etme ve sosyal ve ekonomik rejimimizi değiştirme hedeflerinden vazgeçmedi.” şeklinde konuştu.

ABD’nin uluslararası toplumu Küba’da baskının arttığına ikna etmek amacıyla aylardır bir diplomasi kampanyası yürüttüğünü söyleyen Raul Castro, Washington’un bu niyetle muhalefeti kışkırttığını ve sokak gösterileri örgütlediğini de savundu.

Latin Amerika’da garip bir şey oluyor. Latin Amerikalı sağcı güçler George W. Bush’un sekiz yıllık süresi boyunca yaptıklarından daha iyisini Barack Obama’nın ABD Başkanlığı sırasında yapmaya hazırlar.

Bush Latin Amerika’nın halkçı güçlerinin kesinlikle sempati beslemediği aşırı sağcı bir yönetime başkanlık etti. Diğer yandan, Obama, Franklin Roosevelt’in Latin Amerika’da ABD’nin doğrudan askeri müdahalesinin sona erdiğinin sinyalini vermenin bir yolu olarak ilan ettiği “iyi komşu politikası”nı tekrar etmeye çalışan merkeziyetçi bir yönetime öncülük ediyor.

Bush’un başkanlığı sırasında, ABD tarafından desteklenen tek ciddi darbe girişimi 2002′de Venezuella’da Hugo Chavez’e karşıydı ve bu da başarısız oldu. Bunu, Latin Amerika ve Karayipler genelinde her defasında merkez-sol adayların kazandığı bir dizi seçim izledi. Süreç, 2008′de Brezilya’da gerçekleştirilen ABD’nin davet edilmediği ve Küba Başkanı Raul Castro’nun fiili bir kahraman olarak muamele edildiği bir toplantı ile sonuçlandı.

Obama’nın başkan olmasından beri, Honduras’ta, başarılı bir darbe gerçekleşti. Obama’nın darbeyi kınamasına rağmen, ABD politikası muğlaktı ve darbe liderleri yeni başkanın seçileceği seçimlere kadar iktidarda kalma iddialarını kazanıyorlar. Paraguay’da, sol Katolik başkan Fernando Lugo, yakın zamanda bir askeri darbeyi engelledi. Ama kendisinin sağcı başkan yardımcısı Federico Franco, Lugo-karşıtı bir ulusal meclisten suçlama görünümünde bir darbe çıkarmak için manevra yapıyor. Ve bir dizi ülkede askerler dişlerini biliyor.

Bu belirgin anormal durumu anlamak için ABD’nin iç politikasına ve onun ABD’nin dış politikasını nasıl etkilediğine bakmalıyız. Bir zamanlar, ve çok da uzak olmayan bir zamanda, sosyal kuvvetlerin birbiriyle örtüşen koalisyonlarını başlıca iki parti temsil ederdi. Bu partilerin iç dengeleri Cumhuriyetçi Parti için biraz sağda, Demokratik Parti için biraz soldaydı.

İki parti birbiriyle örtüştüğü için, seçimler iki tarafın da başkan adaylarını seçmenlerin görece küçük bir bölümü olan ve merkezde bulunan “bağımsızlar”ın oyunu almak için az ya da çok merkeze doğru zorladı.

Artık durum böyle değil. Demokrat Parti her zamanki aynı geniş koalisyon, fakat Cumhuriyetçi Parti aşırı sağa kaydı. Bu, Cumhuriyetçilerin daha küçük bir tabana sahip olduğu anlamına geliyor. Mantık olarak seçimlerde pek çok güçlüklerle karşılaşmalılar. Fakat gözlemlediğimiz üzere işler hiç de öyle yürümüyor.

Cumhuriyetçi Parti’ye hakim olan aşırı sağ güçler yüksek derecede motive olmuş durumda ve oldukça saldırganlar. Fazla “ılımlı” buldukları her türlü Cumhuriyetçi politikacıyı tasfiye etmeye bakıyorlar ve Demokrat Parti’nin ve özel olarak da Başkan Obama’nın teklif edebileceği her şeye karşı Kongre’deki Cumhuriyetçileri aynı tarzda olumsuz bir tutum takınmaya zorluyorlar. Siyasi uzlaşmalar artık politik olarak arzu edilebilir görünmüyor. Durum biraz tersi. Cumhuriyetçiler tek bir trampetçinin arkasından yürümeleri için baskılanıyor.

Bu arada, Demokrat Parti her zaman olduğu gibi işliyor. Partinin geniş koalisyonu soldan bir parça merkez sağa kadar yayılıyor. Kongre’deki Demokratlar siyasi enerjilerinin büyük bir kısmını birbirleriyle müzakere ederek geçiriyorlar. Bu ise, ABD’nin sağlık hizmetleri sistemini reformdan geçirme teşebbüsünde şu an gözlemlediğimiz gibi, önemli yasal düzenlemeleri meclisten geçirmenin çok zor olduğu anlamına geliyor.

Öyleyse bu, Latin Amerika (ve aslında dünyanın diğer kesimleri) için ne anlama geliyor? Bush, yönetiminin ilk altı yılında bariz bir çoğunluğa sahip olduğu Kongre’de bulunan Cumhuriyetçilerden neredeyse istediği her şeyi alabilmişti. İlk altı yıl boyunca gerçek tartışmalar Başkan Yardımcısı Dick Cheney’in temel olarak hâkim olduğu Bush’un iç yönetim takımı tarafından yapılıyordu. Bush 2006 Kongre seçimlerinde kaybettiğinde Cheney’in etkisi azaldı ve politika az bir miktar değişti.

