Barcelona Manchester Maçı ve Küçük Bezelye !

Bu akşam saat 21.45′de Wembley’de oynanacak olan Barcelona Manchester maçıyla yılın en önemli ve en büyük futbol olayı sezon perdesini kapatıyor.Nefeslerimizi tutttuk Barça ve ManU ‘nun sahaya çıkış anını bekliyoruz.

Bu sabah futbolsever arkadaşlarımla sohbet ederken aynı noktalara adeta yelken açtığımız gördüm….
O da ülkemizdeki kötü futbol ve genel düzensizliklerin bizi hızlı bir rüzgarla yurt dışında oynanacak spor karşılaşmalarına ve genel güzelliklere ittiği.

Barcelona Manchester maçı işte bu güzellikleri bize yeşil sahada her şeyiyle yaşatacak.

Bu karşılaşmanın benim için bir çok yanı var.
Hem de yazmak,çizmek ve anlatılmakla bitmeyecek kadar.

Bunlardan biri de küçük bezelye lakaplı futbolcu “Chicharito” Javier Hernandez…

Meksika 1. lig takımlarından Guadalajara’nın alt yapısına 9 yaşında katılan tam 9 yıl orada yetişip 18 yaşında A takıma yükselip 4 yıl boyunca orada yetişen 1988 doğumlu Chicharito, gerçekten bize ve futbolculara müthiş örnek verilebilecek çok önemli bir hikaye…

“Chicharito” lakanplı Javier Hernandez A takıma yükseldiğinde Mexico Apertura ligininde ilk sene sadece 8 maç oynamış ve 1 gol atmış.
İkinci yılı olan 2007-08 sezonunda 6 maç oynamış ve hiç gol kaydı yapamamış.
Ücüncü yılında 22 maç oynayıp 3 gol atan küçük bezelye 4. Sezonu olan 2009-10 yılında 28 maçta 21 gol atma başarısı göstermiş.

İşte bu sezon onun yakından takip eden Sir Alex Ferguson ‘un baş yardımcısı ve aynı zamanda eski İrlandalı futbolcu olan Jim Lawlor kendisi 3 kez izlemiş ve her defasında Hernandez’in gösterdiği performansa hayran kalmış ve Ferguson’a  küçük bezelye’nin işini bitirmeliyiz diyerek kanaatini bildirmiş.

Manchester United’a gelişiyle 2010-11 sezonu toplam 44 maç oynayan ve ilk yılında 20 golü bulan Hernandez’in bu başarısı inanılmaz gerçekten.

Premier Ligindeki ilk yıl 44 maç 20 gol ve şampiyonluk…
İşte bu küçük bezelyenin kariyerindeki en büyük finali yapacağı karşılaşma…

Bu maçtaki performansı ne olursa olsun hem Manchester’in, hem Alex Fergosun’un, hem  Jim Lawlor’un, hem de küçük bezelye Javier Hernandez ‘in büyük başarı hikayesi umarım bizlere ve bazı yerlere unutulmayacak bir mesaj olarak ulaşır.

Bu akşam tüm Meksikalılarla diğer ülkelerdeki küçük bezelyelere başarılar …

HT

Javier Hernandez Chicharito Kimdir ?

Meksika 1. lig takımlarından Guadalajara ‘nın alt yapısından yetişen 1988 doğumlu Chicharito yani ‘küçük bezelye’ lakaplı Javier Hernandez, 2009 Meksika Açılış liginde takımı adına 17 maçta 11 gol kaydetmesinden sonra, 2010 yılında  Meksika liginde de 5 maç oynamamasına rağmen 11 maçta 10 gol atarak bu sezon toplamda 28 maç 21 gol ile kendisini 2009 yılından beri takip eden Manchester United’ a, 2010 Dünya Kupası öncesinde nisan ayında transfer oldu.

Transfer bedeli net olarak açıklanmadı ama tahmin ve söylentiler transfer bedelinin 8 Milyon Sterlin civarında olduğunu işaret etmekte.

Bu transferde en çok emek, Manchester United ’in 1 numaralı oyuncu gözlemcisi Jim Lawlor ‘a aitti.

Hernandez Manchester United ile ilk maçına 27 Temmuz 2010′ tarihinde çıktı, aynı maçta ilk golünü de attı.
Manchester United’in şampiyon olduğu Premier Lig’de 2010/2011 sezonunda 27 maçta 13 gol atma başarısını gösterdi.

Milli takımlar seviyesinde Meksika formasını ilk olarak u-20 takımında giydi. Meksika milli takımıyla ilk maçını 30 eylül 2009 tarihinde oynayan Hernandez, şimdiye kadar 23 maçta 14 gol attı. Özellikle Dünya Kupası’ndaki performansıyla adını duyurduğunda Manchester United ile çoktan anlaşmıştı.

1.75 cm lik boyuna rağmen, kaleci ve defans oyuncuların beklemediği yerlere koşu yapıp, iyi zamanlamalarla kafa golleri atan; tıpkı Inzaghi gibi kendisi için de “ofsayt çizgisinde doğmuş!” denilebilecek tarzda ara koşuları yapan; ve de en önemlisi her iki ayağıyla “gol vuruşu” yapabilen bir yetenektir kendisi.

Rakip oyuncunun, topun ve kalecinin duruma göre gol öncesi çok iyi pozisyon alan ve en doğru kararı verebilen Chicharito Javier Hernandez  için Alex Ferguson onu eski Manchester oyuncusu Ole Gunnar Solskjaer ‘ e benzetiyor.

İşte Javier Hernandez Chicharito Gollerinden 5′inin videosu

Kıymetli Dostum Futbol Ekonomi Uzmanı Tuğrul Akşar’ın  Türk Futbol ekonomisine yaptığı kılavuzluk kuşkusuz yadsınamaz…

Tuğrul Bey geçtiğimiz hafta Türk Futbolu ile ilgili TBMM Araştırma Komisyonu’na bir brief verdi.
İşte bu brief ve buna ilişkin raporu sizlerlerin de değerlendirmek isteyeceğinizi düşünerek paylaşmayı uygun buldum…

Beşiktaş Nereye Gidiyor ?

Değerli Dostum Futbol Ekonomi Uzmanı Tuğrul Akşar’ı futbol ile gerçekten gönül bağı olanların arasında adeta tanımıyan yoktur…

Tuğrul Akşar kendisi gibi çok kıymetli bir Akademisyen olan Dr. Kutlu Merih ile birlikte futbolun sosyo-ekonomisine ilişkin bir çok kitabı kaleme almışlardır.

Yine Kutlu Merih ile birlikte kurdukları Futbol Ekonomisi Stratejik Araştırma Merkezi (FESAM)’da futbol sektörünün açmazları ve dengesizlikleri üzerine birçok makale ve araştırmaları da bulunmaktadır…

Şimdilerde futbolekonomi.com isimli web sitelerinden değerli yazar kadrosuyla gelecek için (!) Futbol ve spora hizmet ediyorlar …

Halkın Takım Taraftarı ve Zengin Aile Çocuğu !

Geçtiğimiz günlerde artık mobil cihazlardan çok seri takip edilen sosyal iletişim ağlarına bakarken uzun zamandır Demirören politikalarına muhalif olan dostlarımızın Demirören, Messi, Cristiano Ronaldo geyiklerini yapıp zevkten dört köşe olduklarını görünce büyük bir endişeye düştüm….

Marifetli yönetimiyle 2004 Yılında 17 Milyon borç ile aldığı kulübü 6 yılda 320 Milyon borç sınırını getirme başarısını (!) gösteren Yıldırım Bey’in bugün, kendisine yıllardır itiraz edenler tarafından gaz verilmesiyle önümüzdeki yıllarda neler yapabileceğini hiç mi hiç düşünemedim!

Neticede 6 yılda neredeyse 19 misli borçlanma  yapıp 320 Milyon TL borç sınırına gelindiyse;

Bir 6 yıl sonra bugünkü marifetli hız oranı baz alınarak 320 Milyon olan borç rakamını  19 misli büyüme hızıyla çarpınca çıkan aritmetik, Yıldırım beyin Del Bosque’yi kovarken dediği tabirle tam bir “Finish” oluyordu!

Evet, çıkan sonuç gerçekten Finish’ti!
6 Trilyon Yeni Türk Parası….
Amerikan Doları karşılığıysa; 4 Milyar Dolar !
Hadi ordan canım daha neler, diyen varsa yukarıdaki 6 yıllık matematiği tekrar yapması sanırım daha sağlıklı olur!

“Sonunda olan oldu halkın takım taraftarları zengin aile cocuğunun alışveriş çılgınlığını benimsedi” diyerek bu merkezli düşüncemi 25 Aralık günü Twitter’daki dostlarımla paylaşmıştım…

Konuyla ilgili buradan bir vakit bulup görüşlerimi paylaşacak bir yazı yazmak isterken az önce bahsini ettiğim değerli dostum Tuğrul Akşar’ın konuyla ilgili yeni yazdığı yazısını benimle paylaşma nezaketi göstermesiyle artık bana sadece bu yazıyı sizlerle aktarmak kaldı…

Umarım Beşiktaş Yönetim Kurulu üyeleri ve özellikle Beşiktaş Kongre Üyeleri 6-7 dakika bir zaman ayırıp bu yazıyı okurlar! 

Hepinize iyi ve sağlıklı bir yeni yıl dilerim…

HT

Qua Vadis Beşiktaş?

Tuğrul AKŞAR/27 Aralık 2010

Geçen haftanın şüphesiz ki en flaş haberleri Beşiktaş’tan geldi. Beşiktaş arka arkaya patlattığı transfer bombalarıyla, transfere doymadığını bu sezon bir kez daha gösterdi. Sezon başında Queresma ve Guti gibi celebrity futbolcuların takım kadrosuna katılması çok konuşulmuştu. Ancak anlaşılan o ki, yapılan Almeida, Simao ve Fernandes transferleriyle sezonun ikinci yarısında yine Beşiktaş’ı çok konuşacağız.

Türk futbol piyasasına da canlılık ve hareket getiren bu transferler taraftarı mest ederken, Beşiktaş nereye gidiyor diye sormaktan da insan kendini alamıyor.

Öyle ya daha 20 gün önce Ceylan Intercontinental Oteli’nde düzenlenen Divan Kurulu toplantısında kulübe, daha doğrusu başkan Yıldırım Demirören’e olan borçlar ve kulübün mali durumuna ilişkin çok ciddi eleştiriler gelmişti. Bu konuya birazdan değineceğiz. Ancak bu transfere ilişkin yapılan harcamalar ve kulüp borçlanmasının ulaştığı son nokta gerçekten insana Qus vadis Beşiktaş?
Yani Beşiktaş nereye Gidiyor sorusunu sordurtuyor.

Başkana olan borcun neredeyse yüz milyona ulaşması ise Avrupa basınının son günlerde başkan Demirören’e Türk Abramovich lakabını takmasına da neden oldu.

Beşiktaş Chelsea’leşiyor mu?

Bu sezon arka arkaya yapılan müthiş transferlerle Beşiktaş hızla Chelsea olma yolunda ilerliyor. İngiliz ekibin gerçekleştirdiği transferler ve başkan Abromovich’in Chelsea’yi satın aldığı 2003’ten beri kulübe aktardığı yaklaşık 750 milyon Sterlin, Beşiktaş’ın mevcut durumu ve başkan Yıldırım Demirören’in kulübe transfer ettiği 93 milyon TL dikkate alındığında Beşiktaş’ın Chelsea’leşme yolunda olduğunu bize gösteriyor.

Transferlerin maliyetleri ve başkanın kulüpten olan alacakları ile Beşiktaş’ın içinde bulunduğu mali durumu birazdan irdeleyeceğiz. Ancak, bu gelişmeler kulüp içinde bazı “çatlak seslerin” de yeniden gündeme geleceğini gösteriyor.

Beşiktaş Kulübünün Borcu 320 Milyon TL

Beşiktaş Kulübü’nün Kasım 2010’da Ceylan Intercontinental Oteli’nde düzenlenen Divan Kurulu toplantısında, Denetleme Kurulu Başkanı Feyyaz Tuncel ’in açıklamalarına göre,

Kulübün dernek olarak 117 milyon 766 bin 632, anonim şirketin ise 202 milyon 608 bin 103 lira borcu olduğunu, toplam borcun ise 30 Eylül 2010 itibariyle 320 milyon 374 bin 735 liraya ulaştığı;

bu borcun 92 milyon 649 bin 518 lirasının Kulüp Başkanı Yıldırım Demirören’e, 9 milyon 852 bin 052 lirasının da yönetici Serdal Adalı’ya olduğu bildirildi. Böylece toplam borç içinde yönetim kuruluna olan borç 102 milyon 501 bin 570 liraya yükselirken, başkan Demirören’e olan borç toplam borcun yaklaşık yüzde yirmisine karşılık geliyor.

Tuncel, yönetim kuruluna olan borçların geçen döneme oranla yüzde 73, diğer borçların ise yüzde 60 arttığını ifade etti.

Türk Abramovic!

Bernd Schuster’i 2009/10 sezonunda takımın başına getirip önemli bir hamle yapan Demirören, kulübün 320 milyon TL’yi bulan borcuna rağmen adeta para saçtı. Avrupa basını, Beşiktaş Başkanı’na, “Türk Abramovic” lakabını taktı.

Yaptığı transferlerle son aylarda Türkiye’ de spor gündeminin hep manşetlerinde yer alan Beşiktaş, sezon başında Real Madrid’de görev yapmış Bernd Schuster’i göreve getirirken, Ricardo Quaresma ve Guti gibi iki dünya yıldızını da transfer etmişti. Başkan Yıldırım Demirören son olarak da Manuel Fernandes, Simao Sabrosa ve Hugo Almeida’yı alarak tarihi bir rekora da imza attı.

Sadece 2010/11 transfer döneminde bu beş futbolcuya ödenen yıllık transfer tutarı daha şimdiden 13 milyon 250 bin Euro’ya ulaştı.

2010/11 sezonunda transfer ettiği 9 futbolcuya 11,8 milyon Euro bonservis bedeli ödeyen Beşiktaş, bu oyunculara toplam 13 milyon 250 bin yıllık ücret ve maaş ödeyecek…

Q7 İçin Servet Ödenecek

Schuster’le yıllığı 2.6 milyon Euro’dan iki yıllık sözleşme yapan Beşiktaş, Quaresma’nın bonservisi için de Inter’le 7.3 milyon Euro’ya anlaşma sağladı. Kartal, Portekizli yıldıza da 3 yılda tam 10.9 milyon Euro ödeyecek. Beşiktaş’ın Real Madrid’den bonservis bedeli ödemeden aldığı Guti’ye vereceği para ise 2 yılda 5.7 milyon Euro…

5 Ay İçin 2 Milyon Euro

Kartal, Stuttgart’tan bedelsiz olarak transfer ettiği Ricardo Hilbert’e de 5.2 milyon Euro’ya 3 yıllık imza attırdı. Yine Betis’ten bonservis ödenmeden alınan Mehmet Aurelio’nun 2 yıllık maliyeti de 3 milyon Euro’yu bulacak.
Beşiktaş devre arasındaki ilk transferi olan Manuel Fernandes’in kiralama bedeli olarak da Valencia’ya 750 bin Euro, Portekizli oyuncuya da 2 milyon Euro ödeyecek. Kulübün 250 milyon TL’yi geçen borcuna rağmen yapılan bu transferlerin takıma neler katacağı merakla bekleniyor.

Simao 8.1 Milyon Euro

Beşiktaş, A.Madrid’den aldığı Simao için kulübüne 900 bin Euro verecek. Siyah- Beyazlılar, Portekizli yıldıza sezon sonuna kadar 2.2 milyon Euro, ondan sonraki
2 sezon da 5 milyon Euro ödeyecek.

Almaida 11.1 Milyon Euro

Werder Bremen’den büyük uğraşlar sonrası transfer edilen Hugo Almeida’nın bonservisi için Alman kulübüyle 2 milyon Euro’ya anlaşma sağlandı. 3.5 yıllık imza atan Portekizli golcünün alacağı para ise toplam 9.1 milyon Euro’yu bulacak.

Kulüp Yıldırım Demirören’e 92 Milyon TL Borçlu

Beşiktaş Kulübü, 2003′te Serdar Bilgili’yi seçimde devirip başkan seçilen Yıldırım Demirören’e 7 yılda 92 milyon TL borçlandı. UEFA Finansal Fair Play kuralları gereğince bu paranın başkana kulüpçe nasıl ödeneceğini ise herkes merak ediyor.

İsterseniz biz önce Beşiktaş’ın bu seneki yapmış olduğu transferlere bir göz atalım…

Kimler Geldi, Kimler Gitti?

Hürriyet gazetesi spor servisinin 25 Aralık 2010 tarihli nüshasındaki bir araştırmaya göre Beşiktaş Yıldırım Demirören döneminde, yani yedi sezonda 68 futbolcuya toplam 80 milyon Euro bonservis bedeli ödedi.

Beşiktaş’ın son beş yılda yaptığı transferler ve bunlara ilişkin harcanan transfer bedelleri aşağıdaki tabloyla dikkatlerinize sunuluyor

Yukarıdaki tabloya göre Beşiktaş son beş yılda, altı değişik teknik direktör aracılığıyla altmış sekiz futbolcuyu toplam 80 milyon Euro harcayarak transfer etmiş durumda.

En fazla transfer ise 23,5 milyon Euro ile 2008/09 sezonunda Mustafa Denizli döneminde gerçekleştirilmiş. O seneyi şampiyon bitiren Beşiktaş’ın 2008/09 sonu finansal tablolarında oluşan kümule zararın özkaynakları aşacak boyuta gelmesi, kulübün mali yapısının TTK.324. madde kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği konusunda yoğun tartışmalara yol açmıştı.

