Bu sabah birkaç gündür süren yağıştan sonra açan güneşin de verdiği keyifle Beyoğlu’na çıkıp orada kahvaltı edeyim dedim.

Osmanbey trafiğine girmemek için metroyu tercih ettim.
Saat 11 sularında Taksim istasyonunda indiğimde kalabalığın içinde bir kız çocuğunun ağladığını gördüm.
Kızın yanında hemen saçları beyazlaşmış bir adam ve genç bir kız yanaşarak panik içinde ağlayan çocuğa yardıma gitti.
Hemen teskin etmeye çalışarak bir banka oturttular.

Onlar yanında olduğu için rahattım ama aynı yaşlarda benim de kız çocuğum olduğu için yardım edenlerin yanına yaklaştım.

Çocuğun babasıyla birlikte Osmanbey’den metro’ya binerken babasının durakta kaldığını onun babasız bir şekilde Taksim’e ulaştığı için ağladığını yanındaki yardımsever vatandaşlarımızdan öğrendim.
Çünkü kız çocuğu heyecandan konuşamıyordu bile…

Elinde 3 tane telsizli görevli 10 metre mesafede birbirlerini haberdar ederek Osmanbey’de babasının olduğunu söylüyorlardı.

Kızın heyecandan ağzının kuruduğunu böyle durumlarda ilk ihtiyaçlarının su olduğunu hatırlatarak görevlilerden çocuğa su getirilmesinin iyi geleceğini söyledim.

Sivil görevlilerden bir tanesi üst katta var dedi!
Arkasından da Osmanbey’e hareket etmekte olana metroya bindi gitti!

Bir diğerine gittim ve ona söyledim. Cevap vermeden gitti!
Dönüşünde elinin boş olduğunu gördüm.
Neyse dedim ve  hiç bir şey demeden üstünde turuncu yelek olan güvenlik görevlisinin yanına yaklaşarak sessizce su ihtiyacını yineledim.

Sessizce istememim sebebi de çocuğun ihtiyacıyla ilgili insani bir gereksiniminin olması konusundaki zorluğa şahit olmamasını istememden kaynaklanıyordu!

Elinde telsiz bulunan güvenlik görevlisi  rahmetli Ayhan Işık vari bir halde “aşağıda var” dedi.
Bende “birisi getiremez mi neticede burada yaşlıların ve çocukların ilk yardıma müdahil bir durumu olduğunda hiç kimse bir yardım müdahalesinde bulunamıyor mu” dedim.

Aldığım cevap ” Senin amacın farklı!” oldu.

Benim amacımın sadece bir bardak su olduğunu tekrarladım.
Ama tarz sabitti bir kere !

“Biz ihtiyacı varsa gelsin aşağıya ona çay da ikram ederiz” diyerek devam etti.

Görevliler görevlerini otomatiğe mi bağlamışlardı?  Yoksa, onlar da görev anında siyasi kaygı politikalarını mı yaşıyorlardı anlayamadım.

Güvenlik kartına baktım.
Adını yazan bölüm ters tutuluyordu (!’)
Ama tarz artık sabitlendiği için sesini yükselterek “  Adım Zeki Bozkurt,  Bilecik doğumluyum git istasyon amirine şikayet et” diyerek  son noktayı koydu.

İstasyondan çıktım Beyoğlu’na geldim. Saray Muhallebicisinin kapısına geldim. İçimden bir ses “Senin amacın farklı buraya girme dedi.”
Ben de içimdeki sese uydum geldim burada yazdım, birazdan aynı satırları Saray Muhallebicisinin sahibi Kadir Topbaş Bey’e yazacağım..
Bakalım Kadir Bey de amacımızın farklı olduğunu mu düşünecek yoksa İstanbullu vatandaşlarının burada acil durumlar karşısında ihtiyaçlarının sağlanmasına karşı bir önlem alacak mı?

Hürser Tekinoktay

Beşiktaş Belediyesi’nde yolsuzluk iddialarıyla ilgili olarak ulusal basında çıkan haberleri değerlendirmek için Radyospor’da yayınlanan “Bülent Yüksel ile İmza” programına telefonla katılan DSP Beşiktaş Belediye Başkan Adayı Ayfer Atay, İsmail Ünal’ı imar sihirbazlığıyla suçlayayarak “İsmail Ünal’ın sihirbazlığı Beşiktaş kulübünde başladı” dedi.

Bülent Yüksel’in, “İddia edildiği gibi İsmail Ünal imar sihirbazı mıdır?” şeklindeki sorusunu yanıtlayan Ayfer Atay, “Evet İsmail Ünal sihirbazdır. Onun sihirbazlığı Beşiktaş kulübünde başladı. Antalya’da ikamet eden 12 yaşındaki çocukları kulübe üye yapabildi sonrada Serdar Bilgili’yi başkan seçtirdi. Önce ‘Ahmet Dursun Seba gitsin’ diye tribünleri bağırttı, sonra da oy kapmak için Süleyman Seba’nın heykelini dikti. Hep böyledir, işine geldiği gibi davranır. Sihirbazlıkları belediye başkanı olduktan sonra imar olaylarında da devam etti. Hem de savcıların, mülkiye müfettişlerinin gözü önünde yapılıyor bu sihirbazlıklar. Savcıların bu haberleri ihbar kabul edip soruşturma açması lazım.” ifadelerini kullandı.

“ORTAKÖYLÜ OLMAYANLAR KULÜBÜ ELE GEÇİRDİ”

Tecrübeli siyasetçi, Ortaköy spor sahasının imara açılması konusunda da her şeyin ortada olduğunu belirterek şu ifadeleri kullandı;

“Doğduğum semtin kulübünde, futbol oynadığım, başkanlığını yaptığım kulüpte artık kongrelere bile gitmiyorum. İsmail Ünal, Ortaköy Spor Kulübü’nü de ele geçirdi.Ortaköy’de oturmayanları kulübe doldurdu.İsmail Ünal, istediği her şeyi yapıyor.”

“KEMAL KILIÇDAROĞLU, İSMAİL ÜNAL’I İSTEMİYORDU”

“Yaptıklarıyla ya da yapacaklarıyla ilgili söyleyeceği bi şey yok. Kemal Kılıçdaroğlu’nun kollarına girerek oy kapmaya çalışıyor. Kılıçdaroğlu, adaylığı kesinleştiği andan itibaren İsmail Ünal ile ilgili endişelerini CHP yönetimine sürekli iletti. Hatta partinin il yemeğinde “Ben İsmail Ünal’la çalışmam” diye rest çekti. Ama ne olduysa ikna edildi. İsmail Ünal’la isteyerek çalıştığını sanmıyorum.”