Irak takıntısı ve bir yere kadar da Ortadoğu’nun geri kalanı Bush dönemine damgasını vurdu. Çin ve Batı Avrupa ile ilgilenmek için bir miktar enerji kalmıştı. Latin Amerika, Bush yönetiminin bakış açısında arka zemine doğru kaydı. Latin Amerika sağı, onları düş kırıklığına uğratacak şekilde, ABD yönetiminden kendi lehlerine bekledikleri ve istedikleri her zamanki yakınlaşmayı bulamadılar.

Obama bütünüyle farklı bir durumla yüzyüze geldi. Tamamen farklı bir tabanı ve iddialı bir gündemi var. Obama’nın kamusal duruşu emin bir merkezci konum ve ılımlı merkez-sol jestler arasında yalpalıyor. Bu, onun politik konumunun esasında zayıflamasına neden oluyor. Seçim sırasında harekete geçirdiği, çoğu durumda politik geri çekilme halindeki sol seçmenleri hayal kırıklığına uğratıyor. Dünya ekonomi buhranı gerçekliği, merkezci bağımsız seçmenlerin bir kısmını büyüyen ulusal borç korkusuyla ondan uzaklaştırıyor.

Bush için olduğu gibi Obama için de Latin Amerika önceliklerin başında değil. Bununla birlikte (Bush’un aksine) Obama başını siyasi suyun üstünde tutmak için mücadele ediyor. 2010 ve 2012′de yapılacak seçimler için kaygılanıyor. Ve bu hiç de anlamsız değil. Dış politikası, bu seçimler üzerindeki potansiyel etkisinden kaydadeğer ölçüde etkileniyor.

Latin Amerika sağının yaptığı, elini ileri sürerken Obama’nın karşılaştığı iç siyasi zorluklardan istifade etmek olmuştur. Onları önleyecek siyasi enerjisinin mevcut olmadığını gördüler. Ek olarak, dünyanın ekonomik durumu, görevdeki yönetimlerin aleyhine sonuçlanma eğilimindedir. Ve bugün Latin Amerika’da görevde olan yönetimler merkez-sol partilerdir.

Eğer Obama gelecek iki yıl içerisinde önemli siyasi başarılara sahip olacaksa (düzgün bir sağlık yasası, Irak’tan gerçek bir çekiliş, azaltılmış işsizlik) bu, Latin Amerika sağının dönüşünü gerçekten engelleyecektir. Fakat Obama böylesi başarılara sahip olacak mı?

Obama, Bush ve Latin Amerika darbeleri adlı makaleyi ingilizce orjinalinden çeviren Arif Behlül Durmuş’a teşekkür ediyoruz.

Eski Bosnalı Sırp lider Radovan Karadziç’in yargılandığı dava Lahey’deki savaş suçları mahkemesinde başladı ancak mahkemeyi boykot eden Karadziç duruşmaya katılmadı.

Eski Bosnalı Sırp liderin boykot gerekçesi ise, savunmasını hazırlamak için daha en az dokuz aylık bir süreye ihtiyaç duyması.

Karadziç’e soykırım yapmak, savaş suçu ve insanlığa karşı suç işlemek de dahil 11 ayrı suçlama yöneltiliyor.

Karadziç’e yöneltilen suçlamalar arasında, 1995 yılında Srebrenitza’da 8 bin Bosnalı müslümanın öldürülmesine karışmak da var.

64 yaşındaki Karadziç, 13 yıllık kaçışının ardından yakalanıp, Lahey’deki Eski Yugoslavya için Uluslararası Savaş suçları Mahkemesi’ne teslim edilmişti.

Tüm suçlamaları reddeden ve kendi savunmasını üstlenen Karadziç, savunma yapmak için kendisine yeterince zaman verilmediği için ilk duruşmayı boykot edeceğini söylemişti.

Karadziç geçen Perşembe günü yaptığı açıklamada ‘Bu mahkemenin önüne gelen en karmaşık, önemli ve hassas dava uygun bir hazırlık olmadan başlamak üzere’ demişti.

Mahkemenin başlangıç tarihi daha önce iki kez ertelenmişti.

Karadziç de bu açıklamayı davanın 10 ay daha ertelenmesi talebinin reddedilmesinin ardından yaptı.

Pakistan’da polis binalarını hedef alan eşgüdümlü bir dizi saldırıda en az 32 kişi hayatını kaybetti.

Pakistan’ın ikinci en büyük kenti Lahor’da federal güvenlik binası ve diğer iki polis akademisine saldıran ve militan olduğundan şüphelenilen kişilerle polis arasında çıkan çatışmada 21 kişi öldü.

Yetkililer, silahlı eylemcilerin tümünün öldürüldüğünü ve durumun kontrol altına alındığını açıkladı.

Manawan polis akademisinde üç eylemcinin üzerilerindeki patlayıcıları ateşledikleri belirtildi.

Aynı akademide geçen yıl Mart ayında düzenlenen saldırıda 18 kişi ölmüştü.

Diğer hedefin ise komandoların eğitildiği Bedian akademisi olduğu belirtildi.

Daha erken saatlerde ülkenin kuzeybatısındaki Kohat kasabasında da bir polis karakolu yakınlarında infilak eden bomba yüklü bir araç, en az 11 kişinin ölümüne neden oldu.

Görgü tanıkları olayda ölenler arasında polislerin yanısıra sivillerin de bulunduğunu söylüyor.

Pakistan’da son iki hafta içerisinde düzenlenen intihar eylemlerinde 100′den fazla kişi öldü.