Sonuçta, başkan Yıldırım Demirören’in 2004 yılından itibaren başkanlık dönemi boyunca yapmış olduğu transferlerin kulübün yıllık gelirinin neredeyse iki katına ulaşması; yapılan bu transferlerden önemli zararların edilmesi ve sadece 2008/09 sezonunda Lig şampiyonluğuna; 2006, 2007 ve 2008 yıllarında ise Federasyon Kupası’na ulaşılması, sportif performansta istenilen noktaya varılamadığının bir göstergesi olarak değerlendirilebilir.

Paradigma Değişiyor

Yıldırım Demirören’in 2004 yılında Serdar Bilgili’den sonra oturduğu başkanlık koltuğuyla birlikte Beşiktaş çok farklı bir mecraya da girmiş oldu.
Aslında Beşiktaş’ta 1984/2000 yılları arasında görev yapmış efsane başkan Süleyman Seba’nın ayrılıp yerine Serdar Bilgili’nin gelmesiyle Beşiktaş’ta bir dönem de sona eriyordu.

Önce Serdar Bilgili, arkasından Yıldırım Demirören ile başlayan bu süreçte Beşiktaş artık bir “kolej takımı” kimliğinden sıyrılıp, ezeli rakiplerinden sportif, iktisadi ve mali anlamda geride kalmamak için hızla parasallaşma sürecine girdi.

Girilen bu süreçte Beşiktaş geleneksel kurumsal yapısının yerine, endüstriyel futbolun getirdiği ticarileşmiş ve parasallaşmış bir yapıyı kulübe hakim kılmaya çalıştı. Bu sayede ezeli rakipleriyle rekabet edebilecek ve futbol pastasından aldığı payı daha da artırabilecekti.

Bu bağlamda parasal gelirleri artırabilmek için yeni büyük bütçelere ihtiyaç vardı. Günümüz endüstriyel futbolunun nimetlerinden yararlanabilme olanağı sağlayacak bu hamleler ancak böyle gerçekleştirilebilirdi. Bu değişim ve dönüşümün gerçekleştirilebilmesi kulübün kendi dinamiklerinin harekete geçirilmesine bağlıydı.

Ancak bu dönüşüm ve değişimi mümkün kılacak sportif başarı bir türlü gelmeyince, buna bağlı olarak ta mali performansa ulaşılamadı. Oysa hedeflenen başlangıçta kulübe enjekte edilen belirli bir parasal büyüklükle sportif anlamda başarıya ulaşabilmek ve bunu süreç içinde mali başarıya dönüştürebilmekti.

Bu süreçte kulübün çok önemli gelirleri ve kaynakları verimli kullanılamayınca bu stratejiyi devam ettirebilmek için yeni kaynaklara gereksinim doğdu. Ne var ki, neredeyse kulübün tüm gelirlerinin bu strateji uğrunda harcanması, hatta gelecek gelirlerinin bile temlik edilmesi, kulübün işlerliğini devam ettirebilmesi için ilave fonları zorunlu kılıyordu.

İşte bu dönemde başka bir fonlama stratejisine yönelindi. Artık, “başkan fonlarıyla” yola devam edilecekti ve nitekim böyle oldu. Oysa aynı dönemde rakipler daha farklı bir strateji izlemeye başlamışlardı. Paralı başkanlık modeli yerine finansal borçlanma modeline yönelen ezeli rakipler her ne kadar gelirlerini önemli miktarda artırsalar da giderlerini kontrol altına alamadıkları için borçlanmaya banka kredileriyle devam ettiler.

Doğru Halka Arz, Yanlış Sonuç!

Beşiktaş’ın 2002 yılında halka arza giderken izlediği doğru strateji, doğru şirketleşme ve halka arz ile kulübün orta ve uzun vadede mali anlamda aslında ezeli rakiplerine rakiplerinin yanlış model ve şirketleşmeyle borsaya kote olmalarından dolayı orta ve uzun vadede önemli finansal fark atması beklenirken, halka arzdan gelen paraların efektif kullanılamaması ve daha sonraki dönemlerde yapılan yönetsel yanlışlıklar kulübün eline geçen çok önemli bir fırsatın heba olmasına neden oldu.

Sahip olduğu finansal avantajı kullanamayan Kara Kartal, daha sonraki yıllarda izlediği iktisadi, mali ve yönetsel politikalarda yaptığı yanlışlarla bir borç helezonuna girmek durumunda kaldı. Nitekim bu kapsamda, Beşiktaş Futbol Yatırımları Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin 1 Haziran 2009- 31 Ağustos 2009 Yönetim Kurulu Faaliyet Raporu’nun 11. Sayfasında “d- Geçmiş Yıl kar/ Zararları kısmında yer alan bilgilere göre 31 Ağustos 2009 kümule zararı 56.495.361 TL’na ulaşmış durumda.

Yine aynı rapora göre, Beşiktaş her yıl ortalama 5 Milyon TL tutarında faiz, kur farkı ve finansman gideri ödüyor. Kulübün aynı tarihli raporuna göre net döviz pozisyonu ise 90.2 milyon dolar ekside. Yani Döviz varlıkları 20,1 milyon dolar civarındayken, Döviz yükümlülükleri ise 110.3 milyon dolara yükselmiş durumda.

Sonuç

Endüstrileşme dinamiğini Beşiktaş’a göre daha önce harekete geçiren ve bu sayede bütçelerini önemli büyüklüklere ulaştırarak mali anlamda arayı açan ezeli rakiplerin daha fazla gerisinde kalmamak ve “üçüncü büyük” olmaktan kurtulmak için, hızla ticarileşme yolunu seçen Beşiktaş, rekabette arayı açan ezeli rakiplere ulaşmak için özellikle son zamanlarda yıldız transferlerine yöneldi.

Beşiktaş’ın başta transfer politikası olmak üzere çoğu geleneksel politikalarında köklü değişikliklere gitmesi, beklenen sportif performans gelmeyince borçları ve giderleri, gelirlerin üzerinde artırdı. Bu negatif durum ise zamanda kümule zararın giderek büyümesine, nakit ve bütçe açığının daha da artmasına neden oldu.

Kısacası, Beşiktaş’ın seçtiği rekabet stratejisi onu ticarileşme ve endüstrileşmenin girdabına soktu ve borçlanma çığ gibi büyüdü. Bu durum Beşiktaş’ın mali yapısının acilen daha sağlıklı bir hale getirilmesini zorunlu kılıyor. Bu bağlamda yapılan transferler, taraftar için büyük bir mutluluk kaynağı olsa da, bu transferlerin kulüp üzerinde yaratacağı finansal sıkıntı başkan Demirören’in elini daha da cebine atmasını gerektirebilir.

Oysa, UEFA Finansal Fair Play Kuralları ise başkanların ellerini ceplerine atmamalarını, kulübe aktarılan fonların 2014-15 sezonuna kadar kaynaklarına iade edilmesini öngörüyor.

Bu durum sadece Beşiktaş için değil, tüm kulüpler için büyük bir tehdit oluşturuyor. Kulüplerimiz buna ne kadar hazırlar bunu önümüzdeki yıllarda göreceğiz.

Bugünkü finansal durum sürdürülebilir bir yapıda görünmüyor. O nedenle sormak gerekiyor.

Qua Vadis Beşiktaş?

Tuğrul AKŞAR/27 Aralık 2010

TFF ile Menajerlik Skandalından haberler, Bölüm;VII !

11 Ekim günü Futbolistan.net sitesinin bir haberinin yankıları devam etti ve muhteşem bir kararla da (!) son buldu !

Halk arasında menajerlik denilen Futbolcu temsilciliği konusundadaki çarpıklığı sizlere aktarmıştık sonrasında skandallarla, skandal haberleri durmak bilmedi ve sonuçta da skandal bir ceza kararıyla son buldu…

İşte PFDK ile Mahmut Özgener’in  Uygun Gördüğü Cezalar !

Futbol Federasyonu Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu (PFDK), yetkisiz menajerlik soruşturması kapsamında çok sayıda futbolcu, teknik adam, futbolcu temsilcisine çeşitli cezalar uygularkan, Eskişehirspor Teknik Direktörü Bülent Uygun’a 8 maç ceza verdi.

PFDK’nın bugün yapılan toplantısının ardından alınan kararlar açıklanırken, Eskişehirspor Teknik Direktörü Bülent Uygun’a, Teknik Adamların Statüsü, Çalışma Esasları Talimatı’na aykırı eylemlerde bulunmasından dolayı 8 resmi müsabakada soyunma odasına, yedek kulübesine giriş yasağı geldi.

Kurul, TFF Futbolcu Temsilcileri Talimatı’na aykırı eylemlerde bulunmalarından dolayı Galatasaraylı Serdar Özkan, Eskişehirsporlu Ümit Karan, Çaykur Rizesporlu Koray Avcı, Kasımpaşasporlu Murat Şahin, Ordusporlu Volkan Arslan, Konyasporlu Mehmet Sedef’e 4′er maç resmi müsabakalardan men cezası verildiği duyurulurken, tüm bu futbolcular için ihlallerin devam eder nitelikte eylem olmasından dolayı, dosyalarının gereği için TFF Başkanlığına gönderilmesine karar verildiği aktarıldı.

PFDK, futbolcu temsilcisi İmam Rıza Ağacık’ın, TFF Futbolcu Temsilcileri Talimatı’na aykırı eylemlerde bulunmasıylamenfaat temini amacıyla TFF’yi yanıltmasından dolayı lisansını iptal eterken, futbolcu temsilcisi Anıl Çolak, Ekrem Önen’e 50 biner TL para cezası ayrıca lisanslarının askıya alınması cezası, futbolcu Temsilcisi Ömer Cincil’e ise 50.000 TL para cezası uygulanması kararı aldı.

Kurul, Diyarbakırspor Kulübü Başkanı Çetin Sümer’e, TFF’yle ilgilileri yanıltma fiiline iştirak etmesinden dolayı 6 ay, Diyarbakırspor’dan Mustafa Özman ile Diyarbakırspor Kulübü Antrenörü Süleyman Arpa’ya menfaat temini amacıyla TFF’yle ilgilileri yanıltmadan dolayı 1′er yıl hak mahrumiyeti cezaları verdi.

Kaynak; CNN

****

Evet Mahmut Özgener, TFF, PFDK’nın Uygun Gördüğü Cezalar böyle oldu!

Bazı Futbolcuların saha dışında yaptıkları bu Uygun’suz hareketler neticesinde;
Bazı Futbolcuların saha içinde yaptıkları Futbol sportif oyun kurallarına karşı Uygun’suz  hareketlere verilen ceza kadar, bir ceza…

Menajerlerden birine ise meslekten men!

Ödeyecek parası olmadığı iddia edilen diğer Menajere ise 50 Bin,
Son zamanların en revaçta (!) Hocası ve aynı zamanda eski ve yeni ( verilen cezadan anlaşıldığı üzere) Menajere ise 8 maç sahaya  inmeme cezası!

PFDK, Mahmut Özgener Bey veya ekibinden biride çıkıp ” Peki acaba hoca saha kenarında mıydı ” diye  sormuyor.

Peki, o zaman biz  Mahmut Bey, TFF ekibine,  PFDK’ya soralım;
” Verilen bu cezaların kamu vicdanında yeterli olduğuna veya yeterli caydırıcılığı yapacağına inanıyormusunuz ?”

Biraz Eski bir Not;
TFF Başkanı Mahmut Özgener ve ekibinin henüz cevaplandırmadığı 10 adet soru !

TFF ve Menajerlik Skandalından haberler, Bölüm;VI !

11 Ekim günü Futbolistan.net sitesinin bir haberinin yankıları devam ediyor…
Halk arasında menajerlik denilen Futbolcu temsilciliği konusundadaki çarpıklığı buradan sizlere iletmek için burada kaleme almıştık sonrasında skandallar ve skandal haberleri durmak bilmedi….…

Ve Romen rakamları HALA devam ediyor !

İşte Menajerlik Skandalı ve yıllardır süren gerçekler, Bölüm; VI

Türkiye’de 4 bin 650 profesyonel futbolcu, 117 de lisanslı menajer bulunuyor. Ama bu menajerlerin sadece 9-10’u iş yapıyor.

Binlerce futbolcuya bu 10 kişi yetişemeyeceğine göre meydanın korsan menajerlere kaldığı acı bir gerçek olarak karşımıza çıkıyor.

Futbol Federasyonu’nun resmi sitesini kaynak alarak yaptığımız inceleme sonucunda ülkemizde 4 bin 650 profesyonel futbolcunun bulunduğunu belirledik.

Spor Toto Süper Lig, Bank Asya 1. Lig, Spor Toto 2. Lig ve Spor Toto 3. Lig’deki bütün kulüpleri kapsayan bu rakama, sayısı binleri aşan A2 takımı futbolcuları dahil değil.
Peki, lisanslı futbolcu temsilcisi yani menajer sayısı kaç? Yani, 4 bin 650 futbolcunun transferlerini kaç kişi yapıyor? İşte burada karşımıza inanması güç gerçekler ortaya çıkıyor… Türkiye’deki lisanslı futbolcu temsilci sayısı 117. Yani, resmi kayıtlara göre, menajer başına 40 futbolcu düşüyor. Bu rakamlar son derece mantıklı görünüyor. Ama gerçekler hiç de öyle değil.

Gerçekler çok farklı

Türkiye Futbol Federasyonu kayıtlarında yer alan 117 lisanslı menajerin en fazla 9-10’u çalışıyor, (5-6’sı yoğun, 3-4’ü çok az iş yapıyor) geri kalanların hiçbir faaliyeti yok. Lisanslı Futbolcu Temsilcisi belgesi almışlar ama hiçbir işlem yapmıyorlar.

Korsanlar her yanda

Rakamlardan gidecek olursak; “Türkiye’de menajer başına 600 futbolcu düşüyor” gibi bir veri ile karşı karşıya geliyoruz. Pratikte böyle bir şey mümkün olmadığına göre şöyle bir gerçek ortaya çıkıyor; Ülkemizdeki transferlerin çok büyük bölümünü (kimilerine göre yüzde 90’ını) korsan menajerler gerçekleştiriyor. Konu hakkında görüşlerine başvurduğumuz uzmanlar, “Kirlilik inanılmaz boyutlarda. Korsan menajerler dört bir yanı sarmış durumda. Bugün Bochum ve Sarıyer savcılıklarının yürüttüğü bahis şikesi soruşturmalarında adları geçen kişilerin hepsi bu korsan menajerler” diyor.

Sadece transfere 824.4 milyon TL, ya diğerleri?

Türkiye’deki transferlerin çok azının lisanslı futbolcu temsilcileri üzerinden yapıldığı, piyasanın yüzde 80-90’ının korsan menajerlere teslim edildiği acı bir gerçek olarak karşımızda duruyor.
Peki, bu neden böyle? Yetkili yetkisiz, anlayan anlamayan yüzlerce kişi neden futbolcu menajerliğine soyunuyor.

Bunun cevabı dört harfli bir kelime: PARA

Şimdi bu tezimizi biraz açalım…
Kayıtlara göre 2010-2011 sezonunda futbolcu transferine, Spor Toto Süper Lig’de 573.5 milyon, Bank Asya Birinci Lig’de 86 milyon, Spor Toto İkinci Lig’de 82.45 milyon ve Spor Toto Üçüncü Lig’de 82.45 milyon TL harcandı. Toplam 824.4 milyon TL’yi bulan bu rakama sadece futbolculara verilen yıllık transfer ücretleri dahil.

Yani, bonservis bedelleri,maç başı ücretleri, galibiyet şampiyonluk, kupa vs. primleri, ev, araba, uçak biletleri gibi ekstralar ve teknik direktör transferlerine harcanan paralar dahil değil.
Bütün bunları da hesap ettiğimizde ortaya çıkan rakam ise tam 1 MİLYAR EURO.

Bülent Uygun’un takımları üç yılda 69 futbolcu alıp sattı

Refleks adlı menajerlik şirketinin ortakları arasında yer aldığı ortaya çıkan Eskişehirspor Teknik Direktörü Bülent Uygun’un çalıştırdığı takımlar son üç sezonda toplam 69 transfer yapmış. Bu dönemde Uygun’un ekipleri 29 futbolcuyu satarken, 40 oyuncuyu da kadrosuna dahil etmiş. Diğer bir deyişle Uygun’un teknik direktörlük yaptığı takımlar yılda ortalama 20 transfere imza atıyor.

Kaynak: Hürriyet

Skandal BAŞLAMADAN ÖNCE MAHMUT BEY’E SORDUĞUMUZ HALA CEVABI ALINAMAYAN SORULAR;
TFF Başkanı Mahmut Özgener ve ekibinin henüz cevaplandırmadığı 10 adet soru !

hT2

TFF ve Menajerlik Skandalından haberler, Bölüm;V !

11 Ekim günü Futbolistan.net sitesinin bir haberinin yankıları devame diyor…
Halk arasında menajerlik denilen Futbolcu temsilciliği konusundadaki çarpıklığı buradan sizlere iletmek için kaleme almıştık sonrasında skandallar ve skandal haberleri durmak bilmedi….…

Ve Romen rakamları devam ediyor !

İşte Menajerlik Skandalı ve yıllardır süren gerçekler, Bölüm; V

Son günlerde Türk futbolunda menajerlik skandalı hız kesmeden devam ediyor.

Türk futbol piyasasında bir yılda dönen para inanılmaz boyutlarda.