“GAZETELERİ TEHDİT EDİYORLAR”

“İsmail Ünal benim rakibim değil. Benim rakibim, İsmail Ünal’ın arkasına sığındığı 100 yıllık parti olan CHP. Yapacağı hiçbir şey olmadığı için, çıkan haberlerin acısıyla gazeteleri, televizyonları tehdit ediyorlar. DSP’nin pankartlarını, afişlerini, bayraklarını zabıtalara toplattırıyorlar. Ama Beşiktaş halkı uyanıktır seçimde en güzel cevabı verecektir.”

Ayfer Atay’ın konuşmasının tam metni için tıklayın.

Kaynak:
Beşiktaş Postası
İsmail Ünal’ın sihirbazlığı Beşiktaş kulübünde başladı

BAŞBAKAN, “Ben valimi yedirtmem!” demiş…     Demek, siyasette “Vali yemek ya da vali yedirtmek!” var, olmasaydı, Başbakan hiç valisine sahip çıkar, “Ben valimi yedirtmem!” der miydi?
Her gün yeni bir şey öğreniyoruz, demek valiler Başbakan’ın güvencesi altında; hele biri yemeye kalksın, Başbakan hemen hazır, valisini yedirtmeyecek…
Oysa bizim bildiğimiz ya da bize öğretilen, valilerin “devletin güvencesi” altında olduğuydu, demek değilmiş. Hükümetler ile devlet öylesine iç içe girmiş ki, ayırmak mümkün değil!
Başbakan’ı da anlayışla karşılamak gerek; bir tarihte valiler, o zaman tek parti olan CHP’nin de il başkanıydı, sonra demokrasi geldi, valileri hükümetten ayırdı.
Öyle ya, valinin atamasını kim yapıyor? Hükümet teklif ediyor, Cumhurbaşkanı atıyor, o halde?
Maliye Bakanı mikrofonu açık tutunca, YÖK Başkanı için, “Sıkıysa konuşsun, parasını biz veriyoruz” dememiş miydi?
* * *
BAŞBAKAN’IN “yedirmem” dediği vali, Tunceli Valisi!
Yüksek Seçim Kurulu, “Seçimi etkiyecek davranışlardan ve uygulamalardan vazgeçin!” diyor, Vali Mustafa Yaman köye, mezraya buzdolabı, çamaşır makinesi dağıtıyor.
Başbakan bu valiyi kurda kuşa, Baykal’a yedirir mi?
Yedirmez!
* * *
BAŞBAKANLARIN her zaman valilerle sorunları vardır, şimdi anlatacağımız olay, Özal döneminde geçmiştir.
Turgut Özal, parti otobüsüyle bir ile gelir. Vali, Başbakan’a hoş geldiniz demek için otobüse çıkar. O sırada kalabalık Özal’ı görmek ister, Özal bir kaç laf edecektir. Otobüsün üzerine çıkar, halk, otobüsün üzerindeki kalabalık yüzünden Özal’ı göremez, Özal “Çökün!” der, “çökün!”.
Milletvekilleri, bakanlar çöker ama, bir kişi ayaktadır: Vali!
Özal, valinin olduğu gibi kaldığını görünce laf atar:
“Vali Bey, sen de çök!”
Vali çökmeyince, Özal laf atar:
“Aman Vali Bey, sen çökme! Sen çökersen devlet çöker değil mi?”
Aklınca alay etmektedir.
* * *
BU olayı çok iyi hatırlıyoruz, ama kaynağını bulamadık, olayı hatırlayanların iki satır bilgi vermelerini rica edeceğiz. Hangi ilin valisiydi? Hatırladığımıza göre, sonra bir emirle merkeze alınmıştır.
* * *
LAFI valilerden açtık…
Bir vali daha…
Yıl 1924, Kars ve çevresinde şiddetli bir deprem olur. Vali, İbrahim Ethem Aykut’tur. İki gün sonra Cumhurbaşkanı Atatürk Kars’a gelir, akşam yemeğinde deprem hakkında ayrıntılı bilgi ister. Vali ayrıntılı bilgi verir, bölgeye gönderdiği memurların raporlarını özetler. Atatürk beğenmez, sert bir dille hoşnutsuzluğunu belirtir.
* * *
VALİ susup bir kenara çekilmez.
“Zatı devletlerinin bir devlet başkanı ve bunun üstünde büyük kurtarıcı bulunmanız dolayısıyla benimde derin hürmet ve bağlılığım var. Aldığım tedbirleri yeterli görmeyebilir, beni de valilikten uzaklaştırabilirsiniz. Ama, devleti, sizi temsil ettiğimizden, şu anda ve burada küçük düşüremezsiniz.”(x)
Sonra ne mi olur?
Elbette soğuk bir hava eser, yemekten kalkılır, Vali’nin eşi Hacer Hanım, “Aferin Ethem!” der:
“Çamaşır yıkar, yine geçimimizi sağlarız!”
Daha sonra İbrahim Ethem Aykut, Samsun, İzmir gibi büyük illere atanır, oralarda valilik yapar.
Atatürk, cumhuriyetin valisini yememiştir.
Vali yemek ya da yedirmemek o günlerin sözlüğünde yoktur.

Bu yazı 12 Mart 2009 tarihinde Milliyet Gazetesi yazarı Hasan Pulur’un kaleminden alınmıştur.

Soruyu şöyle de sorabiliriz; CHP Genel Sekreter Yardımcısı, İstanbul Milletvekili Mehmet Sevigen, gücünü kimden alıyor ve mesleği nedir?

Adına “avize” derler.

Yuvasına mum koyarlar.

Tavana asarlar.

Duyuna ampul takarlar.

Duvara dübellerler.

O, “avizeci”ydi.

Yani milletvekili olmadan önce, Bayrampaşa’da, tavandan asılan ya da matkapla; “zırrrrrr…. zırrrr…” oyduktan sonra içindeki vidayı sıkıca tutsun diye plastik bir dübel yerleştirilerek duvara “dübellenen avizeler”i satan dükkânı vardı. Önce Bülent Ecevit’in partisi DSP’ye girdi. O zaman Ecevit rüzgârı esiyor, yoksul ve çaresiz halk kitleleri “Bülent Ecevit’in kirlenmemiş temiz ismine” sarılıyordu. Ecevit rüzgârı kesilince Mehmet Sevigen CHP’ye geçti ve Genel Sekreter Önder Sav’ın yardımcısı, Genel Başkan Deniz Baykal’ın en değerli yoldaşı, fikirdaşı, yedikleri önünde yemedikleri arkasında arkadaşı ve miting meydanlarında, “Geliyor… Geliyor… Sosyal demokratların lideri Deniz Baykal geliyor… Temizlik, dürüstlük abidesi Denizimiiizzzz geliyor…” diye kürsü pazarlamacılığı yapmaya kadar yükseldi.

***

Şimdi merak ediyorum.

Sevigen’in dübelcisi kim?

Yani onu CHP’nin duvarına bir avize gibi dübelleyip çakan kim oldu? Partinin en üst kademe mevkilerinden biri olan Genel Sekreter Yardımcılığı’na kadar yükseltip, İstanbul il örgütünde “şehir rantlarının şekillendiği İmar Komisyonu içindeki CHP’li üyelerin” yönlendiricisi, yöneticisi, hakimi durumuna getiren güç nedir?

Çok net.

Çok açık.

Çok şeffaf.

Şimdiki işi milletvekilliği olmasına rağmen sosyal demokrat parti CHP’nin İstanbul Milletvekili Mehmet Sevigen, AKP’li arsa sahibi Mehmet Emin Erkan ile birlikte “23 katlı rezidans projesine” aracılık ediyor.

Sözleşme yapıyorlar.

Yüzde 8 komisyon!

23 kat izni çıkıp bu sosyete plazasının dikilmesinden doğan yüksek hasılattan AKP’li müteahhit Mehmet Emin Erkan’a 14 milyon dolar düşeceği, bunun yüzde 8’i olan 1 milyon 200 bin dolar da eski avizeci yeni milletvekili CHP’li Mehmet Sevigen’e aktarılacağı noter tasdikli “hasılat paylaşım sözleşmesine” bağlanıyor.

***

Sevigen, Ankara’da CHP Genel Merkezi’nde Atatürk’ten kalma “6 oklu bayrağın önünde” basın toplantısı yaptı.

Dedi ki:

Bütün vekillerin işi var.

Benim işim olmasın mı?

Tayyip Erdoğan’ın Başbakanlığı döneminde başta İstanbul olmak üzere bütün büyük kentlerde model yapılmış “arsa dişleme belediyeciliğinden” yandaşlara, partidaşlara, tarikatdaşlara “imar rantı avantası peydahlama” düzenine karşı çıkacağını söyleyen bir parti olan CHP’nin Genel Sekreter Yardımcısı’nın yapacağı iş mi bu?

Şimdi bilgi kirletiyorlar.

Aldatmaya çalışıyorlar.

Milletvekili Sevigen, 23 katlı sosyete plazasının çok kârlı bir proje olduğunu görünce evini satacakmış da, bu projeye ortak olacakmış da, evini satamadığı için ortak olamamış da…

Sevigen’in dübelcisi kim?

Onu kim dübelledi?

İşim dediği, “1 milyon 200 bin dolar hasılat payını alsaydı, dübelcisine ne kadarını” verecekti? AKP’li arsa sahipleri ile anlaşıp İstanbul şehir rantından hasılat paylaşımı peydahlatan Sevigen, kimin maşasıdır?

Kılıçdaroğlu!

Çek kılıcını!

Dübelcilere göz yumarsan, bu cerahatli düzeni yıkamazsın.

Necati Doğru / Mart 2009

Beşiktaş eski belediye başkanı ve DSP Beşiktaş Belediye Başkan adayı Ayfer Atay, Radyo Barış’ta katıldığı programda CHP yönetimini eleştirdi.

Cumhuriyet Halk Partisi yönetiminin Genel Başkan Deniz Baykal’dan başlamak üzere komple değişmesi gerektiğini ifade eden Ayfer Atay, “Her kesimin, medyanın susturulmaya çalışıldığı, AK Parti hükümetinin hükümranlık sürdüğü, ekonominin her geçen gün kötüye gittiği bir ortamda CHP oy oranını artıramıyorsa parti yönetiminin tamamı istifa etmelidir.” dedi.

Tecrübeli siyasetçi, adaylığının Beşiktaş’ta sol oyu böleceği yönündeki eleştirilere karşılık da “Hiç korkmasınlar. Çünkü AKP’nin Beşiktaş’ta seçim kazanması imkansız” iddiasında bulundu.

AKP’nin şu an Beşiktaş’taki oy oranının sadece yüzde 11 olduğunu savunan Atay, “Beşiktaş’ta seçim kazanmak için en az yüzde 35 oy gerekiyor. AKP’nin 11’lik yüzdesini 35’e çıkarması olanaksız. CHP halkı boşuna yanlış yönlendiriyor” şeklinde konuştu.

Beşiktaş’taki seçim çalışmaları hakkında da bilgi veren Ayfer Atay, “Şu an Beşiktaş’ta rant kavgası var. Belediyede hiçbir iş yapmadan maaş alan yüzlerce insan var. Bu insanlar, ‘Ayfer Atay gelirse maaşlarımız ne olur” diye kara kara düşünüyor.

Beşiktaş’ın gençleri, kendi vatandaşı işsiz dolaşırken belediyede sigortasız olarak çalıştırılan yabancı uyruklu insanlar var. Bunların hepsini temizleyeceğiz” dedi.

Programda Beşiktaş’ta yapacakları hakkında da bilgiler veren Ayfer Atay, şunları söyledi;

” Emeklilerimize yaz piknikleri ve boğaz turları yaptıracağız. Onları evden kurtarıp hayata tutunmalarını sağlayacağız. İlçemizde 8 tane üniversite var. Başarılı öğrencilerimizi teşvik edip onlara staj ve burs imkanı sağlarken yurt sorununu çözeceğiz. Kadınlarla ilgili çok önemli projelerimiz var. Kadınlar için her türlü kurs açacağız ve onlara meslek kazandıracağız. Erkeklerin yaptığı her işte kadınlar da olacak..”

Ayfer Atay, radyo programında son olarak “Parti değil, dürüst, vizyonu olan, tecrübeli belediye başkanını seçin” diyerek seçmenlere seslendi.