Süper Lig: 573.5 milyon TL
1. Lig: 86 milyon TL
2. Lig: 82.4 milyon TL
3. Lig: 82.4 milyon TL

Hürriyet Gazetesinin haberine göre, Herşey Kasımpaşa Futbol Şubesi Sorumlusu Süha Sidal’ın, 26 Ekim’de Menemenspor’u 4-1 yendikleri Ziraat Türkiye Kupası maçından sonra yaptığı şok bir açıklamayla başladı. Ne diyordu Sidal; “Futbolcularımıza uygunsuz tekliflerde bulunuluyor. Menajerlik yapan faal bazı futbolcular ile yetkisiz menajerler futbolcularımızı telefonla arayarak ‘Oynama, seni başka takımlar istiyor, oradan kurtul’ gibi telkinlerde bulunuyor.”

Futbol dünyamıza bomba gibi düşen bu sözlerin hemen ardından, yasak olmasına rağmen menajerlik şirketlerine ortak olan faal futbolcu ve teknik adamların isimleri birer ikişer ortaya çıkmaya başladı. Eskişehirspor Teknik Direktörü Bülent Uygun ile başlayan furya Kasımpaşalı Murat Şahin, Çaykur Rizesporlu Koray Avcı, Eskişehirsporlu Ümit Karan, Ordusporlu Volkan Arslan, Galatasaraylı Serdar Özkan, Konyasporlu Mehmet Sedef ve Elazığsporlu Mehmet Ozan Tahtaişleyen’le devam etti.
Bütün bunlar akıllara ister istemez bazı soruları getirdi:
- Türkiye’de kaç tane profesyonel futbolcu var?
- Yurt içinde yılda kaç futbolcu transfer yapıyor?
- Türkiye’de kaç tane yabancı futbolcu var?
- Futbolcuların ne kadarı bonservisiyle, ne kadarı kiralık olarak transfer yapıyor?
- Türkiye’de kaç tane lisanslı futbolcu temsilcisi (menajer) var?
- Ülkemizde yapılan transferlerin ne kadarı yasal menajerler üzerinden gerçekleştiriliyor?
- Türkiye futbol piyasasında yılda ne kadar para dönüyor?
Hepsi birbirinden önemli olan bu soruların cevaplarını araştırdık ve inanmakta güçlük çekeceğiniz rakamlar ve olaylar karşılaştık…

Her transferden %20 komisyon alıyorlar

FIFA, lisanslı futbolcu temsilcilerinin, aracılık yaptıkları transferlerde hem kulüpten hem de oyuncudan komisyon almasını yasaklamış durumda. Yani menajerler komisyonlarını ya kulüpten ya da futbolcudan alıyor. İki taraftan birden komisyon alanlar FIFA kurallarına göre suç işlemiş sayılıyor. Bu konuda kesin hükümleri bulunan FIFA, yasağı çiğneyenlere ağır cezalar veriyor. Türkiye’deki korsan menajerler bu kurala da uymuyorlar. Hem kulüpten hem futbolcudan para alıyorlar. Bir transferden yüzde 20 komisyon alan menajerlere bile rastlanıyor. Spor Toto Süper Lig’de vasat bir futbolcunun yılda 700 bin dolara imza attığını göz önüne alırsak, bir menajer bu transferden 140 bin dolar komisyon alıyor. Öte yandan profesyonel liglerde 700 civarında teknik direktör ve antrenör görev yapıyor ve bunların hepsi transferlerini menajerler aracılığıyla gerçekleştiriyor.

TFF Başkanı Mahmut Özgener ve ekibinin henüz cevaplandırmadığı 10 adet soru !

hT2

TFF ve Menajerlik Skandalından haberler IV !

11 Ekim günü Futbolistan.net sitesinin bir haberinden sonra  halk arasında menajerlik denilen Futbolcu temsilciliği konusundadaki çarpıklığı buradan sizlere iletmek için kaleme almıştık sonrasında skandallar ve skandal haberleri durmak bilmedi….…

Ve Romen rakamları devam ediyor !

İşte Menajerlik Skandalı ve gelişmeler IV

Galatasaray A.Ş. futbolcusu Serdar Özkan, talimatlara aykırı bir biçimde menajerlik faaliyeti içinde bulunduğu gerekçesiyle Futbol Federasyonu ve Başkanı Mahmut Özgener tarafından tedbirli olarak Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu’na sevk edildi.

Eskişehirspor Teknik Direktörü Bülent Uygun ile başlayan Menajerlik skandalı Kasımpaşalı Murat Şahin, Çaykur Rizesporlu Koray Avcı, Eskişehirsporlu Ümit Karan, Ordusporlu Volkan Arslan, Galatasaraylı Serdar Özkan, Konyasporlu Mehmet Sedef ve Elazığsporlu Mehmet Ozan Tahtaişleyen’le devam etti.

Menajerlik skandalının ortaya çıkması ile birlikte Galatasaray Kulübü yöneticilerin isteği üzerine kulüp binasına gelen Serdar Özkan, ‘5 Artı Uluslararası Danışmanlık Organizasyon Menajerlik Turizm ve Dış Ticaret Limited Şirketi’nde bulunan hisselerini 2 yıl önce devrettiğini ifade etti ve bu devir-teslim işlemlerine ait resmi belgeleri yönetime teslim etti.

Yöneticilerin belgeleri incelediği, ancak Serdar Özkan’ın tedbirli olarak sevkedilmesi nedeniyle Trabzon’a götürülmeyeceği kaydedildi.

TFF Başkanı Mahmut Özgener ve ekibinin henüz cevaplandırmadığı 10 adet soru !

TFF ve Menajerlik Skandalından haberler III !

11 Ekim günü Futbolistan.net sitesinin bir haberinden sonra  halk arasında menajerlik denilen Futbolcu temsilciliği konusundadaki çarpıklığı buradan sizlere iletmek için kaleme almıştık sonrasında skandallar ve skandal haberleri durmak bilmedi….…

İşte Menajerlik Skandalı ve gelişmeler III

Menajer futbolcu krizi ile ilgili şok gelişmler yaşanıyor. Ümit Karan menajerlik yaptığı gerekçesiyle Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu’na sevk edildi.

Türkiye Futbol Federasyonu’ndan yapılan açıklamada Eskişehirsporlu Ümit Karan, talimatlara aykırı biçimde menajerlik faaliyeti içinde oldukları gerekçesiyle tedbirli olarak Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu’na sevk edildikleri belirtildi.

Eskişehirsporlu Ümit Karan ve Ordusporlu Volkan Arslan’ın da profesyonel futbolcu olmalarına rağmen bir menajerlik şirketine ortak oldukları ortaya çıkmıştı.

Nationalturk Gazetesi’nin haberine göre, Ümit Karan ve Volkan Arslan, ‘664726/0’ sicil numaralı ‘ARP Sportmarketing İnternational GMBH Menajerlik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin ortağı olarak görünüyordu.

Şirketin ortakları arasında Ümit Karan ve Volkan Arslan’ın yanı sıra Emin İnal ve Tolga Başçivi isimleri bulunuyor.

ARP menajerlik şirketinin büyük ortağı olan ‘ARP Spormarketing İnternational GMBH’ firmasının sahibi ise FIFA Menajeri Harun Arslan.

TFF Başkanı Mahmut Özgener ve ekibinin henüz cevaplandırmadığı 10 adet soru !

11 Ekim günü Futbolistan.net sitesinin bir haberinden sonra  halk arasında menajerlik denilen Futbolcu temsilciliği konusundadaki çarpıklığı buradan sizlere iletmek için kaleme almıştık…

İşte Menajerlik Skandalı ve gelişmeler II

3 Kasım 2010 tarihli Habertürk gazetesinde Tahir Kum imzalı haberde;
“Bülent Uygun’un şirketi belgelendi!
Bülent Uygun’un 2002’den beri Olgun Peker ve Özcan Üstüntaş’la Refleks menajerlik şirketinin ortağı olduğu, hisselerini ağustosta devrettiği belirlendi.” Diye giriş yapılan haberde çok dikkat çekici ve bir o kadar da şaşırtıcı konu dikkatimi çekti…

ÜZERİNDE BÜYÜK SPEKÜLASYONLAR YAPILAN ZAPOTOCNY TRANSFERİ YİNE KARŞIMIZDA!
Bu konuyla ilgili Beşiktaş Postası’nın haberini 2009 Ağustos ayı tarihinde burada sizlerle paylaşmıştık. bu haber sonrası Beşiktaş J. Kulübü Başkanı Yıldırım Demirören hiç bir açıklama yapmadı. Az sonra sizlerle paylaşacağımız haberden sonrada Demirören hiç bir açıklama yapmadı.

Değerli Beşiktaşlı ve Gazeteci Atıf Keçeci’nin  Radyospor canlı yayınında Zapotocny tartışmaları yaşanırken Sinan Engin’in mesaj çekerek “ Bu konuların tamamı Yıldırım Demirören tarafından yapıldı !” ibaresini çok iyi biliyorduk!  ( Bkz;  Bant kaydı ve haber detayları >)

Bakalım Beşiktaş Kulübü Yönetim Kurulu Başkanı aşağıdaki habere istinaden ne cevap verecek!

İşte bu ilginç haberin devamı !

Türkiye Futbol Federasyonu ve Başkanı Mahmut Özgener’in önceki gün sürpriz şekilde menajerlik yaptığı iddiasıyla Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu’na sevk ettiği Eskişehirspor Teknik Direktörü Bülent Uygun konusunda ortaya çıkan belgeler, genç teknik adamı zor durumda bıraktı.

Uygun’un 28 Mart 2002’de Olgun Peker ve Özcan Üstüntaş ile 250 bin TL sermayeyle Refleks Menajerlik Şirketi’ni kurduğu ortaya çıktı. Uygun’un “Teknik direktör olduktan sonra 2004’te şirketten ayrıldım” demesine karşın, TFF olayın resmi kayıtları için İstanbul Ticaret Odası’na başvurdu. İTO’dan gelen şirket kayıtlarını inceleyen TFF, Uygun’un 2004’te değil, bu yılın ağustos ayında şirket hisselerini devrettiği bilgisine ulaştı. Bunun üzerine TFF Hukuk Müşavirliği Uygun’un 8 yıl aralıksız olarak menajerlik şirketinin resmi ortağı olduğu bilgisiyle genç hocayı tedbirli olarak PFDK’ya sevk etti.

LİSANSI TEHLİKEDE
Refleks menajerlik şirketinin 28 Mart 2002’den 19 Ağustos 2010 tarihine kadar resmi ortağı olduğu ortaya çıkan Bülent Uygun’un bu ortaklığı, genç hocanın teknik direktörlük lisansını da tehlikeye soktu. TFF’nin Uygun’u Disiplin Kurulu’na teknik direktör talimatının 13. maddesinin F bendinde yer alan “Futbolcu transferinde menfaat karşılığı aracılık etmek” maddesinden sevk ettiği ortaya çıktı. Bu maddeye aykırılığın faturasının teknik direktör lisansının iptaline kadar gittiği öğrenildi. Vergi dairesi ve İTO’dan aldığı ilk kayıtları alan TFF, Bülent Uygun, Koray Avcı ve Murat Şahin’den yazılı savunma istedi.

ORTAKLAR ‘YETKİSİZ’ ÇIKTI!
2002 yılından bu yana faaliyet gösteren ve bir çok yıldız futbolcunun transferinde adı gündeme gelen Refleks Menajerlik şirketinin üç menajer ortağı da “yetkisiz” çıktı. Futbol Federasyonu yetkilileri, şirketin Bülent Uygun’un dışındaki iki ortağı Olgun Peker ve Özcan Üstüntaş’ın FIFA menajeri olmadığını belirtti. Şirketin transferleri FIFA menajeri Ömer Cincil üzerinden yaptığı öğrenildi. Cincil de menajerlik talimatına aykırılıktan PFDK’ya sevk edilecek. Refleks Menajerlik şirketinin en büyük hissedarı olan Olgun Peker bir süre önce Giresunspor Kulübü Başkanlığı yapmıştı.

ŞİRKETİN YAPTIĞI BAZI TRANSFERLER
Tomas Zapotocny
Rodrigo Tello
Tomas Sivok
Anthony Seriç
Ali Turan
Hakan Arıkan
Fatih Tekke
Mehmet Yıldız
Mustafa Sarp

HTSPOR / Tahir KUM

2009 Tarihindeki Tomas Zapotocny transferiyle ilgili ayrıntılar

Beşiktaş yönetiminine  bu konu hakkında kamuoyunu aydınlatma isteği

Buradan duyurduğumuz TOMAS ZAPOTOCNY Transferi ve Bilinmeyen Gerçekler

11 Ekim günü Futbolistan.net sitesinden yayınlanan bir haberin dikkatimi çekmesi üzerine  halk arasında menajerlik denilen Futbolcu temsilciliği konusundadaki çarpıklığı buradan sizlere iletmek için kaleme aldım.

TFF’nin zaten yıllardır hiç bir sağlıklı icraat yapmadığını biliyorduk.
İçinde bulunduğumuz bu günlerde de bolca hep beraber şahit oluyoruz.

Herkesin bir avukat arkadaş bulup onun Futbolcudan vekalet almasıyla (hülle ile )yapabildiği henüz Türkiye’de meslek sayılmayan bir iş  olan “Futbolcu Temsilciliği” ya da bir başka anlamda Futbolcu Menajerliği’nin TFF tarafından çeşitli bahanelerle nasıl bir düzensizlik içinde olduğuna bir nebze olsun dikkati çekmek içinde “TFF Başkanı Mahmut Özgener bey ve ekibine 10 soru diyerek” konuya girdik.

Mahmut Bey bu sorulara cevap vermedi ama yazının yazıldığı 11 Ekimden 3 hafta sonra TFF adeta alışık olmadığımız bir açıklama yaptı.

1 Kasım 2010 tarihli TFF Açıklaması şöyleydi;

“Uygun, Avcı, Şahin ve Ağacık tedbirli olarak PFDK’ya sevkedildi .
Eskişehirspor Teknik Sorumlusu Bülent Uygun, Çaykur Rizespor profesyonel futbolcusu Mustafa Koray Avcı, Kasımpaşaspor kalecisi Murat Şahin ve TFF Lisanslı Futbolcu Temsilcisi İmam Rıza Ağacık, talimatlara aykırı bir biçimde menajerlik faaliyeti içinde bulunmalarından dolayı, tedbirli olarak Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu’na sevk edilmişlerdir.″
 01.11.2010

Ortalık çalkalandı sanki bunları yeni öğreniliyordu.. Yeni biliniyordu…
Belki sokaktaki vatandaş için bu şok ve yeni bir haberdi… 
Peki, futbol dünyası içinde olanlar için acaba öylemiydi???

4 Kasım öğleden sonra TFF’den yeni bir açıklama yapıldı!

“Ümit Karan ve Volkan Arslan, PFDK’ya sevk edildi.
Eskişehirspor profesyonel futbolcusu Ümit Karan ile Orduspor profesyonel futbolcusu Volkan Arslan, talimatlara aykırı bir biçimde menajerlik faaliyeti içinde bulunmalarından dolayı, tedbirli olarak Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu’na sevk edildi. ″
04.11.2010

5 Kasım TFF’den  bir açıklama daha !!!

“5 Kişi PFDK’ya tedbirli olarak sevk edildi TFF Lisanslı Futbolcu Temsilcisi Erkem Ören, Galatasaray A.Ş. futbolcusu Serdar Özkan, Konyaspor futbolcusu Mehmet Seyfettin Sedef, Elazığspor futbolcularından Mehmet Ozan Tahtaişleyen ve Amatör Kulüp Fenerköyüspor antrenörü Tekin Aslıtan talimatlara aykırı bir biçimde menajerlik faaliyeti içinde bulunması nedeniyle tedbirli olarak Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu’na sevk edildi. ″
05.11.2010

EVET Spor dünyası bu menajerlik skandalını tartışırken Bülent Uygun’la başlayan skandallar peşpeşe gelip büyümeye başladı…

Refleks adlı menajerlik şirketinin ortakları arasında yer aldığı ortaya çıkan Eskişehirspor Teknik Direktörü Bülent Uygun Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu’na sevkedilmesi sonrasında bazı haberler gazetelere düşmeye başladı.

Ve bunlardan en ilginç olanıysa Bülent Uygun’un çalıştırdığı takımlar son üç sezonda toplam 69 transfer yapması ve bu dönemde Uygun’un ekipleri 29 futbolcuyu satarken, 40 oyuncuyu da kadrosuna dahil etmesiydi….

Köklü İngiliz Kulüpleri aklıma geldi neredeyse 20 futbolcu 10 yıldır aynı kulüpte oynuyordu !

Futbolculukta sonra Futbolcu menajerliğine başlayan sonrasında da sahaya bazı takımların Teknik Direktörü olarak çıkan Bülent Uygun  menajerlik skandalı ile ilgili şu açıklamaları yaptı:

“Biz çiğ süt emmedik ki midemiz ağrısın.Yaptıklarımız, söylediklerimiz her zaman ortada. 2004 yılında menajerlik şirketiyle olan ilişkimi noter huzurunda kesmeme rağmen Ticaret Sicil Gazetesi’ne işlenmemesinden bir sorun ortaya çıktı. Futbol Federasyonu da beni bununla ilgili disiplin kuruluna sevk etmiş. Bu da menacerlik yaptım diye değil, şirkete ortak gözüktüğüm için. Ortadaki bu yanlışı düzeltmek lazım. Bu süreç içinde belgeleri hazırladık. Avukat gidip tüm belgeleri ilgili makamlara sunacak”.

TFF Başkanı Mahmut Özgener ve ekibinin henüz cevaplandırmadığı 10 adet soru !