Gazeteler, gazeteciler ve gazete patronları gazetelerde, gazetecilikten başka iş koparmaya soyununca sonu iyi olmuyor.
Görüyoruz.
Gazeteci sadece gazeteci olmalı.
Gazete patronu gazetesinden sadece halk için gazetecilik yapmasını beklemeli.
Gazeteci  güç simsarlığına soyunur, siyaset aktörü olmaya kalkarsa, gazete patronu kendini ülke yöneticisi zannedip siyaseti organize etmek isterse ve bu organizasyonu kendi ekonomik çıkarları için planlarsa gazete de biter, gazetecilik de.
Tabii patron da.
Doğan Grubu AKP iktidarından rahatsız.. Tabii bugünlerde.
Ama Doğan Grubu çok iyi biliyor ki, bugün Türkiye’de AKP’nin iktidar olmasının nedeni Doğan Grubu.
Neden mi?
Anlatayım.
Yıl 2002. Türkiye 2001 krizinin etkilerini atlatmaya çalışıyor.
Ecevit Hükümetiyle ilgili sıkıntılar var.
Ecevit’in sağlık durumu bozuk.
Hükümet AB konusunda önemli adımlar atıyor ama iktidardaki koalisyonda bu konuda sorun çıkartan ve Doğan Grubu’na pek yakın olmayan bir ortak var, MHP. Türkiye’de bazı çevreler ve özellikle de Doğan Grubu  koalisyonun bozulmasını ve yeni bir koalisyon kurulmasını istiyor.
Hedef belli.
MHP.
Koalisyon bozulacak, MHP dışarı çıkarılacak. DYP koalisyona dahil edilecek. Ecevit’in yerine bir başka isim Başbakan olacak.
İsim de belli.
O günlerin güçlü adamı Hüsamettin Özkan.
Özkan’a bu teklif iletiliyor.
Ancak beklenmedik bir şey oluyor.
Daha önce Cumhurbaşkanlığı teklifini reddeden Hüsamettin Özkan bu teklifi de reddediyor. “Ben Başbakan olmak istemiyorum. Bülent Bey’e karşı yapılan böyle bir operasyonun içinde olmam” diyor.
Ancak plan değişmiyor.
Özkan’ın yerine başka birileri aranıyor. Kemal Derviş adı geçiyor. Olmadı Çiller veya Yılmaz.
Önemli olan hükümeti yıkmak ve MHP’yi devre dışı bırakmak.
Bu organizasyonun en önemli ayağı Almanya’da yapılan bir açılış.
Doğan Grubu Almanya’da bir tesis açıyor ve Devlet Bahçeli dışında bütün liderler orada. Aydın Doğan’ın özel uçağı ile Almanya’ya taşınıyorlar.
Arabella Otel’de toplantılar yapılıyor. Hükümeti düşürme planları ve yerine kurulacak oluşum belirlenmeye çalışılıyor.
Devlet Bahçeli olan biteni haber alıyor.
Ve hemen resti çekip Türkiye’yi erken seçime götürecek süreci başlatıyor.
2001 krizinin etkileri henüz geçmemişken, Türkiye en sıkıntılı dönemlerini yaşarken, jandarma operasyonları sayesinde merkez sağ partilerin tamamı hırsız, iş dünyasının tamamı ahlaksız gibi gösterilmişken.
Seçmenin gözünde hırsız merkez sağ, sağlıksız Ecevit, yolsuzluğa bulaşmış ve jandarma tarafından kurtarılan bir ülke imajı taptazeyken sandığa gidiliyor.
Cem Uzan’ın Genç Partisi de devreye girince merkez sağ çöküyor, bir önceki seçimin birincisi DSP baraj altında kalıyor ve yepyeni bir parti, hapisten çıkmış mazlum bir lider iktidar oluyor.
Ancak lider mecliste değil.
Orada da Baykal sorunu çözüyor.
Liderin de önü açılıyor.
7 yıldır süren ve daha epey sürecekmiş gibi duran Tayyip Erdoğan’lı dönem başlıyor.
Şimdi soruyorum.
Eğer medya ve medya patronları siyasete ayar verme hevesinde olmasaydı tarih böyle mi yazılacaktı diye merak ediyorum.
Hükümet yıkılmayacak, seçim büyük olasılıkla zamanında yapılacak, seçime kadar geçen süre içinde Derviş politikasıyla ekonomi belirli bir düzene oturmuş olacak, dünyadaki likidite bolluğundan Türkiye de nasiplenecek ve belki de seçimlerden bambaşka bir sonuç çıkacaktı. 
Ama ne yazık ki, medya patronları ve bazı “Önemli” gazeteciler siyasete yön vermeye hep çalıştılar.
Sonucunda Türkiye hep kaybetti.
Bana hep soruyorlar “Habertürk nasıl bir gazete olacak” diye.
Muhalif mi olacağız, iktidar destekçisi mi sorusuyla karşılaşıyoruz.
Beni bilenler bilir.
Gazetelerin muhalif olması gerektiğine inanırım.
Ama sadece iktidara değil, gerekirse muhalefete de muhalif.
Sadece siyasete değil, çarpık düzenin parçası olmuş ekonomi aktörlerine, iş dünyasına da muhalif.
Ülke için gerektiğinde muhalif oluruz, gerektiğinde destek veririz.
Ama bilin ki, bu gazete siyasete kendi çıkarınca şekil verme, güç kullanma, gazete üzerinden ekonomik çıkar sağlama ve  ülke yönetme sevdasında olmayacaktır.
Bu bir sözdür.
Tutamazsam, mesleğimi bırakacağıma dair verilmiş bir söz.

Bekliyorum Yılmaz Özdil

Yılmaz Özdil’den ses seda çıkmadı.
“İma ettiğin isimleri açıkla” dedik duymazdan geldi.
Yılmaz Özdil’in yazdıklarındaki kodlardan benim çıkardığım kadarıyla adını vermeden suçladığı kişiler Mehmet Ali Birand, Can Dündar, Hürriyet’in İzmir temsilcisi Hakan Tartan.
Diğerlerini tam olarak çözemedim.
Bakalım Özdil bizi aydınlatacak mı?
Bu arada dün ben de Yılmaz’ın hatasına düşmüşüm.
“Sen açıkla ben de açıklayayım” demişim.
Ne gerek vardı ki.
Ben bildiğimi açıklayayım.
Beşiktaş’ın pek de başarılı olmayan ve CHP seçmeninden bile oy almakta zorlanacak olan Belediye Başkanı’nın yeniden aday gösterilmesini sağlayan kişi Hürriyet’in 2. Adamı Fikret Ercan olmuş.
Ercan’ın Beşiktaş yönetiminde olduğu dönemde Beşiktaş Kulubü’de çalışan Beşiktaş Belediye Başkanı’nın bir kez daha aday gösterilmesi için Fikret Ercan ve Ercan’ın tanıdığı CHP’ye yakın gazeteciler devreye girmiş ve bir kez daha aday olması sağlanmış.
Ben yazdım.
Bakalım Özdil’de o yürek var mı? 

NE ZAMAN ADAM OLURUZ?

Şeş’e serbest olan se’ye yasaklanmayınca.

Kaynak: HABERTÜRK/Fatih Altaylı

VATAN, Beşiktaş’ta 23 katlı Selenium Panorama’nın imar durumunun değişikliği için AKP ve CHP’lilerin ittifak kurduğunu ortaya çıkardı. Arsayı Başbakan Erdoğan’ın sınıf arkadaşı Mehmet Emin Seren’e satan Özhan Erem, satışta aracının CHP Genel Sekreter Yardımcısı Mehmet Sevigen olduğunu açıkladı. Beşiktaş, Dikilitaş’ta yükselen Selenium Panorama Rezidance projesinin ilginç hikayesinin en önemli kahramanlarından biri de Özhan Erem. Erem Uluslararası Tanıtım Şirketi’nin sahibi olan ve arsayı 1997 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nden ihaleyle alan Erem, arsayı satış tarihi olan 2005’e kadar geçen 8 yılı ’sorunlu bir dönemdi’ diye özetliyor. Bu arsayı satması için her türlü baskının yapıldığını ve sonunda 3 milyon dolar zarar ile satmak zorunda kaldığını da sözlerine ekliyor. Başından geçen sancılı süreci ve yaşadıklarını ise VATAN’a anlattı…>

Vatan: Arsayı kaça alıp kaça sattığınız?

Özhan Erem: 1997’de ihaleyle alıp 2005’te sattığım süre içinde çok meşakkatli bir süreç oldu. Banka kredisiyle 8.2 milyon dolara aldım ve 5.2 milyon dolara satabildim. 3 milyon dolar zarar elde ettim.

Vatan: İhale süreci nasıl oldu?

Özhan Erem: 1997’de Aşçıoğlu’nun da teklif verdiğini gördüm. Ben 651 milyar TL bedel ile arsayı aldım. Aşçıoğlu 50 milyar daha düşük teklif verdiği için alamadı.

Vatan: Peki sonra neler yaşındı?

Özhan Erem: Öncelikle satış anında sorun yaşadım. Bana belediye yetkilileri ’İta amirinin bu ihaleyi imzalaması için bağışta bulunmanız gerekir’ dediler. Pazarlıklar sonucu 43 milyara anlaştık. Toplam 10 çek kestim. Bunların 6 tanesi 6.5 milyar bedel ile İstanbul Eğitim ve Gençliğe Hizmet Vakfı adına kesildi. Geriye kalan 4 tanesi de 1 milyar bedel ile ’hamiline’ kesildi. Bana herhangi bir makbuz ödenmedi. Bu çeklerden sonra da arsanın tapusunu alabildim.

Vatan: İmar ile ilgili neler yaşadınız?

Çok zorluk yaşadım. 3 emsal 2 emsale düştü. 5 binlik planlar iptal oldu. Sonra 2.5 emsale düşürdüler. 2002 yılında yeniden plan tadilatı yaptılar 2 emsala indi. Bu süreç içinde İBB Başkanı Recep Tayyip Erdoğan’dı. Hatta kendilerine ’Bana 4 tekerlekli otomobil sattınız ama 3 tekerlek olarak teslim ettiniz “ dedim. Onlar da bana ’İmarda müktesep hak vardır’dediler. İyi de imar yapan kurum bana arsayı satan kurum. Bunu lütfen düzeltin dedim.

Vatan: Peki size nasıl davrandılar?

Özhan Erem: Bana mahkemeye gitmeyi engelleyecek düzeyde iyi davrandılar. Hep güler yüzlüydüler ama iki yüzlülük de yaptılar. Recep Tayyip Erdoğan ve ahalisi beni oyaladı. Tabii bunları hep sonradan anladım. O arsada gözü olan insanlar varmış. Ben o insanların standardında olmadığım için benim o arsanın sahibi olmamı istemediler. Benim zarar elde etmem için çok sıkıştırdılar.Vatan: Sevigen ile ne konuştunuz?

Vatan: Nasıl sıkıştırdılar?

Özhan Erem: Arsayı satın alırken Albaraka Türk’ten kredi aldım. Dolayısıyla onlar da aynı zincirden. 2004’e kadar aldığım 8.2 milyon dolar kredinin 6.2 milyon dolarını geri ödemiş olmama ve 2 milyon dolar kalmasına rağmen senetlerimi protesto ettiler. Adeta beni o arsayı satmaya zorladılar.

Vatan: Yani bu işin içinde hem banka hem de İBB mi var?

Özhan Erem: Bu işin içinde İBB var.

Vatan: Peki arsayı kime sattınız?

Özhan Erem: Erol Kohen’e 5 milyon 200 bin dolara sattım. Satarken de bana şart koştular. ”1.5 milyon dolarlık kısmını sana vadeli senet olarak vereceğiz , eğer 3 emsale çıkartmazsanız bu parayı düşeceğiz“ dediler.

Vatan: Yani 3 milyon dolar zarar etmenize rağmen satmayı kabul ettiniz?

Özhan Erem: Mecbur kaldım. Çünkü SSK’ya borcum vardı. Mahalle baskısı yaşatarak bu arsayı bana sattırdılar.

Vatan: Sonra imar değişikliği oldu mu?

Özhan Erem: Bu anlaşmadan sonra arsanın 3 emsale çıkartılması benim için kaçınılmaz olmuştu. Bu yüzden belediyeye giderek, allem edip kallem edip bu işi becermeye karar verdim. Belediyeye gittiğimde benimle dönemin İmar Komisyon Başkanı Tankut Gündoğar konuştu. Bana dedi ki: Başkan Kadir Topbaş sizinle görüşmek istiyor. Tankut bey beni makamına götürdü. Başkanı biraz bekledikten sonra yanımıza geldi ve beni tek başına makamına aldı. Tankut’u yanımıza almadı.

Vatan: Aranızda ne görüşme geçti?

Özhan Erem: Söze Topbaş girdi ve şu ifadeyi kullandı: “Bu arsanın 3 emsale çıkartılmasıyla ilgili bizden birileri sizden herhangi bir talepte bulundu mu?”

Vatan: Siz ne dediniz?

Özhan Erem: Ben ilk başta şaşırdım. O anda benim tek derdim paramı alıp kendimi kurtarmaktı. Orada diyebileceğim tek şey ’hayır’oldu. Bu sözü duyan Topbaş kendinden bahsetmeye başladı bu sefer. Ne kadar mazbut olduğunu, ailece ne kadar dürüst olduklarını, oğlunun bu işlerden uzak durduğunu, annesinin reçelini yediğinden bahsetti.

Vatan: Neden bunlardan bahsetti size?