Geçtiğimiz günlerde Futbolistan.net isimli bir sitede ilginç bir haber gözüme çarptı.
Türkiye Futbol Federasyonu Futbolcu Temsilciliği sınavı açmış.

Hani bilmeyenler için hatırlatmak lazım herkesin bir avukat arkadaş bulup onun Futbolcudan vekalet almasıyla (hülle ile )yapabildiği henüz Türkiye’de meslek sayılmayan bir iş “Futbolcu Temsilciliği” ya da bir başka anlamda Futbolcu Menajerliği…

Yine hatırlatmakta fayda var bu işi yapanlardan bazıları bugün şike-bahis iddialarıyla hapisteler.

Haa bir de baktığınız zaman futbolcu ağabeyinin veya ailesinden bir başka ferdin de yapabildiğini futbolcu temsilciliği sınavında 112 kişiye yakın aday (!) sınava girmiş içlerinden sadece 4 kişi geçmiş.

İngilizce ve Türkçe olarak yapılan sınavda sorulan soru adedi 20 baraj 14′müş ! 

Hindistan’dan transfer edilen futbolcu Japonya’da nasıl oynar ? 
Kore’den transfer edilen Uganda’da nasıl kontrat yapar?

Soru cevap ve geçer puan ilişkisine bakın…
Henüz meslek olmayan neredeyse bakkal ve manav dükkanlarında yapılan “Futbolcu Menajerliği” için!

Sınava girerken adli kayıttan tutundan noterden taahütnamelere kadar bir sürü evrak 500 TL sınav parası vs vs.
Üstelik yine TFF içinde arzu edenler 2 günlük bir kurs verilmiş…
Onun içinde 500  TL alınmış…

Verilen kursda nafile adamlar sınavda yine kalmış…
Üstelik kalanların içinde bir sürü Yüksek Okul mezunu, yabancı dili çok iyi bir sürü insan varmış.

Kurs için TFF’ye verdikleri paraları geri istemişler mi bilmem ama öbür 500 yanmış şimdi bir sonra sınava girecek kalan 100 kişi + yeni girecek olanlar yine 500 TL ödeyecek!

Amaç nedir bilmem ama bildiğim bir şey bu kadar FIFA’da sabıka dosyası bulunan ve herkesin yapabildiği sulanmış bir işi disiplin ve kayıt altına almak olmadığı aşikar…

Şayet öyle olsa 2004 FIFA kritelerini, 2010′a kadar uygulayamayan TFF 20 / 14 barajını , 20/10 gibi biraz aşağı çeker ve vereceği zorunlu seminerlerle kayıt altına aldığı Futbolcu Menajerlerini FIFA ‘daki sabıka dosyalarını azaltır, yabancı pazarlarda rekabet edebilmesi için eğitir.

Şimdi bunları duyunca aklıma ilk gelen atamayla görev alan eski Ege TÜTÜN İhracatçıları Başkanı Mahmut Özgener ve kendisine TFF Başkanlığı önerildiğinde sanırım Cumhurbaşkanı’ndan yüksek bir aylık alan ve ben vekil olayım Başkanlık istemiyorum diyen eski Basketbolcu Lütfü Arıboğan  acaba bu 20 sorudan kaçını bilecek oldu!

Şimdi ben 20 / 14 ‘den vaz geçtim.
Yüzde 50 zorluk derecesiyle spor kamuoyunda en çok merak edilen 10 soruyu Mahmut Özgener ve ekibine soralım, bakalım bilecekler mi ?

SORU 1- Sabri’yi sol bek, Hamit’i sol açık oynatan ve  biri kendi takımına yedek olmak üzere ( bazen 3. kaleci) 4 kaleci çağıran ama Standart Liege’in başarılı kalecisi Sinan Bolat ve Dünya Şampiyonu ülkenin ligi İspanya’da lider durumda bulunan takımın en formda oyuncusu Mehmet Topal’ı unutan ve Almanya’nın deplasman oynadık dediği maçta milli takımın görüntüsünü 20 yıl öncelerine götüren… Yıllık maliyeti 8 Milyon Euro olan ve maç başına yaklaşık 800 bin-1.2 Milyon Euro alan Guus Hiddink’in bu maç başı maliyetini TFF”ye geri ödemesi gerekir mi gerekmez mi?

SORU 2-  Hayatında bir tek 28 mart 2007 yılında Norveç’e karşı cezamızdan ötürü yine Almanya’da oynadığımız bir maçta sol bek oynatılan ve maçın hemen başında 2-0 geriye düştükten sonra sağ tarafa alınarak ikinci yarıda başka gol yemekten kurtulduğumuz bu dönemde o dönemin Milli Takım Teknik Direktör yardımcısıyla Futbol Federasyonu 2. başkanlarının şimdiki görevde olanlarla bir isim benzerliği var mı? 
Bir isim benzerliği varsa isimlerini sırasıyla yazarmısınız ?

SORU 3-17 Şubat 2010 tarihinde anlaştığınızı açıkladığınız Guus Hiddink’in 18 Kasım 2009 günü başında olduğu Rusya’nun Moribor’da oynanan Dünya Kupası Play-Off maçlarında 2 Milyon nüfusa sahip Slovenya karşısında 1-0 mağlup olarak Güney Afrika’ya gitme şansını kaybettiğini biliyor muydunuz?

SORU 4-Almanya -Türkiye maçının henüz 20.dakikasında sakatlanan Marco Aurelio’nun yerine önce Selçuk İnan hazırlandığını ancak son dakikada Tuncay’ın oyuna girmesiyle 2 forvetli oyuna dönüp aylardır hazırlanılan oyun sisteminde sizce neden değişiklik yapıldığını, şayet Marco sakatlanmasaydı saha içinde iki forvete dönülecekse bu oyuncun kim olduğunu cevaplandırırmısınız( Not; Oğuz Çetin’den kopya alınabilir ?)

SORU 5- 8 yıllık bir sözleşmeyle Adidas’dan 100 Milyon Dolar sponsorluk anlaşması yapan ve kişi başı yıllık geliri GSMH göre 16.000 USD olan Rusya’nın Futbol Federasyonu acaba Hiddink’e Türk Milli Takımından aldığından çok mu ücret ödüyordu?
Şayet daha az bir meblağ ödüyorsa aradaki fark ne kadardır?

SORU 6- Bir önceki Milli Takım Teknik kadrosundan Fatih Terim, Müfit Erkasap ve Metin Tekin başarısız bulunarak görevlerine son verilirken Hiddink’in yardımcısı olarak terfi edilen Oğuz Çetin’in bu başarısızlık yaşanan dönemde başarıları var mıydı?
Varsa bunlardan üçünü yazarmısınız?

SORU 7- TFF Görevde olduğunuz 2004 yılından bu yana Futbol Federasyonu’na bağlı  milli takımlar bünyesi içinde adı şike-teşvik veya bahis-şikesine karışmış bir (veya birden fazla antrenör) varmıdır?
Varsa isimlerini ve kaç yıldır görevde olduklarını söylermisiniz?

SORU 8- Mahmut Bey’in bir TV kanalına bağlanarak Gazze için yüklü bir miktarda bağışta bulunduğunu söylediği doğru mudur?
Doğruysa bu kanal hangi kanaldır ve kanunumuzda TFF’nin açıkça futbol faaliyetleri dışında bağış yapılamayacağı yazılı mıdır?
Yazılıysa TFF aleyhine soruşturma başlatılmışmıdır?

SORU 9- Mahmut Özgener ve yönetimindeki federasyonun Kocaelispor Kulübü’ne olan Süper Lig naklen yayın ücretlerini kulübe değil de Serhan Gürkan öncülüğünde adına açılan özel bir hesaba aktarılması iddiları doğru mu?
Doğruysa Kocaelispor’dan alacaklıları mahkeme kararlarıyla kapıdayken paraların şahsi bir hesaba yatırılması kanuna uygun mu?

SORU 10- Türkiye Futbol Federasyonu Genel merkezini İstanbul`a taşıyoruz diyerek Ankara’da çalışan Futbol Federasyonuna bağlı memurları, haksız yere işten çıkartmış mıdır?
Şayet haksız yere çalışanlarını çıkarttıysa , bunun için 1 Milyon TL tazminat ödemeye mahkûm edilmiş midir?

SORU 11- EURO 2008 Türkiye- Hırvatistan milli maçındaki karaborsa bilet skandalı ile  o haftaları takiben TFF Genel Sekreteri Metin Kazancıoğlu Lütfü Arıboğan bilgisiyle soruşturma açtırıldığını Sevgili ve Değerli dostum Radyospor yayın yönetmeni olan Barış Ertül’e ve bana Radyospor canlı yayınında söylemişti… Ama sonra ne oldu hiç bir haber alamadık….
10 Ekim 2010 Pazar günü Erman Toroğlu’nun Hürriyet Gazetesinde bahsettiği karaborsa bilet ihbarıyla 2008′deki karaborsa bilet skandalının soruşturması aynı dosya ile beraber mi yürüyecek?
( Sayın Mahmut Özgener ve ekibine önemli not son soru yeni gündeme geldiği için cevaplanmasa da kabul edilecektir.)

Eee böyle sorular olur mu?
Bunlarda ne zor demeyin…
Neticede Futbolu ve Federasyonu yönetiyorsunuz  . . .

H.Tekinoktay

Madonna ve Michael Jackson 1980′li yılların başında dünyada hissedilmeye başlamışlardı. İkisi de 1958 yılında doğmuşlar ve yükselişleri adeta birbirlerine paralel gitmişti.

Sonraki süreç  birini kral, birini kraliçe yaptı.  İkiside yaptıkları yüksek performanslı danslar ve söyledikleri şarkılarla değil müziğin her bir noktasını hissedip icra ederek komple sanatçı olduklarını dünyaya kabul ettirdiler…

Yaşadığımız dönemde onlara değil alternatif,  rakip bile çıkmadı!
Özellikle Madonna bu alanda tek kalırken, Michael Jackson için tek rakip kendisi oldu…

Dünya,  Pop Müziğin kralı Michael Jackson’ın  alternatifini dahi bulamadan onu 25 Haziran 2009′da kaybetti.

Bir Michael Jackson daha kaç sene sonra Dünya’ya gelir bilemeyiz gerçekten. . .

Madonna’nın da rakibi varmı ?

Pop Müziğin kraliçesi Madonna’nın da rakipsizliği uzun yıllardır devam ediyor.

Hep de öyle kalacağını tahmin edenlerden bir olarak;
Madonna’nın dışında sahne, yorum performansı ve gösterisiyle beni etkileyen bir sanatçı olmamıştı…

Lady Gaga Kimdir ?

Ancak son zamanlarda asıl adı Stefani Joanne Angelina Germanotta ya da kısaca  Lady Gaga olan 28 Mart 1986 doğumlu  Amerikalı müzisyen sanatçı dikkatleri üzerine çekiyor…

Hem de hızla …

Sahnelere New York’taki bir rock müzik sahnesinde yer alarak başlayan  Stefani, daha sonraları 2007′de  Universal’e bağlı bir şirket olan Streamline Records ile anlaştı.

Başlangıçta bazı sanatçılar için söz yazan Lady Gaga, bir süre sonra Senegal asıllı Amerikan vatandaşı ve Müslüman aranjör Akon’ın (Aliaune Akon Thiam) ilgisini çekti.

Bu arada Akon’un Güney Afrika’da yapılacak olan FIFA 2010 Dünya Kupası’nın resmi sanatçısı olduğunu da hatırlatalım.

Lady Gaga’nın müzikal ve vokal yeteneğini beğenen Akon, onu kurmakta olduğu grubu Kon Live Distribution’a kattı.
Stefani Joanne Angelina Germanotta ya da Lady Gaga böylece kendisini Dünya’ya tanıtacak kariyerine başladı.

19 Ağustos 2008 tarihinde ilk albumü olan The Fame,yayımlandı.
Albüm, bir kısım müzik otoritesi tarafından beğenilirken bir kısım müzik eleştirmenlei onu yetersiz olarak nitelendirdiler.

Buna rağmen The Fame Kanada, Avusturya, Almanya, İrlanda ve Amerikan elektronik albüm listelerinde bir numaraya kadar yükseldi.

“Just  Dance” ve “Poker Face”, sadece Amerikan müzik listelerinde değil uluslararası müzik dünyasında da başarı elde ederek başta birçok ülkede bir numaraya yükseldi.

Albüm daha sonraları altı kez Grammy Ödülü’ne aday gösterildi ve bu adaylıklardan “En İyi Elektronik/Dans Albümü” ve “En İyi Dans Kaydı” ödüllerini kazandı.

Gerekli olan çıkışı yakalayan Lady Gaga böylece 2009′un başında The Fame Ball Tour adındaki kendi turnesini başlattı.
2009 yılının sonunda ise,  ikinci stüdyo albümü The Fame Monster‘ı çıkarttı.

Albümdeki ilk single “Bad Romance” ortalığı adeta kasıp kavurdu.

Lady Gaga bu başarıyla beraber uluslararası  The Monster Ball Tour adlı ikinci turnesini hemen başlattı.
Amacı basamakları hızla çıkmak için vakit kaybetmemek olduğunu belli eden Lady Gaga 2010 Gramy Ödülleri Galasına konuk sanatçı olarak davet edildi.

Lady Gaga sahne performansı yanı sıra büyük ustalar arasında gösterilen Elton John ile birlikte yaptığı düetteki müthiş yorumuyla Madonna’dan sonra beni ilk sıraya yazacaksınız der gibiydi….

H.Tekinoktay

İşte 2010 Gramy Ödülleri Galasında Lady Gaga ve Elton John Düet Video Görüntüleri;

Lady Gaga Bad Romance Live Video

Aslında ilk maçta 2-1 yenildikleri Lyon’a karşı Los Galacticos’a 1-0 galibiyet bile yetecekti ancak…

Skorların maçı yönetmesine izin verilmesi de gerekmiyordu.

Neticede rakibinin en değerli oyuncusu Karim Benzema’yı sezon başında 35 milyon Euro vererek almıştınız.

Almıştınız ama soyunma odalarının havalarını hatırlasaydınız Lyon takımının takım olduğunu ispatlaması için gereken tüm şartları oluşturduğunuzu da fark edebilirdiniz.

Maç öncesi kendi sahanızda 80.000 kişiyle oymanın verdiği avantajla maçın ilk saatinde Lyon’u maça ortak olamayacağını hissettirmeniz gerektiğini;

Lyon’un bu atmosferde maçtan kopmaması halinde umutlarının giderek artarak size tatsız bir sürpriz yaşatma riskinin varlığını düşünmeliydiniz.

Bunu düşünecek ilk kişi takımın teknik direktörü Sig. Pellegrini’ydi tabii ki.

Aynı Sig. Pellegrini özellikle maçın ikinci yarısının hemen başında maçı kendi şovuna dönüştüren Cristiano Ronaldo’nun takımına bu maçta zarar vermek üzere olduğunu düşünmediği gibi!

Bu dakikalarda tek bir vücut olarak direnen Lyon’dan topu her defasında kazanan 10 Real’li o topun Ronaldo’nun bir zevk abidesi altına girdiğini kazandıktan sonra sadece izliyorlardı.

Evet, özellikle ikinci yarı Cristiano Ronaldo hem takımına hem de modern futbola ihanet edercesine sahada kendisinden başka hiçbir şey olmadığı egosuna girerek gösterdi.

Hiçbir pozisyonda arkadaşlarının da oyunda olduğunu düşünmedi.

Hiçbir pozisyonda topu tekte oynamadı.

Hiçbir pozisyonda savunma yapmadı.

Hiçbir pozisyonda topu kaybettikten sonra kazanma reaksiyonunu göstermedi…

Sadece top kayıplarından sonra nasılsa Kraliyet ailesinin köleleri topu kazanacaktı diye düşünerek tıpış tıpış yürüyerek olan biteni izledi.

Ve sahada yetenekli bir sürü yıldızlar topluluğundan kurulmuş koca bir takımı adeta mahalle takımına çevirdi.

Hani yetenekli tek bir futbolcuya sahip olan birçok yeteneksizin oluşturduğu mahalle takımları gibi.

10 Tane yeteneksiz topu sadece kazanıp kullanmadan ona verecek o da çalım üzerine çalım yapacak…

Sao Paulo’da mahalle aralarında çok başarılı olan Kaka bile Ronaldo’nun yanında bir kez top kullanmaya cüret edemedi !

Tabii, Cristiano Ronaldo genç bir futbolcu.

Türkiye ve Dünya üzerinde öncelikle futbolcunun eleştirilmesine karşı olan bir futbol antrenörüyüm…

Ancak burada söz konusu olan futbolcu 6 yıl Premier Lig’de ve önemli bir futbol kültürüne sahip bir ülkenin önemli bir takımında önemli bir futbol adamıyla çalışan bir futbolcuysa sözün onu da içine alacağı artık kaçınılmazdır.

Hem de bu futbolcu yıllarca ödül üstüne ödül bırakmayacak kadar yetenekliyse!

O ve teknik direktörü Pellegrini sanırım bundan sonra “yeteneklerini takımı için kullanmanın en önemli yetenek olduğunu” fark edeceklerdir.

Peki hocaya ne diyelim o zaman diyen sevgili antrenör arkadaşlarım olduğunu hissediyorum.
Ne diyelim hocam …

Signor Pellegrini, 1 Haziran 2009’da Kaka transferi sonrası “Eğer Şampiyonlar Ligi’ni kazanmak ve yeniden dünyadaki en iyi takım olmak istiyorsak, dünyadaki en iyi oyunculara ihtiyacımız olacak.” demiş…

Demiş de dünyadaki en iyi oyunculara sahip olmanın dünyadaki en iyi takım olmaya yetmeyeceğini o günler de anlayamamış.