Özhan Erem: Bence kendini açıklama gereği hissetti. Sonra kendisine ’Lütfen benim emsali 3’e çıkartın. Zaten bu arsayı sattım. Ancak bu şartlar altında teslim edemiyorum’dedim. Zaten sonrası da tereyağından kıl çeker gibi çözüldü. Neredeyse 8 yılda halledemediğim işler 3 ayda sonuca bağlandı.

Vatan: Ama sizin istediğiniz şartlarda geçmedi.

Özhan Erem: Benim sahip olduğum arazi 3 emsaldi, 12 kat yükseklik vardı. Ancak sonra bu şartlar iptal edildi. Son değişiklikte ise emsal 2.5 oldu. Ancak yükseklik serbest bırakıldı.

Vatan: Şu anda 23 katlı bir bina.

Özhan Erem: O dönemde o kadar kötü günler yaşadım ki, bugün yaşadığım ticari sıkıntıların altında hala o günlerin izi bulunuyor. Hakkımı helal etmiyorum. Başta Recep Tayyip Erdoğan, Ali Müfit Gürtuna olmak üzere… Beşiktaş’ta ise arsayı satın aldığımda Ayfer Atay başkandı. Daha sonra Yusuf Namoğlu geldi. Onlar yardımcı olamadı. Zaten onlar döneminde yapılacak bir şey yoktu. Çünkü 1/5 binlikler İBB’ye ait.

Vatan: Peki satış süreci nasıl gerçekleşti?

Özhan Erem: Bir dostuma artık bu arsayı satmak istediğimi söyledim. “Ben tıkandım” dedim. Beni CHP Genel Sekreteri Mehmet Sevigen’e yönlendirdiler.

Vatan: Sevigen ile görüşmeniz oldu mu?

Özhan Erem: Yüz yüze görüştüm. Hatta arsaya 6 milyon dolar istediğimi de belirttim. Beni Seren İnşaat’a yönlendirdi.

Vatan: Detay anlatabilir misiniz?

Özhan Erem: İlk görüşmeyi Sevigen ile yaptıktan kısa bir süre sonra Mehmet Emin Erkan ile benim ofisime geldi. Erkan, arsaya 5.5 milyon dolar verebileceğini söyledi. Sevigen’in de olduğu ortamda pazarlık yapıldı ve el sıkıştık. Erkan daha sonra beni aradı ve Erol Kohen’in de ortak olacağını söyleyerek beni Erol Kohen’in ofisine davet ettiler. Ekin Madencilik’te yapılan bu görüşmede ben, Erkan, Kohen ve Sevigen hazır bulundu. Burada önceden teklif ettikleri 5.5 milyon doları 5 milyon dolara indirdiler. Sonra pazarlıklarla 5.2 milyon dolara anlaştık. 100 bin dolar kapora verdiler.

Özhan Erem: Aramızda ilngiç bir anektod geçti. Ben ’Allah razı olsun. Sıkıştığımız ve müşteri bulamadığımız bir dönemde yardımcı olduğunuz için çok teşekkür ederim’O da bana dedi ki, ’Kardeşim, sen 20-30 çocuğu giydirirsin. Hem bizi sevindirirsin hem Allah’ı sevindirirsin’ dedi.

Kaynak: Vatan

Söz Sende Seçim Özel’in dün gerçekleşen program konukları AKP ve DSP’nin Beşiktaş adaylarıydı, AKP Adayı Sibel Çarmıklı en önemli projesinin Belediye’yi şeffafıkla yöneteceğini hiç bir şeyin gizlilik içinde kalamayacağını söylerken DSP Adayı Ayfer Atay  Balçiçek Pamir’e Beşiktaş ilçesinde kaybolan yeşil alanları, spor alanları ve mezarlıklardan söz ederken ilçedeki imar rantının ayyuka çıktığı bugünlerde CHP Politikasını da eleştirdi.

Özellikle CHP’ yi eleştirmesi izleyiciler tarafından ilgi ve takdirle karşılandı.
Hatırlanacağı üzere CHP Mensubu Beşiktaş Belediye Başkanı İsmail Ünal’ın bölgesine  bağlı olan Aşçıoğlu Selenium Projesindeki imar değişiklikleri skandalına karışan CHP Genel Sekreteri Mehmet Sevigen son günlerde çok tartışılıyordu.

Beşiktaşlıların merakla beklediği  programda Ayfer Atay çok tartışılan Beşiktaş ilçesindeki olayları aydınlatırken belediye Meclis toplantılarının bundan böyle halkın içinde spor salonları ve kültür merkezlerinde yapılacağını söylemesi yanında spor alanlarının yaratılacağınıda açıklaması oldukça olumlu ve heyecan ile karşılandı.

Özellikle Beşiktaş ilçesinde spor alanlarının imara açılması konusunda çok spekülasyonlar yaşanmıştı.
Bunlardan biri ortaköysporun futbol sahası ve bir diğeri ermeni mezarlığı olarak ta bilinen askeri alandan yeşil alan olarak terk edilen ve spor alanı sıfatı da bulunan arsa idi. 

DSP Beşiktaş Belediye Başkan Adayı  Ayfer Atay’ın bu konudaki açıklamalarıda çok çarpıcıydı.

Özellikle  imar rantını sağlayan Ortaköy’de ki bu arsaların müteahhitlerinin İsmail Ünal’ın Beşiktaş kulübünde Genel Sekreterlik yaptığı dönemdeki eski Başkan’ı Serdar Bilgili ve AKP Belediye Meclis Üyesi Mehmet Uyanoğlu’a ait  olduğu Doğu İnşaat tarafından yapıldığı iddia edilmekteydi.

19 Şubat 2009 Perşembe günü Beşiktaş Belediye Başkanı İsmail Ünal, Balçiçek Pamir’in konuğu olacağını sizlere buradan duyurmuştuk.

Ancak 1 saatlik program boyunca Balçiçek Pamir ve İsmail Ünal konuşmalarını izleyen bir çok insan programa oldukça tepkili gösterdiler.
Tepkilerin oluşması na sebep tam bir saat boyunca mail atılmasını isteyip, birçok izleyici tarafından atılan maillerden çok önemli olduğu düşünülen bir çok sorular olmasına rağmen bunlardan bir tanesini bile okumayıp ne olacak Beşiktaş Futbol takımının bu hali diye gelen mailleri okuması izleyenleri hayretlere düşürdü.

Sorulmasını istediğiniz tüm soruları sitemizde sansürsüz olarak yayınlayacağımız bildiririz…

hT2,  Haber Merkezi

“Dosyalarımla geliyorum”

Bu söz birkaç aydır Türk Siyasetine damgasını vuran CHP Grup Başkanvekili Kemal Kılıçdaroğlu’na ait.