Anlamış olsaydı maçın 55. Dakikasında Cristiano Ronaldo’nun takımdan üstün olmadığını hem Ronaldo’ya hem takımına hem milyonlarca insana tek bir hamlede anlatabilirdi.

Üstelik bunu yapabileceği ortam çok uygundu.

Real Madrid takımının ve takım oyununun simgesi olmuş Raul gibi bir oyuncu da kulübedeydi.
Mesaj hem Ronaldo’ya hem de takıma çok keskin bir uyarıcı olacaktı.

Ve böylece ikinci ve üçüncü golleri atmak için geriye kalan 10 kişilik diğer ekibin yeter olduğuna inandığınızı gösterebilecektiniz.

Zaten buna inanan bir Teknik Direktörlerinin olduğunu gören bir iki futbolcu böyle bir ortam için yetecekti…

Birçok sporseverin 2004 yılının 24 Haziran’ında EURO 2004’ün unutulmaz maçlarından olan Portekiz İngiltere maçında olduğu gibi…

Bu maçı izlediğini sanmadığım Signor Pellegrini’ye hatırlatmak için 24 haziranda olan olay neydi bir göz atalım…

Maçın henüz 3. Dakikasında geriye düşen ev sahibi Portekiz ilerleyen dakikalarda gol kaydına erişemedikçe gerilim artıyordu.

Bir pozisyonda o günkü genç Simao’nun topu gol pozisyonu için daha müsait arkadaşına atmayıp taç çizgisine yakın bir durumdaki Figo’ya atması sonrası 1-0 mağlup durumdayken teknik direktör Scolari yanlış tercihte bulunan oyuncuyu değil genç oyuncuda baskı unsuru olan Figo’yu oyundan aldı.

Hem de mağlup durumdayken Portekiz Ulusal kahramanı Figo’yu oyundan almak…

Hem de sahada o gün takım kaptanı Figo gerçekten iyi oynuyordu.

Ama takımın Figo’dan daha güçlü olduğunu hissetmesi lazımdı…

İşte bu ortamda bu hamleyi yapmak için kendine ve takımına güvenmek lazımdı.

Dahası antrenör olmak lazımdı.

Nitekim Scolari’nin 75. Dakikada 1-0 mağlup durumdayken Figo’nun yerine aldığı 21 yaşındaki genç Postiga maçın 82. Dakikasında eşitliği sağladı..

Ve maçı turnuvanın en iyi takımlarından olan İngiltere karşında önce uzatmaya taşıdı sonra da yarı finale yükseldi.

Tabi o gün saha kenarında bir Antrenör vardı…

Aynı 10 Mart 2010 Tarihinde Madrid’de oynanan maçta olduğu gibi. . .

Hürser Tekinoktay

Sürat koşuları atletizmin en ilgi çekici dallarından biridir. Olimpiyat oyunları ve Dünya Atletizm Şampiyonalarında adeta finalleri yaparlar.

Salonlarda yapılan ve Olimpiyatlarda koşulmayan 60 metre yarışı dışında 100, 200,400 metre mesafeleri bu kategorilerin yarışlarıdır.

Özellikle 100 metre koşusu, sürat koşuları içinde bir nevi Dünyanın En Hızlı İnsanı’nı belirleyen mesafe dalıdır diyebiliriz.
Yarış için kas gücünün yanında teknik ve koordinasyonda çok önemlidir. Ama bu özelliklerin dışında 100 metre koşusu adeta insanın kas gelişim sınırlarını ölçer.

Sürat koşuları içinde 200 ve 400 metre koşucuları, 100 metre koşucularına ilave dönemeçleri almak için merkezkaç kuvvetini kullanma becerisine de sahip olmaları gerekmektedir.

Özellikle 400 metre koşucularında kasların yüksek performansa varmasını engelleyen laktik asit çoğalımı koşu anında vucütta görülmektedir.

Sürat koşan sporcuların,  yetenekleri olması temel gereksinimdir. Neticede sürat sonradan az geliştirilen bir motorik özelliktir.
Sporcu mutlaka doğuştan sürat yeteneği taşıyan genlere sahip omalıdır.Sonrasında çok çalışarak güçlü bir fiziksel yapıya ve iyi bir taktiğe sahip olmayı hedeflemeli ve yakaladığı formu devam ettirebilmelidir.

Sürat koşucuları özellikle bacak kaslarına çabuk kuvveti sağlayıcı antrenmanlarla fırlayıcı gücü sağlamak için avantaj teşkil etmelidirler.

Tabi bu sporculara üst bölgenin işe daha az yaracağı anlamına gelmiyor…
Alt bölgesi güçlenen sürat koşucusunun vucudunun altıyla da aynı koordinasyonu sağlayacak üst gövdeye de sahip olması gerekmektedir.

Ancak bu şekilde insan zamana karşı salise farklarıyla yıllarca rekabet eder.
1912′lerde 10.6 saniye olan 100 m dünya rekoru, 1968′de Jim Hines 9.9′a, 1991 yılında ABD’li atlet Carl Lewis 9.86′ya, 1994 yılında ise Leroy Burrell 9.85 saniyeye inmiştir.

100 m yarışlarında en yüksek hız, erkeklerde 45 km/saat, bayanlarda 40 km/saat olup bu hızlara ancak 40 m’den sonra ulaşılabilmektedir.

Sürat koşularının ne kadar zor olduğuyla yaptığımız aslında bir girişti 

Şimdi düşünün ki 100 metrelik parkura bir 10 metre daha ekleyip aralarına da 10 tanede 106.7  cm yüksekliğinde engeler koyuyorsunuz.
En yüksek sürate ulaşmaya çalışan sporcu bir de uzerinden zıplaması gereken engellerle dolu bir parkurda ..

Evet, bahsettiğimiz 110 metre engelli…

Olimpiyatların ve atletizmin doruktaki branşı…

Sürat koşularında sporcunun hareketi biyomekanike göre, sıçrayan bacaklar ve sallanan kolların yarattığı kuvvet eşit ve aksi yönde olmalıdır.

Başlama atışına hızlı tepki vermeleri gerektiğinden, atletlerin kaslara ek olarak keskin reflekslere de sahip olmaları gerekir.
Çünkü 110 metre engelli koşucusu engelleri geçiş tekniği ne kadar iyi olursa olsun geçiş esnasında minimum yavaşlamayı becerebilmelidir.
Hız burada sadece gerekmiyordur. Dayanıklılık, zamanlama, iyi teknik koordinasyon, çeviklik, çabukluk, disiplin ve adelede maxsimum keskin reaksiyon….

İşte insanın hareket sistemi için sahip olduğu mükemmel dokuların şölenidir 110 metre engelli yarışı….

11 Temmuz 2006′da 12.88 ile dünya rekorunu elinde bulunduran Çin Halk Cumhuriyetli sporcu Liu Xiang Uzak’ın Doğunun Olimpiyatlar için en önem verdiği 110 Metre engelliyle Pekin’de altın madalyaya ulaşması bekleniyordu.

Ev sahibi Çin için çok önem verilen bu branşta Liu Xiang hiç beklenmedik bir yenilgi alırken ABD’nin ambargolu ülkesi Küba’nın Guantanamo doğumlu atleti Dayron Robles 110 metre engellide altın madalyayı ülkesine onurla görüren atlet oldu.

Çin Halk Cumhuriyetli sporcu Liu Xiang’un + 1.1 rüzgar hızıyla Lozan’da kırdığı 12.88 dereceli rekoru  Ostrava Grand Prix’sinde 12.87 saniye ile geliştiren 1986 doğumlu Dayron Robles halen dünya rekorunu elinde bulunduruyor.

Geçtiğimiz hafta Fransa’da Lievin yapılan kapalı salon atletizm yarışlarında 60 metre’de 7.45 derecesi elde eden Dayton Robles 12-14 Mart 2010 tarihleri arasında Doha’da yapılacak olan Dünya Atletizm şampiyonasına hazır olduğunu gösterdi

Bizden şimdilik bu kadar..
Şimdi bizlere 12-14 Mart’ta  ekranların başında  bu muhteşem şölen yaşatacak Dayron Robles’i takip etmek kalıyor…

H.Tekinoktay

İşte Dayron Robles’in Pekin Olimpiyatlarındaki 110 Metre engellide şampiyonluk koşusu görüntüleri-video

Charles Aznavour, Enrico Macias, Gilbert Bécaud, Johnny Hallyday, Édith Piaf, Yves Montand, Mireille Mathieu gibi Fransa tarihine geçmiş önemli sanatçılardan biridir.

Paris`te dünyaya gelen Aznavour şarkıcı babası, oyuncu olan annesi sayesinde ufak yaşta tiyatro ile tanıştı.
Küçük yaşta çıktığı sahnede Edith Piaf`ın  kendisini farketmesiyle hayatı değişti.

Edith Piaf, genç Aznavour`u yanına alarak tura çıkardı. Aznavour 1946 yılında evlendi, bir yıl sonra Seda isimli bir çocuğu dünyaya geldi. Fransa`nın Frank Sinatra`sı olarak da lanse edilen Aznavour`un hemen hemen bütün parçaları aşkla ilgilidir.

Yüzden fazla şarkı yapmış, yaklaşık 60 filmde rol almıştır. Altı dilde (Fransızca, İngilizce, İtalyanca, İspanyolca, Almanca ve Rusça) şarkı söyleyebilmesi de ilginç bir yönüdür.

Ana dili Fransızca dışında, Ermenice, İngilizce ve Almanca da konuşur. 1970`lerde “Dance in the Old Fashioned Way” ve “She” parçalarıyla İngiltere’de büyük başarı elde etti.

1988`de Ermenistan’da meydana gelen ve yaklaşık 25.000 kişinin hayatını kaybettiği depreminden sonra ülke için birçok yardım faaliyetinde bulunmuştur. Bu çabaları nedeniyle Ermenistan Hükümeti 2004 yılında ülkenin en yüksek mertebesi olan Ermenistan Ulusal Kahramanı ödülüne layik görmüştür.

2008 yılındada Serj Sarkisyanın imzaladığı kararname ile Aznavour’a Ermenistan vatandaşlığı verilmiş ayrıca 2009 yılında Ermenistan’ın İsviçre Büyükelçisi olarak atanmıştır.

Charles Aznavour zaman zaman müziği bırakıp politik söylemlere karışmıştır.

Bu nedenle sadece yorumladığı şarkılardaki performansı bile önemli sanatçılar arasına girmesine yetecekken Aznavour belki bir çok ülkede gerektiği ilgiyi bu yüzen görmemiştir.

Netice de sanat evrensel olmalıydı.
Kendisine  yaratılışıyla birlikte verilen bu yeteneği kimseden sakınmamalı ve etnik ve geçmişle ilgli bitaraf politikanın dışında kalmalıydı.

Geçmişten husumet çıkarmayı düşünmenin bugünün bütünleşmekte olan dünyasına bir fayda getirmeyeceği düşünerek Charles Aznavour’un o güzel yorumunu sizlerle paylaşıyoruz….

Charles Aznavour ve La Boheme şarkısı

1970′li yıllarda Charles Aznavour ve La Boheme şarkısını Paris’te canlı olarak söylediği anın ingilizce altyazılı görüntüleri

Gladio tarzı yapılanmalar, bir kez kurulduktan sonra kendi içlerinde de kopuşlar, değişimler, bölünmeler yaşadı. İtalya`da bu süreç daha milliyetçi ve ulusalcı bir örgüt olarak `Rosa dei Venti` ve mason locası `Propaganda Due` (P2)`nin kurulması ile sonuçlandı

GLADIO DERSLERİ

Ergenekon soruşturmasına ilişkin en çok kafa karıştıran konu, bu oluşumun, normal koşullar altında biraraya gelmeyecek, birbiriyle kanlı bıçaklı olan `sağcı ya da solcu olarak isim yapmış aktörleri` buluşturan; melez bir organizma ve yapıya işaret etmesi. Aslında bu tarz, sadece Türkiye`ye özgü değil. Gladio`nun palazlandığı diğer ülkelerde de bu yapı, tuhaf koalisyonlar üretiyor. İtalya`da hâlâ bir muamma olan Rosa dei Venti ve P2 yapıları bu konuda ipuçları veriyor.

AMERİKALILAR GLADIO`YU SORGULADI

Gladio yapılanmasıyla ilgili soruları yanıtlamak zorunda kalan üst düzey İtalyan yetkililer, suçu hep ABD ve NATO`nun üzerine attı. `Onlar emretti, biz yaptık` deyip işin içinden çıktılar.

Ancak, ABD`nin istihbarat servisinden isimler, bazı asker ve siyasetçilerin Gladio`yu destekleyen aktif müdahalesine rağmen bazı Demokrat ve hatta Cum-huriyetçi senatörler, gazeteciler ve siviller bu tarz operasyonları sert biçimde sorguladı.

1975-76 döneminde CIA ve FBI`ın yasadışı faaliyetlerini araştıran Demokrat Parti`li Otis Pike başkanlığındaki komite, Gladio`ya uzanan bazı konularda önemli bulgulara erişti.

Örneğin, Roma Büyükelçisi Graham Martin kanalıyla İtalya`nın Hıristiyan Demokrat Parti`ye (Democrazia Cristiana-DC) rüşvet, bağış ve başka kanallarla milyon dolarları bulan gizli para aktarımı yapılmıştı.

Öte yandan, Gladio tarzı yapılanmalar, bir kez kurulduktan sonra kendi içlerinde de kopuşlar, değişimler, bölünmeler yaşıyor, yeni fraksiyonlar doğuyordu.

İtalya`da daha geçen bahar piyasaya çıkan Segreti di Stato: Le Verità di Amos Spiazzi, il Generale Custode dei misteri d`Italia e della Rosa dei Venti (Devlet Sırrı: İtalya`nın ve Rüzgâr Gülü`nün Sırlarının Bekçisi General Amos Spiazzi Gerçeği) adlı kitap, gazeteci-yazar Sandro Neri`nin Amos Spiazzi ile yaptığı söyleşiyi aktarıyor.

1970`lerde Tora Tora Darbesi`nin neredeyse tüm sorumluluğu üzerine yıkılan Spiazzi yıllarca tutuklu kalarak görevden uzak tutulmuş, ardından da maaş eksiltilmesi yoluyla cezalandırılmıştı. Günümüzde emekli olmasına rağmen evinde hâlâ üniformasıyla dolaşan Spiazzi`ye göre, İtalya`da Gladio içindeki bir başka gizli teşkilatlanma olan Rosa dei Venti yani Rüzgâr Gülü ortaya çıkmıştı. Bu yapı, NATO`ya bağlı gizli ordulardan farklı bir örgütlenme idi.

Rüzgâr Gülü üyeleri, Gladio`nun diğer üyelerinin aksine, ABD ve NATO`ya karşı sempati duymuyorlardı. Onları buluşturan ortak nokta, `aşırı milliyetçi` ve `ulusalcı` olmalarıydı. Dışarıdan bakıldığında gündelik yaşamda şüpheleri asla üzerlerine çekmeyecek kadar sıradan hayat süren bu kişilerin, ulusal çıkar olarak gördükleri hedefler uğruna her şeyi yapabilecek, her şeyi göze alabilecek derecede fanatik ve sadık karakterde olmasına özen gösteriliyordu.

SADECE ÖZEL ASKERLER

Rüzgâr Gülü üyeleri, askerler arasından özel olarak seçiliyordu. Emekli olduktan sonra da örgütle ilişkileri sürüyordu. Aralarında çok sayıda sivilin de olduğu Gladyatörler`in aksine, güvenlik güçlerinin üst tabakası sayılan ve yıllarca güvenilirlikleri sınanan bu kişilerin bürokratlar, entelektüeller, iş adamları ve siyasetçiler arasında da aynı görüşleri destekleyen ortakları vardı.

Spiazzi`ye göre, bu `en sadık` askerlerin adları ve hangi işlerde kullanılabileceklerine ilişkin listeler, üst düzey Rüzgâr Gülü yöneticilerinde bulunurdu. Özel görevler söz konusu olunca normal zamandaki işlerini bırakıp Rüzgâr Gülü için faaliyete geçen bu `lejyonerler`, `vatan toprağı söz konusu` şiarıyla misyonlarını ölümüne ve gözü kapalı yerine getirecekti.

İtalya`nın Kurşun Yılları olarak anılan bombalama ve suikastlerle dolu dönemde, asıl görevi, ABD-NATO`nun emir-komuta zincirinden çıkan Rüzgâr Gülü`nün üstlendiği de öne sürülüyor.

Spiazzi, `Piazza Fontana, Piazza della Loggia, Italicus treni ve Bolonya İstasyonu olaylarının Birinci Cumhuriyet olarak adlandırdıkları yapıyı olağanüstü yetkilerle donatarak emniyet güçlerinin emrine sunmak için gerçekleştirildiğine inanıyorum; kızıl terör ve komünizm tehlikesiyse, aşırı sağı bu uğurda kullanmak için uygun bir kılıftı` diyor.

PROPAGANDA DUE: MASONİK KUKLACILAR

P2 adıyla anılan bir Mason Locası olan Propaganda Due, 1976-1981 yılları arasında faaliyet gösteren ve kayıtlarda yer almayan bir gruptu. Masonlar deyince akla hep esrarlı yapılar gelmesine karşın, P2`nin 1877-1976 yıllarında bünyesinde faaliyet gösterdiği büyük mason locası Grande Oriente d`Italia, Giuseppe Garibaldi, Giuseppe Mazzini gibi İtalyan tarihinin önemli isimlerinin yanı sıra sıradan bir sürü insanın da üye olduğu bir sosyal kulüp vasfındaydı.