Hem de CHP Genel Başkanı Deniz Baykal’ın kendisini İstanbul Belediye başkanı adayı ilan etmesinin hemen arkasından söylediği sözler.
Kılıçdaroğlu;
“ Dürüst siyaset anlayışını İstanbul’da da sürdüreceğim”
“ Sayın Topbaş ile ilgili, yeri ve ortamı olduğu zaman dosyaları açacağım.
” Uygar ölçüler içinde tartışmak benim için büyük bir keyiftir.”
” Umuyorum Sayın Topbaş için de keyif olur”  diyerek devam ediyor.

Bir gazetecinin “Elinizde yeni belgeler var mı?” sorusu üzerine de ”İstanbul, bu konuda çok bereketli bir alan. Öyle söyleyeyim…” diye sözlerini noktalıyor.

Kemal Kılıçdaroğlu gerçekten Bülent Ecevit’ten sonra CHP Genel Başkanlığına uygun görülebilecek son derece aklı başında ve insanlara hem güven hem de huzur telkin eden bir siyasetçi.
Buraya kadar her şey tamam…
Peki, buradan sonraya bir bakalım…

Türkiye’de politika yapanlar neye hizmet ediyorlar ve amaçları ne?
Bunu anlamak gerçekten çok zor.
Hani politikacılarımız acaba adrenalin peşinde mi diye düşünmemek elde değil!

Şimdi bakıyorsunuz Kılıçdaroğlu CHP’nin parti olarak yapamadığı politikayı tek başına yapmaya çalışarak AKP hükümetinin özelleştirme politikalarını tartışmaya açan ender kişilerden biri durumunda.

Üstelik İstanbul Milletvekili olan Kılıçdaroğlu önce açtığı dosyalarla AKP Sakarya Milletvekili olan Şaban Dişli sonra AKP Adana Milletvekili Dengir Mir Mehmet Fırat olmak üzere iki Genel Başkan yardımcısını görevinden etmiş.

Ve son olarak da Ankara Belediye Başkanı Melih Gökçek’in büyük sıkıntıya düşmesine sebep olmuş.
Ancak Kemal Kılıçdaroğlu’nu başarı dolu bu uğraşlarına rağmen onu bu alandan alıp daha dar kapsamlı konulara hapsetmenin nasıl bir politika olduğunu kim izah edebilir!

Üstelik Kemal Kılıçdaroğlu’nun adeta mat ettiği Melih Gökçek’in karşısına Ankara’dan değil de İstanbul’da fazla yıpratılmamış ve ılımlı insanların sempatiyle bakabileceği hatta AKP’nin en güçlü olduğu ilden aday yapılması daha da izah edilemez bir durum değil mi?
Sanırız Kılıçdaroğlu kısa vadede ya çok şey kaybedecek, ya da sadece seçimi kazanmak şartıyla daha az kaybedecek.
CHP dışındaki partiler ise kısa ve orta vadede bu işten daha karlı çıkacaklar.

Deniz Baykal ise sonuç ne olursa olsun kazanan taraf olacak.

Netice de Kılıçdaroğlu kaybederse Baykal’ın CHP içindeki en güçlü ve en sevilen kişisi olan rakibi başarısız olacak.
Deniz Baykal yine tek adam kalacak.

Kemal Kılıçdaroğlu kaybetse bile CHP oyları muhtemelen bir önceki seçime göre artacağı için sonraki genel seçimler için artan oy oranı da çarşaf açılımının kahramanı olan il Başkanı Gürsel Tekin’in deyimiyle “Bal Kaymak” olacak.

Peki, Kemal Kılıçdaroğlu kazanırsa!

Tabi ki Baykal kazanacak hem kendisine bağlı Belediyeler çoğalacak hem de bütçeler büyüyecek.
Ve galibiyetin mimarı da Baykal olacak!

Şimdi okyanustan, arka bahçedeki küçük havuza tayin olan Kemal Kılıçdaroğlu için yeni düellolar zamanı.

Yalnız ilk düello Kadir Topbaş yerine güvendiği kişiler tarafından kendisine verilen ve mensubu olduğu partisinin belediye başkanlarına ait olan dosyaların üzerinden olabilecek mi?

Yoksa Kemal Kılıçdaroğlu için dürüstlüğün partisi mi, partinin dürüstlüğümü önemli onu da hep beraber önümüzdeki günlerde göreceğiz.

Sağlıcakla…

Hürser Tekinoktay

1989′dan bu yana İstanbul’da yaşayan ve Türkiye’de asker sivil ilişkileri, güvenlik ve istihbarat konularında çeşitli yayın kuruluşlarına danışmanlık yapan yazar Gareth Jenkins ise Ergenekon soruşturmasının giderek doğruluk payı taşıyan özünden uzaklaştığı görüşünü savunuyor. BBC Jenkins’e neden böyle düşündüğünü sordu…

‘Her dalga, odaktan daha da uzağa gidiyor’

Gareth Jenkins: Ergenekon soruşturması odağında bir doğruluk payı taşıyor. Geçmişte, gizli operasyonlar gerçekleştiren bazı kişilerin nihai olarak hükümeti istikrarsızlığa sürüklemek için bir örgüt oluşturduklarına inanıyorum. Bu örgütün liderleri de 2008 yılı Ocak ayında gözaltına alındılar. Ancak, soruşturmanın kapsamı, organize bir suç örgütüne yönelik olmaktan giderek hükümet muhaliflerini, özellikle de laiklik konusunda katı fikirleri olanları da içine almaya başladı. Soruşturmanın her dalgası, asıl odaktan giderek daha da uzağa gidiyor.

BBC: “Geçmişte bazı gizli operasyonlar yürütmüş kesimlerin kurmuş olduğu” bir örgütten söz ettiniz. İddianamenin odağını bu gizli operasyonlar veya kurulduğu söylenen örgüt aracılığıyla işlenen birçok olası suç oluşturmuyor. Bu kişiler asıl olarak hükümete darbe girişiminden dolayı yargılanıyorlar. Bunu nasıl yorumluyorsunuz?

Gareth Jenkins: İncelemeyi ancak birkaç haftalık bir sürede tamamladığım 2500 sayfalık iddianamede pek çok çelişki var ve çok çeşitli söylentilere dayanıyor. Örneğin, iddia edilen Ergenekon örgütüyle bağlantısı kurulan emekli General Şener Eruygur, iddianamenin 400′lü sayfalarında, örgütün öldürmeyi planladığı kişiler arasında sayılıyor. Bazı sağlam deliller de var, ama bu deliller birçok söylenti arasında kaybolmuş.