Ancak, kulübün başına Mussolini`nin `Karagömlekliler`inden olan faşist kökenli banker Licio Gelli`nin geçmesiyle, P2`nin yasal kayıtları silindi ve loca, `derin` faaliyetlere daldı. Gelli, Tora Tora Darbesi`nin gerçekleşebilmesi durumunda, cumhurbaşkanını tutuklayacak olan isimdi.

Gelli, 1970`lerde eski İtalyan asilzadelerinin bir zamanlar üyesi olduğu P2`yi yeniden etkinleştirmekle kalmadı, ABD ve Hıristiyan Demokratlar`dan da gizlenen bir `çekim` merkezi haline getirdi.

EVDE BULUNAN DARBE PLANI

Mâlî konular araştırılırken, polis Gelli`nin villasını bastı ve burada yaklaşık 1000 isimden oluşan P2 üye listesi bulundu.

Bu listeye göre P2 üyeleri arasında bakanlar, parlamenterler, askerler, istihbaratçılar, akademisyenler, yargıçlar, avukatlar, gazeteciler, televizyoncular ve işadamları bulunuyordu. Gelli`nin evindeki belgeler arasında, `Demokratik Yeniden Doğuş Planı` adlı bir `darbe` projesi de vardı. Gelli`nin amacı, İtalya`yı P2`ye sadık ve otoriter düzeni savunan bir `yeni demokratik eksen`e oturtmaktı.

Bu amaçla, P2 kendi ekonomik ve siyasi elitini yaratacak ve kamuoyunu da adım adım ele geçirecekti.İtalya`yı kana bulayan bir sürü olayda P2`nin kilit rol aldığı öne sürüldü. Bunlar arasında Başbakan Aldo Moro`nun öldürülmesi ve 1980 Bolonya Katliamı da vardı.

P2`nin Gladio yapısı içinde olduğu söylense de, gazeteci üyelerinden bazılarının ABD`yi İtalya`daki tüm yasadışı hareketlerden sorumlu tutan haberler yaptıkları gözleniyordu. Örneğin ülkenin önde gelen araştırmacı gazetecilerinden Carmine Pecorelli(Mino), kıvrak kalemiyle gündeme taşıdığı askerî ve istihbarî dosyalarıyla tanınmıştı.

Mino, Moro suikastini CIA`in işaretiyle Gladio`nun işlediğini yazmıştı. Pecorelli 1979 yılında bir suikaste kurban gitti. Bu suikastin, mafya ile eski başbakan Giulio Andreotti`nin ilişkilerini gündeme getirmiş olması sebebiyle işlendiği öne sürüldü.

Bu cinayetten ötürü Andreotti, 2002`de mafya patronu Gaetano Badalementi ile beraber 24 yıl hapse mahkûm oldu. 2004`te karar temyiz edildi. P2 grubu üyeleri arasında yıllardır ülkede en çok izlenen tartışma programını yapan Maurizio Costanzo`da bulunmakta ve kendisine verilen belli konuları özellikle gündeme getirmektedir.

Bu arada, 1981`deki P2 listesinde önemli bir yer işgal eden Silvio Berlusconi, bugün İtalya Başbakanı. P2 lideri Gelli geçtiğimiz yıl: `Şu Berlisconi iyi çocuk, ona bakıyorum ve bizim yaptığımız planları aynen uyguladığını görüyorum` dedi.

İTALYA`NIN KURŞUN YILLARI

İtalya, Gladio ile hesaplaşmaya 1960`ların sonunda başladı.

Gerçi bu ilk girişim başarısızlıkla sonuçlandı ama, daha o zamanlarda bile, Gladio`yu soruşturmaya çalışan savcılar ve bürokratlar, `devlet içinde bir başka devlet olduğunu` fark etmişti.

O dönemde sorgulanan Gladyatörler`in ifadeleri de durumun karmaşıklığını yansıtıyordu. BBC`nin 1991 tarihli belgeseli `Gladio Operasyonu`nda konuşan, 1970`te son anda durdurulan darbe girişimi Golpe Borghese`de aktif rol alan Albay Amos Spiazzi`nin kafası hayli karışıktı. Nazi hayranı Spiazzi, `1974`te tutuklandım ve kendimi utanç verici bir durumda buldum.

Savcı beni ısrarla sorguluyordu, o zaman bu savcının, ihtilâlci olduğumu veya anayasaya aykırı bir şey yaptığımı sandığını anladım. Bana göre, söz konusu olan ulusal güvenlikti. Ben ve üstlerim, bu savcı ile aynı sistem içinde yer alıyorduk.

Peki bu durumda, savcıya bazı şeyleri söylemem mümkün müydü? Hayır; çünkü askerî gizlilik buna engeldi.`Bahsi geçen savcı, Tora Tora darbe girişimini araştıran Padua`lı hukukçu Giovanni Tamburino idi. Tamburino, elde ettiği ipuçlarının bir yeraltı ordusuna işaret etmesi karşısında hayretler içindeydi.

1965-77 yıllarında faaliyet gösteren Savunma İstihbaratı Teşkilatı SID(Servizio Informazioni Difesa) içerisindeki bir `derin teşkilatlanma` olduğunu ortaya koyan belgelere ve ifadelere ulaşıyordu, ancak `Gladio` adından henüz haberdar değildi.

Fransız araştırmacı Jean Francois Brozzu-Gentile tarafından kaleme alınan Gladio Olayı adlı kitapta belirtildiği üzere, savcı Tamburino, 1974`te SID`in başında bulunan eski NATO Güvenlik Bürosu Şefi Vito Miceli`nin tutuklanmasını emredince kıyamet koptu.

Spiazzi`nin, bildiklerini açıklamak için Miceli`den izin istemesi ve Miceli`nin de mahkeme huzurunda `sus` işareti yapması, tuhaf bir durum yaratmıştı.

Bunun üzerine sorguya çekilen Miceli, devlete hizmet ettiğini ve sadece `büyük yerlerin` emirlerini yerine getirdiğini söylüyordu. Gladio uzmanı İsviçreli tarihçi Daniele Ganser ve Gentile; Miceli`nin sonunda, 1977 yılında mahkemeye, `Devletin en üst düzey yetkilileri tarafından bilinen ve gizli servislerin bünyesinde çalışan, istihbarat toplamakla hiçbir alâkası olmayan işler gerçekleştiren çok gizli bir örgüt her zaman var olmuştur.

Eğer detay istiyorsanız, bunları size ben veremem` dediğini bildiriyor.

Miceli, 1978`de suçsuz bulunarak serbest bırakıldı. Tora Tora darbesine karışmakla suçlanan diğer 145 zanlıdan sadece 46`sı hüküm giydi ancak hepsi de temyizde beraat etti.

Devletin iki yüzünü karşı karşıya getiren bu dava, 1990`larda açılacak Gladio soruşturmasının üzerinde yükselebileceği bir temel oluşturduysa da, İtalya`nın en kanlı yıllarının 1970`li yıllar ve 1980`lerin başı olmasını engelleyemedi. Dahası, Miceli`nin neo-faşist İtalyan Sosyal Hareketi- Ulusal Sağ(Movimento Sociale Italiano-Destra Nazionale) adayı olarak senatör seçilmesi gibi örnekler, Gladyatörler`i tasfiye etmenin söz konusu olmadığını gösterdi.

ART ARDA GELEN BOMBALAR

İtalya tarihindeki Kurşun Yılları (Anni di piombo), bir bombalama olayıyla başladı. 1969`da Milano`daki Banca Nazionale dell`Agricoltura(Ulusal Ziraat Bankası) merkezinin de bulunduğu Piazza Fontana`da (Fontana Meydanı) gerçekleşen patlama, 17 kişiyi öldürdü, 88 kişiyi yaraladı.

Aynı gün, Roma ve Milano`da üç bomba daha patladı, bir bomba da patlamadan ele geçirildi. Piazza Fontana olayı, `tansiyon stratejisi` olarak adlandırılan, halkın ürkütülüp korkutulması ve bombalama eylemlerinin suçunun önceden belirlenen mihraklara atılması suretiyle siyasi gelişmeleri belirlemeyi amaçlayan eylemlerin ilkiydi.

Ayrıca bu strateji, `güvenlik` kaygısını kamuoyunun gündeminde ilk sıraya taşıyarak, yurttaşları `haklar mı güvenlik mi` ikilemine sıkıştırmayı hedefliyordu. Bu strateji çerçevesinde İtalya`da 1968-1984 döneminde 140 eylem gerçekleşti. Piazza Fontana bombalaması, anarşist görüşteki işçi Giuseppe Pinelli ve anarşist dansçı ve yazar Pietro Valpreda`nın üzerine yıkıldı.

Pinelli, gözaltında tutulduğu karakolun penceresinden `düşüp` ölmesi, yazar Dario Fo`nun `Bir Anarşist`in Kaza Sonucu Ölümü` adlı tiyatro oyununa ilham oldu. Valpreda ise, üç yıl mahkemeye çıkmayı bekleyerek tutuklu kaldıktan sonra toplam 16 yılını hapiste geçirdi.

Bu 16 yılın sonunda Valpreda aklanarak serbest bırakıldı. Eylemi gerçekleştiren gerçek failler, Ordine Nuovo(Yeni Düzen) isimli neo-faşist birörgütün elemanlarıydı. 1972`de suçlanan üç Ordine Nuovo üyesinin davası yıllarca sürdü. 1979`da mahkûmiyet kararları verildiyse de, sadece birkaç yıl hapis yatıp çıktılar.

Sonradan çok önemli ifadeler veren başka bir Ordine Nuovo üyesi Vincenzo Vinciguerra, bu bombalamanın, askerlerin sıkıyönetim ilân etmesine yol açacak olayları tetiklemek amacıyla düzenlendiğini belirtti.

1960`lı yıllarda ve 1970`lerde DC ve İtalyan Komünist Partisi PSI`nın (Partito Communista Italiana) `compromesso storico` yani tarihî anlaşma çabaları, `Kurşun Yılları`nı tetikleyen başlıca etkendi.

Gladio`nun kurucularından Aldo Moro gibi DC`den bazı sağcı isimlerle, Sovyetler`den destek aldığı hep söylenen PSI`nın lideri Enrico Berlinguer gibi solcuların ortak dileği, gerçekten demokratik olan ve siyasetin bir gölge oyunundan ibaret olmadığı bir İtalya`da yaşamaktı.

1969-1973 arası sürekli örtülü darbe girişimleri oldu. Bunlar için halkın, hep ailevi işlerle, yemek-içmek ve alışverişle meşgul olduğu Nœl ayları seçildi. 1972`de ilk siyasi cinayet olarak anılan polis Luigi Calabresi`nin öldürülmesiyle, kanlı olayların arttığı bir döneme girildi.

1972`de Peteano`daki bir bombalama olayında üç polis öldürüldü; 1972`de İçişleri Bakanı Mariano Rumor`a karşı bombalı saldırı düzenlendi; 1974`te Italicus treni bombalandı ki Roma-Brennero arasındaki bu ekspres trende 12 kişi öldü, 105 kişi yaralandı.

Yine aynı yıl, Kuzey`deki Brescia kentinde bulunan Piazza della Loggia`daki (Loggia Meydanı) bir çöp kutusuna bomba kondu, 8 kişi öldü ve 90 kişi yaralandı.

BOLONYA KATLİAMI

O sene, aynı zamanda neo-faşist `Beyaz Darbe` (Golpe Bianco) gerçekleştirilmeye çalışıldı. İtalya tarihine damgasını vuran ise, 2 Ağustos 1980`deki Bolonya Katliamı oldu.

85 kişinin öldüğü ve 200 kişinin yaralandığı bu saldırı, geleneksel olarak solun güçlü olduğu Bolonya`nın tren istasyonunun, muazzam kalabalık olduğu bir günde gerçekleştirildi.

Yıllarca süren davada, bombalamada yakınları ölenlerin mücadelesi önemli rol oynadı. 1995`te İtalyan Anayasa Mahkemesi, neo-faşist teröristlerle beraber `soruşturmayı engellemeye çalışmak`tan, karanlık mason Licio Gelli ve bazı gizli servis üyelerini de suçlu buldu.

Gelli`nin çevresinden ve Ordine Nuovo fraksiyonlarından Nuclei Armati Rivoluzionari`ye (Silahlı Devrimci Çekirdek-NAR) mensup bir kişiyi de hapse gönderdi.

NAR`ın bir mafya grubu olan Magliana Çetesi(Banda della Magliana) ile bağlantı içinde hareket ederek, İtalyan ordusu kaynaklı mühimmat -ve en başta da bombalar- elde ettiği sonraki yıllarda ortaya çıkarıldı.1978`de eski başbakan ve DC eski lideri Aldo Moro Roma`da kaçırıldı.

O zamana değin, aşırı solcu Kızıl Tugaylar(Brigate Rosse) örgütünün birçok üyesi ve tüm liderleri yakalanmıştı. Moro`yu kaçıranların İkinci Kızıl Tugaylar olduğu açıklandı.

Moro`nun cesedi, 55 günlük esaretten sonra DC ve PCI parti merkezlerine tam eşit uzaklıkta park edilmiş bir arabada bulundu. Karmaşık bir olay olan Moro cinayeti konusunda birkaç noktayı belirtmekte yarar var.

Birincisi, Moro eski bir Gladio kurucusu olmaktan, solun da saygı duyduğu, ılımlı ve demokrasi yanlısı bir siyasetçiye dönüşmeye uzanan bir çizgi izlemişti. Yani Gladio`cular arasında bir kopuşu, insanların değişip farklılaşabileceğini simgeliyordu.

İkincisi, bu cinayete solcu sağcı, yerli yabancı karanlık işlere bulaşan herkes karışmıştı. Bu nedenle sonraki yıllarda, Moro`nun hayaletinin İtalyan politikasının üzerinde dolaştığı sıklıkla söylendi.

HATA YAPAN YOLDAŞLAR

Son olarak da, Kızıl Tugaylar bu cinayeti işleyerek, en büyük cezayı Komünist Parti`ye verdiler. PCI oyları düştü ve yönetimde bir daha görev alamadılar. Dolayısıyla, bazı PCI üyeleri, Kızıl Tugaylar`a `Hata Yapan Yoldaşlar` (Compagni che sbagliano) denmiştir.

1979`da Kızıl Tugaylar`ın fikir babası olmakla suçlanan ve örgütle bağlantısı kanıtlanamayan Marksist filozof Antonio Negri, 1979`da Moro cinayeti ile suçlanarak tutuklandı. Ancak, bir yıl sonra beraat etti.

Buna rağmen yıllarca hapiste kalan Negri, Kızıl Tugaylar ve neo-faşist örgütlerin birbirlerine tepki olarak geliştiğini ve sol hareketlerin çıldırma noktasının Kızıl Tugaylar olduğunu söylemişti.

1982`de Sicilya`yı mafyadan temizlemek üzere Ada`ya yollanan Jandarma Komutanı Carlo Alberto Dalla Chiesa arabasında taranarak öldürüldü.

Dalla Chiesa, Moro kaçırıldığı zaman bir şüphelinin işkenceyle ifadesi alınması gündeme geldiğinde, `İtalya, Moro`yu kaybetmeye dayanır ama işkencenin sisteme girmesine dayanamaz` dediği söylenen, sevilen bir devlet adamıydı.

Türkiye`de Ergenekon`a giden yol bir ihbar sonrası, Ümraniye`de bir evde bulunan cephanelik ile başladı. Hatırlamakta fayda var, İtalyan Gladio`sunu çökerten soruşturmalar, ilk olarak savcı Felice Casson`un Verona`da bir çöplükte bulunan askerî kaynaklı C-4 bombalarını araştırmasıyla başlamıştı.

ERGENEKON VE AGARTA BİRBİRİNE AKRABA

Ergenekon iddianamesi kamuoyuna yansıyınca ortaya bir Agarta Efsanesi çıktı. Ancak bu ikisi arasındaki bağlantı o kadar zayıf değil. İtalya`da 1990`larda parlamento soruşturması sonucu ortaya dökülen kanıtlar, Avrupa ve Amerika`da konuyu araştıran bazı gazeteci ve yazarların bulguları, Gladio içinden bazı fraksiyonların özellikle böyle bir mistik zırhı üzerlerine geçirdiğine işaret ediyor.

`Vatan söz konusuysa gerisi teferruattır` diye özetlenebilen, tam olarak ne sağ ne sol olarak adlandırılabilecek, salt güce dayalı bir ideolojik anlayışla siyaseti ve toplumu kukla gibi oynatan bu gruplar, kendi başlarına hareket ederek Gladio içinde Gladio oluşturdu.

Siyasi kökenleri nasyonal sosyalizm ve faşizme dayanan Gladio ortaklarının oluşturduğu bu gruplar, bombalamalar ve suikastler yoluyla toplumları sindirmeyi amaçlıyordu.

Eski patronları olan dış istihbarat örgütleriyle de pazarlık edecek ve onların da gözlerini boyamaya çalışacak güce ulaşmışlardı.

GLADYATÖR`ÜN GLADİO TANIMI

Vincenzo Vinciguerra (Ordine Nuovo adlı neo-faşist örgütün eski üyesi): `Bence Gladio`yu en iyi ifade eden şey, silahlı kuvvetlere paralel bir yapıda oluşudur. Yani, Gladio, gizli, görünmez bir ordudur.

Düşmanı da, teorik olarak saldırı ihtimali bulunan bir başka devlet değil, ülke dahilinde iç düşman olarak tanımladıklarıdır.`

Kaynak: Vatan

Gladio soruşturması, Savcı Felice Casson’un 1972 yılında üç jandarmanın ölümüne yol açan Paeteano köyündeki bomba olayına ait dosyayı, 12 yıl sonra yeniden açmasıyla başladı. Casson, önce adli soruşturmanın eksik yapıldığını, Marco Morin isimli bir emniyet görevlisi patlayıcı uzmanının yalan ifade verdiğini ortaya çıkardı. Ardından da eylemde kullanılan bombanın sadece askerlerde bulunduğunu saptadı ve 1970-80 yılları arasında meydana gelen binlerce terör olayında gizli bir örgütün parmağı olduğu kuşkusuyla soruşturmayı derinleştirdi… Kuşku duyulan eylemlerin en büyüğü, 85 kişinin ölümüyle sonuçlanan Ağustos 1980′deki Bologna Tren İstasyonu’ndaki patlamaydı.

TELEFONLAR DİNLENDİ
Casson, telefon dinlemeleriyle soruşturmasını genişletirken, bazı emekli subaylar, iş dünyası, medya ve hatta yargı mensupları bile gözaltına alındı. Bu arada Kuzey İtalya’da toprağa gömülü silahlar da bulununca, düğüm çözülmeye başladı. Sonunda, dönemin başbakanı Andreotti, önce reddettiği, Gladio adlı gizli örgütün varlığını kabul etmek zorunda kaldı. O sırada Cossiga cumhurbaşkanıydı. Bu arada İtalyan Senatosu da, bir komite kurup terör olaylarını araştırmaya başladı. Sonunda Andreotti, komisyona ve savcıya araştırmalarında her türlü yardımı yapacağı sözünü verdi ve Savunma Bakanlığı’ndan da bir rapor hazırlamalarını istediğini açıkladı. Ekim 1990′da, Savunma Bakanlığı 10 sayfalık rapor hazırladı. Raporu senatoya, Andreotti sundu. Andreotti, bu raporla İtalya’da Gladio adlı bir gizli ordunun aktif olduğunu ve bu ordunun hâlâ varlığını sürdürdüğünü açıklıyordu. Böylece, örgütün ikisi kadın 622 kişilik “hücre liderleri” listesi de ortaya çıktı. Her hücrenin liderinin belli sayıda Özel Harekâtçıyı yönettiği, Gladiocuların sayısının 15 bine yaklaştığı da saptandı.

BELGELER YOK MU EDİLDİ?
Son aşamasında iki ismin vereceği belgeler ve ifadeler bütün düğümü çözecekti. Bunlardan ilki Genelkurmay Askeri İstihbarat Başkanı General Inferilli, ikincisi ise Askeri İstihbarat Daire Başkanı Amiral Martini ‘ydi. Ancak iki kilit isim de, örgütün hiçbir terör eylemine karışmadığını savundular. Arşivlerdeki incelemede de örgütün terör eylemlerine karıştığına ilişkin kesin kanıt bulunamadı ve Gladiocular hapse atılmadı. Avrupa’yı sarsan soruşturmada “Gladio” 45 yıl sonra gün ışığına çıktı ama terör eylemleri tam olarak aydınlatılamadı. O sırada, Sovyetler parçalanıp Varşova Paktı çökünce, NATO için Gladio’ya ihtiyaç kalmadı ve ortadan kaldırıldı. Böylece Avrupa’da bir dönem kapanmış oldu.

İlhan Durusoy, Barış Ertül ve Hürser Tekinoktay’a Radyospor’da Fulya Projesi’yle ilgili yaptığı Radyo programı Futbol Cafe’de açıklamalarda bulundu.

Ayrıca; Fulya Projesinden sorumlu Yönetim Kurulu Üyesi İlhan Durusoy’un Mali kongrede İBRA oylamasına geçilmeden önce kat artışlarından niye Beşiktaş pay almıyor diye sorulduğunda;

Fulya projesinde müteahhit ile aralarında anlaşma olduğunu antlaşmayla bu antlaşmada ;
Belediyenin 2000 m2’lik bir arsası olduğunu
Burayı Müteahhitte kat karşılığı verdiğini
Belediye tarafından müteahhitte bu kat karşılığı verilen arsanın imar hakkını sadece mütahitin sahip olacağı 2 kulenin üzerine 2’şer kat verileceği
BJK Derneğinin bitişik parselinde ve Projesiyle ilgili olduğu için buna izin vererek
BJK Derneğinin yukarıdaki hakları kazandığı anlatılmıştır.

BU KONU DÖNEMİN FAALİYET RAPORLARINDA BULUNMAMIŞTIR.

ANCAK;
Beşiktaş Kulübü Yönetim Kurulu üyeleriyle ile Müteahhit Firması arasında 23.08.2007 tarihinde  protokol yapılmış olduğu bazı raporlara belirlendiği öğrenilmiştir.

Bu protokole istinaden İnşaat Firması Beşiktaş Belediyesine ait 68 nolu parsel ile 74 nolu parselin tevhidiyle Beşiktaş Belediyesine ait olmak üzere Kültür Merkezi yapılmasına rıza göstermesi karşılığında;

İnşaat Firması’nın BJK Derneğine karşı yükümlülüklerini içeren antlaşma olduğu yapılmış ve anlaşmanın esasında;

A- Beşiktaş J. Kulübüne 2.000.000 USD ödemeyi.
B-Süleyman Seba Projesi’nin B Blok 3. Katında brüt 95 m2 daireyi bedelsiz vermeği.
C-Şan Ökten Kamp tesisi binasını yıkarak yerine 2500 m2 toplam alana sahip yeni bir binanın ( İsim hakkı İnşaat Firmasında kalmak kaydıyla) Taahhüdünün tespit edildiği anlaşılmıştır.

Mali Kongrede kitapçığında yer almayan bu durum ve Mali Kongre esnasında sorulduğunda 74 nolu parselin kullanımında elden çıkıyor olması konuyu mahkemeye taşımıştı…

Fulya Projesi ile ilgili İlhan Durusoy’un açıklamalarıla konunun detaylarından bölüm;

Not; Bu konuşma BJK Yönetiminin Mütaahit ile mahkemeye gidiyoruz.Açıklamasından aylar önce yapılmıştır!

[video http://www.hursertekinoktay.com.tr/download/video/suleyman-seba.flv]

2008-2009 futbol sezonu başlarken Almanya futbol ligi Bundesliga’da TSG 1899 Hoffenheim da 2. ligden gelen bir takım olarak yerini almıştı. Hoffenheim adını Almanya’da ilk olarak Regional Liga’da (o dönem bölgesel 3. amatör lig, şimdi ise 3. profesyonel ligin kurulması nedeni ile 4. lig oldu) duyurmaya başladı.

Bunun da nedeni kulübün sahibi olan zengin işadamı Dietmar Hopp’un aslında uzun yıllar önce uygulamaya koyduğu bir proje kapsamında takımın başına Almanya’nın ünlü teknik adamlarından, eski Schalke 04 teknik direktörü Ralf Rangnick’i getirmesiydi. Bununla birlikte Hoffenheim’ın önlenemez yükselişi başladı, ancak o an için kimse bunun iki yıl sonra, 2008–2009 sezonunun ilk yarısında, Bundesliga liderliğine kadar gidebileceğini düşünmüyordu.

KULÜBÜN KURULUŞ YILLARI

Hoffenheim kulübü bundan tam 110 yıl önce 1 Temmuz 1899’da Hoffenheim Jimnastik Kulübü olarak kuruldu. O dönemde atletizm sporu da jimnastik kapsamında yapılıyordu. Hoffenheim ilk yıllarında sadece erkeklerin spor yapabildiği bir kulüptü ve 35 üyeden oluşuyordu.

Birinci Dünya Savaşı sırasında kulüp kapanma noktasına geldi. 92 üyesi savaşta askere alındığı için kulüpte neredeyse kimse kalmamıştı. Savaş sırasında 28 üyesi ölen ya da kaybolan Hoffenheim savaşın bitmesi ile 1919 yılında bir genel kurul yaparak spora yeniden başlama kararı aldı.

Ancak yine de sportif faaliyetler savaş sonrası eskisi gibi üyelerin ilgisini görmedi.

Bunun yanında 1920 yılında Hoffenheim’da bir futbol kulübü kurulmuştu ve bu kulüp jimnastik kulübü ile birleşmeyi istiyordu. Ancak yapılan birleşme talebi reddedildi.

Aradan iki yıl geçtikten sonra 1922 yılında Hoffenheim futbol kulübü yeniden jimnastik kulübüne birleşme teklifi yaptı. Fakat bu teklif de gerekli koşullar olmadığı gerekçesi ile reddedildi. TSV 1899 Hoffenheim 1926 yılında futbolun dışında her türlü sporun yapılabileceği bir şube daha açtı.

Aradan 3 yıl geçtikten sonra kulüp kadın sporculara açıldı ve kadınlar da spor yapmaya başladı. Bu karardan kısa bir süre sonra kulüp hentbol şubesini de faaliyete geçirdi.

Otuzlu yıllarda nasyonal sosyalizmin Almanya’da estirdiği rüzgârlara o dönem Hoffenheim da kapıldı. Naziler tüm kulüpleri bünyelerine almışlar ve kulüpler birlik kararına katılmışlardı. İkinci dünya savaşı sona erdikten sonra Mayıs 1945’de sonunda Hoffenheim, Hoffenheim futbol kulübü ile birleşme kararı aldı ve “Jimnastik ve Sporbirliği 1899 Hoffenheim” (Turn- und Sportgemeinschaft 1899 Hoffenheim yada kısa adıyla TSG 1899 Hoffenheim) kulübü kuruldu.

Birleşme yılı 1945’den 1990 yılına kadar geçen zamanda Hoffenheim futbol takımı eyalet bazında amatör liglerde mücadele etti. Ancak çok da kayda değer başarılar elde edilemedi. 1978 yılında Baden Wüttemberg eyalet ligi kurulduktan sonra Hoffenheim 7 ve 8. ligler arasında gidip geldi.

Dietmar Hopp devri başlıyor

Hoffenheim’ın 1988–1989 sezonunda 7. ligden 8. lige (Kreisliga) düşmesinin ardından SAP yazılım şirketi kurucularından ve Hoffenheim’da gençliğinde futbol oynamış milyarder işadamı Dietmar Hopp eski kulübünü himayesi altına alıp destekleme kararı verdi. Hopp’un kulübe “hami” sıfatıyla desteğe başlamasının ardından Hoffenheim o sezon (1990–1991) 7. lige çıktı. (Bezirksliga) O ligde de sezonu (1991–1992) şampiyon olarak kapayan Hoffenheim 6. lig ayarında olan eyalet ligine (Landesliga) yükseldi. Bu ligde 3 yıl boyunca oynayan takım 4. yılında (1996–1997) şampiyon olarak 5. lig kategorisindeki Eyalet Federasyonu Ligi’ne yükseldi. (Verbandsliga) Dört yıl bu ligde mücadele veren Hoffenheim 4. yılsonunda (1999–2000) 4. lig olan Eyalet Üst Ligi’ne (Oberliga) yükseldi. Bu ligde çıkar çıkmaz şampiyon olan Hoffenheim takımı 2001–2002 sezonunda 3. Bölgesel Lig Güney grubuna yükseldi (Regional Liga Süd).

Regional Liga’da toplam 6 sezon oynayan Hoffenheim bu dönemde 2003 yılında Almanya Federasyon Kupası’nda çeyrek finale yükselmeyi başardı, ancak bu turda Lübeck takımına elendi.

Takımın bu ligde çok fazla iddialı olamamasının ardından 2005 yılında Hopp kendi başlattığı “Rhein-Neckar bölgesinde profesyonel futbol” projesine desteğini artırma kararı aldı. Hopp bu bölgenin diğer kulüpleri olan Astoria Walldorf ile Sandhausen’a birleşmeyi ve kulübün FC Heidelberg 06 adı ile Heidelberg şehrinde faaliyet göstermesini teklif etti.

İşadamı ayrıca kulüp için Bundesliga standartlarında bir stadyumu da yaptıracağını ilan etti. Ancak öneri bu kulüplerce kabul edilmedi.

Bunun üzerine Hopp kendi kulübü Hoffenheim ile yola devam etme kararı aldı ve yatırımlara başladı. 2005–2006 sezonunda takımın sportif direktörlüğüne Karl Heinz Förster getirildi. Teknik direktör ise şu an Löw’ün yardımcısı olan Hansi Flick idi. Ancak sezon çok iyi geçmedi.

Stuttgart ikinci takımına karşı alınan bir yenilgi sonrası 2. Bundesliga’ya çıkış tehlikeye girdi ve Hansi Flick gönderildi. Yerine gelen Günther Köstner’de ligden yükselmeyi başaramayınca sezon sonunda hem Köstner hem de sportif direktör Förster görevden ayrıldılar.

Bunun üzerine Dietmar Hopp yeni bir plan açıkladı. Bu plana göre Ralf Rangnick teknik direktör olarak atandı. Kulübün sportif ve alt yapı geliştirme direktörlüğüne Alman Hokey Milli Takımı teknik direktörü Bernhard Peters getirildi.
(Peters’e Jürgen Klinsmann da 2006 Dünya Kupası’nda Alman Milli Takımı’nda kendisi ile çalışması için teklif yapmış ancak Peters Hoffenheim’ı tercih etmişti).

Takımın psikologluğuna ise Alman Milli Takımı’nın da psikologu olan Hans-Dieter Hermann getirildi. Dietmar Hopp’un amacı bu ekiple birlikte orta vadede Bundesliga’ya yükselip Almanya’ya ve kendi bölgesine adından söz ettiren bir takım sunmaktı.

Bu ekibin görevi ise hem kulübü yönetmek hem de araştırma-geliştirme çalışmalarını yapmak olacaktı. Ayrıca kafasındaki stadyumu da bu süreçte hayata geçirecekti.

PLANA TEPKİLER

İnceleme, Hüseyin Özkök

Dietmar Hopp ve Hoffenheim Projesine tepkilerle gerçekler

 Ancak bu plan Almanya’da bazı kesimlerce tepki ile karşılandı. Özellikle bazı medya organları, rakip takım yöneticileri ve taraftarları Hopp’u taraftar kültürü ve seyircisi olmayan bir köy kulübüne bunca para yatırmasının saçma olduğunu belirttiler.

Sağlanacak başarıların ise sadece ve sadece para ile elde edilebilecek geçici başarılar olduğunu iddia eden sözler sarf ettiler ve Hopp’a atıfta bulunarak kulübe “Hoppenheim” şeklinde ironik bir adla da eleştiri getirdiler. Bir kısım ise Hopp’u Almanya’nın Abramowich’i olarak adlandırdı.

Göreve gelen ekibin işe başlamasıyla birlikte Hoffenheim’ın önlenemez yükselişi de başladı. 2006-2007 sezonunda Regional Liga Güney grubunda 2. olan Hoffenheim 2. Bundesliga’ya yükseldi. Bu yükselişin ardından Hopp stratejik bir karar vererek yolu fazla uzatmamak adına takıma daha çok para yatırmaya başladı. Rangnick’in seçtiği futbolcular Carlos Eduardo, İbertsberger, Obasi, İbiseviç, Ba, gibi futbolcular transfer edildi. Obasi ve Ba ligde 10’ar gol attılar. Ancak kulüp yönetimi futbolcuları baskı altına almak istemiyor ve onlara zaman vererek Bundesliga’ya 2010 yılına kadar çıkmayı amaçlıyorlardı. Ancak sezonun ikinci yarısında alınmaya başlanan seri galibiyetler Hoffenheim’ı bir anda ligden çıkma potasındaki takımlardan biri yaptı. Diğer yandan da takım Almanya Federasyon Kupası’nda çeyrek finale kaldı.(Ancak daha sonra finalist olan Dortmund’a elendiler). Ligde son bölümde bazı form düşüklükleri yaşansa da Hoffenheim Mönchengladbach’ın ardından ikinci olmayı başardı ve Bundesliga’ya yükseldi.

Dietmar Hopp ve Hoffenheim ‘ın Bundesliga Macerası

Bundesliga 2008–2009 sezonu başında önemli transfer olarak sadece Stuttgartlı Andreas Beck’i kadrosuna katan Hoffenheim 2. ligdeki kadrosu ile ilk yarı boyunca mücadelesini sürdürdü. Rangnick’in 4-3-3 sitemi ile rakiplerini hızlı hücum ve iyi savunma ile zorlayan Hoffenheim’da golcüler İbiseviç, Obasi ve Demba Ba tam anlamı ile gol makinesi gibi çalıştılar ve toplam 31 gol attılar. Sağlam savunması ile de ligin en az gol yiyen takımlarından biri oldular ve en iyi averaja sahip konuma geldiler.

Hoffenheim  Bundesliga ’da başarıya koşuyor

Hoffenheim  Bundesliga ’daki bu başarısı Almanya sınırlarını aştı ve tüm dünyada duyuldu. Öyle ki Münih’te oynanan Bayern Münih-Hoffenheim karşılaşması tam 164 ülkede canlı yayınlandı. Taraftar kültürü ve seyircisi olmayan kulüp olarak küçümsenen Hoffenheim özellikle 2 milyondan fazla nüfusa sahip bir yerleşim bölgesinin içinde bir köy olarak büyük ilgi çekti ve ilk yarı boyunca yaklaşık 27 bin seyirci ortalaması ile maçlarını, hem de başka bir şehirde, oynadı.

Dietmar Hopp ’un Hoffenheim Köyü

Hoffenheim Sinsheim’a bağlı, nüfusu artık tüm dünyaca bilinen bir sayıda, 3300 olan, bir köy. Bundesliga standartlarında bir stadyumu olmayan Hoffenheim kulübü ilk yarı maçlarını komşu şehirlerden biri olan Mannheim’da 27 bin kapasiteli Carl Benz Stadyumu’nda oynadı. Alman Kulüpler Birliği’nin ön gördüğü standartların tamamına haiz olmayan bu stadyuma 400.000 euro değerinde bir dev ekran yerleştirilirken 600.000 euroluk da iyileştirme çalışması yapıldı. Basın tribünü genişletildi, güvenlik standartları yükseltildi. Ancak Mannheim belediyesine ait stadyumun bu masrafları bir sponsorluk anlaşması çerçevesinde Daimler AG firması tarafından karşılandı. Sahasındaki maçlarına toplam 236.200 seyirci çeken Hoffenheim 26.244 ortalama ile ilk yarıyı tamamladı. Deplasmanda rakipleri ile oynadığı karşılaşmalarda da büyük ilgi gören Hoffenheim’ı rakip sahalarda 321.152 kişi tam 40.144 ortalama ile izledi.

Dietmar Hopp Hoffenheim Stadı ‘nı Kulübe hediye etti

Hoffenheim tarihi boyunca maçlarını çeşitli sahalarda oynadı. Dietmar Hopp 1999 yılında kulübün 100. kuruluş yıl dönümü şerefine yaptırdığı Dietmar Hopp Stadı ’nı Hoffenheim kulübüne hediye etti. Kapasitesi ilk yıllarda 5000 olan stadyum, takımın 2. Bundesliga’ya yükselmesinin ardından 6.350 kişilik kapasiteye yükseltildi. Geçen yıl Bundesliga’ya yükselişin ardından hemen Hoffenheim’ın bağlı olduğu Sinsheim kentinde A6 otoyolunun kenarında 30.000 kapasiteli Rhein-Neckar Arena Stadı’nın inşaatına yine Hopp’un finansman desteği ile başlandı. Eski stadyum ise kulübün diğer takımlarına tahsis edildi. Yeni stadyum ocak 2009’da hizmete girmiş olacak.

Hoffenheim kulübü ve Sponsorluklar

Takımın Bundesliga’ya yükselmesi ile birlikte kulüp yeni sponsorluk anlaşmalarına imza attı. Forma sponsoru olarak başta Bild gazetesi olmak üzere bir çok yayın organının sahibi olan Axel Springer AG’ye ait televizyon dergisi TV Digital ile anlaşan Hoffenheim kulübü bu anlaşmadan 2010 yılına kadar yıllık 2.5 milyon euro ve başarı primleri elde edecek. Forma sponsoru olarak da Puma ile anlaşan kulüp piramit sistemi ile bir çok sponsorla anlaştı. Her sponsorun piramitteki konumuna göre hakları bulunmakta. Kulübün en büyük sponsorlarından biri de Hopp’un eski şirketi SAP.

Elde edilen bu başarıların ardından Hoffenheim kulübünün anlaşmaların yenilenme tarihleri geldiğinde çok daha büyük rakamlara yeni anlaşmalar yapması bekleniyor.

Hoffenheim kulübünün yapısı 

Hoffenheim Kulübünün 1752 üyesi mevcut. Kulüp futbolun yanı sıra atletizm ve jimnastik branşlarında da faaliyet gösteriyor. Futbol şubesi, 2005 yılında kurulan kulübe ait futbol şirketine devredildi. Kulüp yönetimi şu isimlerden oluşuyor.
Başkan: Peter Hofmann
Menajer: Jan Schindelmeiser
İdari direktör: Jochen Alexander Rotthaus
Sportif direktör ve alt yapı koordinatörü: Bernhard Peters
Teknik direktör: Ralf Rangnick
Mental direktör: Hans-Dieter Hermann
Ve Başarının Mimarları;

Dietmar Hopp Kimdir ?

Dietmar Hopp Kimdir ?

Almanya’nın Heidelberg şehrinde 1940 yılında dünyaya gelen Dietmar Hopp mühendislik eğitiminin yanı sıra Hoffenheim kulübünde futbol oynamış ve spora ilgisini iş adamlığı hayatında da yaptığı sportif yatırımlarla da göstermiştir.

Hopp bir grup arkadaşı ile 1972 yılında SAP (Systemanalyse und Programmentwicklung) adlı yazılım şirketini kurmuş ve şirket konusunda Avrupa’nın ve dünyanın sayılı şirketlerinden biri haline gelmiştir.

Şirketin şu an %10 kadar hissesini elinde bulunduran Hopp Almanya’da son 30 yılın en başarılı şirket kurucusu olarak anılıyor. Günlük iş hayatından çekilmiş bulunan Dietmar Hopp “hami ve yatırımcı” sıfatıyla yaşamını sürdürüyor.

Hopp bu zenginliğe ulaşmasında şansının çok yanında olduğunu ve geçmişindeki normal yaşamından dolayı sosyal bir sorumluluk hissettiğini bu nedenle de bu vakıf vasıtası ile sosyal yatırımlar yaptığını söylemekte. Gençliğinde futbol oynamasının daha sonraki yaşamına büyük katkı sağladığını ve genç olmanın güzelliklerini spor sayesinde sonuna kadar yaşadığını belirten milyarder işadamı bunun bir kısmını şimdiki gençlere geri vermek istediğini belirtiyor.

Spor alanında Hoffenheim’ın yanında golf sporuna olan büyük ilgisi nedeni ile Golf Club St Leon-Rot, buz hokeyinde Adler Mainnheim, hentbolde Rhein-Neckar Löwen kulüplerinin de sahibi olan ünlü işadamı ligin ikinci yarısında hizmete girecek olan Rhein-Neckar Arena Stadı’nın da finansmanına yaptığı katlı ile spora olan yatırımlarını sürdürdü.
1.2 milyar dolarlık serveti ile Almanya’nın en zenginlerinden biri olan Hopp dünyada da sayılı zenginlerden. Ancak vakıf da işin içine katıldığında Hopp’un serveti 6.3 milyar dolara ulaşmakta.

Dietmar Hopp’un Hoffenheim kulübüne şimdiye kadar 100 milyon euro civarında yatırım yaptığı tahmin ediliyor. Bunun 40 milyonu ise 60 milyona mal olan yeni stadyuma harcanan para.

Kendisini Abramowich ile karşılaştıran ve ona benzetenlere Hopp şiddetle karşı çıkıyor ve “ben petrolden kazandığım paraları futbola akıtmıyorum, bana bu yakıştırmayı yapanlar uzun yıllardan beri spor ve gençlik için Hoffenheim’da neler yapıldığını görmezden gelenlerdir.

On yıldan bu yana gençlere yatırım yaparken sosyal amaçlara da hizmet ediyoruz. Takımımıza yıllardan beri kendi genç oyuncularımız kazandırmak için çaba harcıyoruz. Bundesliga’ya çıkana dek bunu da gayet iyi yaptık. Bu şimdi belki daha az olası ama gençlere yatırımı arttırarak devam ediyoruz. Yine de yaptıklarımız takdir eden insanların sayısı çok fazla. Ben ölene kadar bu böyle devam etsin bana yeter.” şeklinde düşüncelerini dile getiriyor.

Dietmar Hopp Vakfı

SAP şirketinin başarısının ardından 1995 yılında Dietmar Hopp kendi adını taşıyan bir vakıf kurarak hisselerinin %70’ini kapsayan 4 milyar euro değerinde 28 milyon adet hissesini bu vakfa aktardı.

Vakıf şu anda Avrupa’nın en büyüklerinden biri konumunda, spor, sağlık, eğitim ve sosyal alanlarda destek faaliyetleri yürütmekte. Dietmar Hopp Vakfı özellikle bir çok spor projesi ve kulübünü destekliyor. Örneğin 2008 yılı ocak ayında batma noktasına gelen Waldhof Mannheim kulübü 3 milyon euro yardım ile kurtarıldı ve yeniden futbola kazandırıldı.

Dietmar Hopp’un ve vakfının tek bir amacı var; mümkün olduğunca çok genci sokaktan kurtarmak ve onların spor aracılığı ile hayata atılmalarını sağlamak.

Milyarder işadamının şu sözleri her şeyi daha iyi açıklıyor. “Benim için önemli olan insanlara saygı duymak ve onlara olanaklar dahilinde yardımcı olabilmek. Benim de olanaklarım iyi bir şeyler yapmak için pek az olmadığına göre, bunları yapmam gayet doğal”

ZUZENHAUSEN GENÇLİK MERKEZİ

Hoffenheim’ın komşu ilçesi Zuzenhausen’da 16 hektarlık bir alanın içinde yer alan 7500 m2 büyüklüğündeki tarihi şato Schloss Agnestal 15 milyon euro harcama ile Almanya’nın en modern spor eğitim merkezlerinden biri haline getirildi ve 2008 yılında kullanıma açıldı. Burada Hoffenheim’ın gençleri “yaşamın başlama düdüğü” adlı sporcu yetiştirme programı dahilinde pazartesiden cumaya eğitiliyorlar.

Merkezde akşamları seminerler, workshoplar gerçekleştiriliyor. Yaz aylarında matematik ve İngilizce eğitimleri veriliyor, gençler mezuniyetlerine kadar hayata atılmaya hazırlanıyorlar. Eğitimlerin yanı sıra SAP firmasından 65 adet mentör de buradaki kızlı erkekli sporculara gönüllü velilik yapıyorlar.

Gençler her türlü sorun ve dertlerini bu mentörlerle paylaşabiliyorlar. Eğitim merkezinde atılan goller sadece yan unsur olarak görülüyor ve öğrencilerin dersleri ve aldıkları notlar ön planda tutuluyor. Öğrenciler okullarındaki aldıkları notları merkezin sorumlularına bildirmek zorundalar.

Böylece okulun geri planda kalmasının önüne geçiliyor. Bunun yanında gençlik merkezinde sanatsal faaliyetler de ön plana çıkarılıyor ve proje kapsamında sanat sergileri açılıyor.

Gençlik merkezi tüm Almanya’dan büyük ilgi görüyor. Ülkenin her yanından anne-babalar çocuklarını bu merkeze kaydettirmek istiyorlar. Çünkü burada hem okulun hem de sporun aynı paralelde yürütüldüğünü biliyorlar.

(Spor merkezini gezen Bayern Münih teknik direktörü Jürgen Klinsmann da bu spor merkezinden övgü ile söz ederken bu benzersiz tesisi spora kazandıranlara teşekkür etti)

Sahadaki kahraman;
Ralf Rangnick Kimdir ?

İnceleme, Hüseyin Özkök

Ralf Rangnick Kimdir ?

Hoffenheim teknik direktörü Ralf Rangnick 1958 yılında Almanya’nın Backnang kasabasında dünyaya geldi.

Futbol kariyerinde amatör olarak Stuttgart dışında 3 değişik kulüpte oynayan Rangnick daha sonra amatör takımlarda antrenörlük yapmaya başladı. Bir dönem Stuttgart’ın da A genç takımı antrenörü ve koordinatörü idi.

İlk ciddi teknik adamlık sınavını 3. bölgesel amatör lig güney grubu takımlarından SV Reutlingen 05 takımını çalıştırarak verdi.

İki yıl sonra aynı ligde oynayan SSV Ulm 1846 takımına geçen Rangnick takımı bir yıl sonra 2. Bundesliga’ya çıkardı. Bu yükselişin hemen ardından 1998-1999 sezonunda Ulm bu ligdeki ilk sezonunda devreyi sansasyonel bir şekilde lider kapattı. Bu sırada Stuttgart kendisine bir sonraki sezon için transfer teklif etti ve Rangnick bunu kabul ederek kontrat imzaladı.

Gizli tutulması kararlaştırılan anlaşma kısa bir süre sonra duyulunca Ulm’un performansı bir anda düştü ve takım 5. sıraya geriledi. Bunun üzerine Ralf Rangnick mayıs ayı başında istifa etti ve Stuttgart’ta işe başladı. (Rangnick’in yerine Ulm’un başına geçen Martin Andermatt takımı yeniden atağa kaldırarak Bundesliga’ya çıkmasını sağladı) Stuttgart’taki ilk sezonunda takım ligi 8. sırada bitirdi.

2000-2001 sezonunda ise küme düşmeme mücadelesi veren Stuttgart şubat ayında alınan Hertha Berlin yenilgisi sonrası Rangnick’in görevine son verdi.

Bir sezon sonra Rangnick 2. Bundesliga’da oynayan Hannover’de göreve başladı ve o sezon takımı Bundesliga’ya çıkarmayı başardı. 2002-2003 sezonunda ligi 11. sırada bitiren Hannover daha sonraki sezonda küme düşmeme mücadelesinin içindeyken negatif bir seri sonrası işine son verildi.

Bir sonraki sezon olan 2004-2005 sezonunun eylül ayında Rangnick Schalke’de işine son verilen Jupp Heynckes’in yerine teknik direktörlüğe getirildi. Takımı dipte alan başarılı teknik adam getirdiği hava ile ekibini bir anda şampiyonluk mücadelesinin içine soktu ve Bayern Münih ile girdiği şampiyonluk yarışını az farkla kaybetti. Bir sonraki sezon Schalke için pek parlak geçmedi.

Kupada Frankfut’ta 6-0 yenilerek elenen Schalke Şampiyonlar Ligi’ne de grup maçları sonrası veda etti. Bunun üzerine Schalke yönetimi sezon sonunda Rangnick ile yollarını ayıracağını açıkladı. Ancak Rangnick basına yaptığı bazı açıklamalar sonrası ilk yarı sonunda Schalke’den ayrılmak zorunda kaldı.

22 haziran 2006’da Dietmar Hopp Regional Liga Güney grubunda oynayan sahibi olduğu Hoffenheim’ın başına kendi projesi kapsamında Ralf Rangnick’in getirildiğini açıkladı. Her şey beklenenden çok daha çabuk gelişti. İlk sezonda Rangnick yönetiminde 2. Bundesliga’ya yükselen Hoffenheim bu ligde de ikinci olarak Bundesliga’ya yükseldi.

Bundesliga’da ise daha ilk sezonunda fırtınalar estiren Hoffenheim’ı ve Ralf Rangnick’i bütün dünya tanıdı. Başarılı teknik adamın en büyük özelliği takımlarına güzel ve hücum futbolu oynatmaya çalışması. Rangnick üst seviyede futbol oynamamasına rağmen mükemmel bir taktisyen ve organizatör. Futbolcu seçimleri ise oldukça başarılı. Vedad İbiseviç’i  oynadıkları rakip takımda beğenerek aldırmaya karar vermiş.

(Burada önemli olan şu. Teknik direktörler maçlarda kendi takımlarına konsantre olurlar ve rakip oyuncularla alıcı gözüyle bakarak ilgilenmezler. Rangnick bu özelliğe sahip bir teknik adam. Alex Ferguson’un Ronaldo’yu Giggs ve Scholes’un bir Sporting Lizbon maçı sonrası yaptığı tavsiye ile almaya karar verdiğini biliyor muydunuz?)

SONUÇ;

Hoffenheim’ın bundan 20 yıl önce başlayan başarı macerası gerçekten de özellikle Türkiye’deki kulüplere örnek olacak nitelikte. Futbol kulübü yapısı itibarı ile Almanya’daki kulüplerle aynı dernek statüsünde faaliyet gösteren Türk kulüpleri Almanya modelini örnek alarak belli başarılara ulaşabilirler. Büyük kulüplerimiz için nasıl Bayern Münih başta büyük Alman kulüpleri örnek teşkil ediyorsa özellikle Anadolu takımları için de Hoffenheim kulübü çok güzel bir örnek olarak karşımıza çıkıyor.

Her ne kadar Hoffenheim çok zengin bir işadamı tarafından desteklense de bütün bu gelişimin sadece para ile gerçekleştiğini söylemek hem Dietmar Hopp’a hem de Hoffenheim’a haksızlık olur.

Hoffenheim’ın bu günlere gelmesi olayın tamamıyla doğru kurgulanması, doğru insanların projenin içine yerleştirilmesi ve her şeyden önce öz kaynakların asla ihmal edilmemesi ile olmuştur. 

Ülkemizde kulüplerin büyük çoğunluğu zaten belediyeler tarafından destekleniyor. Kulüpler eğer bu kaynakları, doğru plan ve projeler dahilinde işinin ehli yöneticiler ve teknik adamlarla kullanırlarsa, başarıya ulaşmamaları için hiçbir neden olamaz.

Şu an Sivasspor ve Kayserispor güzel bir yönetim ivmesi yakaladılar ve iyi yolda olduklarının işaretlerini veriyorlar. İzmir ve Adana gibi illerimizin de takımları bu tür projelerle ayağa kaldırılıp Türk futboluna kazandırılabilirler. 
Türkiye Futbol Federasyonu mutlaka Türk futbolunun anayasasını A-Z’ye yeniden yazmalı ve tüm kulüpler şeffaf bir şekilde bu anayasaya göre yönetilmelidir. Futbolumuzun mali yapısı şeffaf denetim altına alınmadıkça hiçbir projenin başarıya ulaşması olası değildir. 

Bütün bunların yanında yok olmaya mahkûm olan amatör kulüplerin, ranta peşkeş çekilen sahaların kurtarılması ve gençlerin mümkün olduğunca sporun her çeşidine yönlendirilmesi gerekiyor.

Yoksa Türkiye’de yakın gelecekte spor yerine daha çok sayıda cinayetten, uyuşturucu bağımlılarının sayısının çokluğundan ve giderek artan “kurtlar vadisi kahramanlarından” fazlasıyla söz edeceğiz. 

Derleyen; Hüseyin Özkök