‘Ergenekon’un liderleri var kadroları yok’

BBC: Söz konusu grubun odağında geçmişte gizli operasyonlara katıldığı iddia edilen kişilerin yanı sıra, siyasi parti liderleri, akademisyenlerin hatta yargı mensuplarının da adı geçiyor. Sizce tüm bu kişileri bir araya getirebilecek bir ortak payda olabilir mi?

Gareth Jenkins: Ben bunu imkânsız görüyorum. Derin devletin Türkiye’de bir dönem var olduğunu biliyoruz. Hatta geçmişteki gücüne sahip olmasa da hâlâ kendisini devam ettiriyor. Ancak, derin devlet denen şey her zaman örgütler arası bir ağ biçiminde var olmuştur, yoksa tek bir liderin yönettiği tek bir örgütlenme değildir.

Bu örgütler de mantığı gereği çok küçük gruplardan oluşur ve yaptıkları işler de büyük bir gizlilik içinde gerçekleşir. Ergenekon iddianamesinde adı geçen isimlere baktığınızda ise, tanınan, bilinen, üst düzey isimlere rastlıyorsunuz ki bu kişilerin bu tip gizli örgütlenmeler içinde yer almaları ya da liderliğini yürütmelerini ben pek olası görmüyorum. Dolayısıyla, iddia edildiğine göre ortada pek çok lider var ama sözü edilen bombalamaları, suikastları yapacak kadrolar yok.

Derin devlet’ kavramı bir şey açıklıyor mu, konuyu daha anlaşılmaz mı kılıyor?

BBC: “Derin devlet” kavramı özellikle Türkiye’de kullanılıyor ve kimi zaman devletin gerisinde, devleti yöneten, hesap vermeyen asıl iktidar gibi anlamlar da kazanıyor. Şimdiyse bu “derin iktidarın” tasfiye edilmekte olduğu söyleniyor. Siz de yabancı bir gözlemci olarak bu kavramı kullanıyorsunuz. Bir olguyu açıklamak için kullanılan bu kavramın, konuyu daha anlaşılmaz kıldığı yolundaki eleştirileri nasıl değerlendiriyorsunuz?

Gareth Jenkins: Bence bu kavram kullanılmaya değer, çünkü dünyanın her ülkesinde bulunan bir şey değil. Tabii ki, kökeni NATO’nun Sovyet tehdidi altında gördüğü ülkelerde kurduğu Gladyo türü örgütlere gidiyor ve kendi kendilerine örgütlenmeye gidecek çekirdek gruplar oluşturmaya dayanıyor. Kendi örgütlerini kurma mantığıyla eğitilen bu gruplar, Türkiye’de 1990′lar boyunca PKK’yla savaşmak için örgütler oluşturdular. Ancak bu örgütler arasında sağlam bir koordinasyon ve komuta yoktu.

Tüm bu gruplar geniş bir cezasızlıktan, yargı muafiyetinden yararlandılar. Bu tip bir örgütlenme, Türk ordusunun merkezinde bulunan birinin veya birilerinin yönettiği bir örgütlenme anlayışından çok farklı bir şey. Dolayısıyla “derin devlet” kavramı anlamlı bana göre. 1990′lardan sonra olan da bu grupların, serbest çalışır bir hale gelip suç örgütlerine dönüşmesidir.

‘Demokratik olmayan iki gücün yargı üzerinden kavgası’

BBC: Siz Ergenekon soruşturması sürecinin, demokratik olmayan iki gücün iktidar mücadelelerini yargı üzerinden vermesi olarak görüyorsunuz. Bu güçlerden kimleri kastediyorsunuz?

Gareth Jenkins: Türkiye’de maalesef, yargı sisteminin her zaman ideolojik amaçlarla kullanıldığını görüyoruz. Başbakan Menderes’in 1960’larda idam edilmesinden, daha sonraları komünistler ve Kürt milliyetçileri üzerinde bu şekilde kullanılmıştır. Geçtiğimiz 18 ay içinde ise yargı içerisindeki Kemalist bazı kadroların, AKP’ye kapatma davası açtıklarını gördük. Ergenekon davasında ise, AKP’ye yakın kadroların güçlerini, Kemalistlere karşı yürüttükleri ideolojik savaşta kullandıklarını gözledik.

Bence bu kavganın iki tarafı da demokrasiye ya da hukukun üstünlüğüne inanan kesimler değil. AKP’nin Ergenekon davasına dâhil olup olmadığı konusunda değerlendirebileceğimiz birkaç olasılık var. Burada, soruşturma hükümetin emriyle yürütülüyor yerine, ben hükümetin, bazı savcılara hoşgörü göstererek alan açmaları olarak değerlendiriyorum. Burada masum insanların hapse atılabilmeleri olasılığı üzerinden bir trajedi yaşanıyor. Bence, bir başka büyük trajedi de, tüm bu karmaşa içinde, gerçek suçluların muhtemelen cezadan kurtulacak olmaları.

‘Hükümet karşıtı olmak ve darbeci olmak farklı şeylerdir’

BBC: Soruşturmada adı geçen herkesi bir araya getiren en önemli ortak paydanın hükümet karşıtlığı olduğunu söyleyen pek çok yorumcu var. Ancak, gözaltına alınan kişilerin çoğu Adalet ve Kalkınma Partisi daha kurulmadan çok önceden siyasetin içinde bulunan ya da kamu görevleri almış kişiler. Siz de soruşturmada bahsedilen örgütlenmenin kökenin on yıllar öncesine gittiğinden söz ediyorsunuz.

Gareth Jenkins: Soruşturma çerçevesinde tutuklanan kişilerin AK Parti’nin iktidardan gitmesini isteyeceklerine şüphe yok. Ancak, bence bu kişiler AK Parti’den kurtulsalar bile yerine başka birilerinin koyulması gerektiğini bilecek kadar gerçekçi kişiler. Şimdiyse hükümeti devirmeye çalışan bir terör örgütüne üye olmak ve eylemler yoluyla ülkeyi istikrarsızlaştırıp darbe yapmaya çalışmakla suçlanıyorlar. İktidardaki bir siyasi partiye karşı olmakla darbe yapmak için böylesine terörizme başvurmak çok farklı şeylerdir.

BBC: Siz ayrıca, tutuklananlar arasında suç işlemiş olanların yanında, hükümet karşıtı olan ancak suça karışmamış kişiler olduğunu da savunuyorsunuz.

Gareth Jenkins: Soruşturma, 2007 yazında İstanbul Ümraniye’de bir gecekonduda bombalar bulunması üzerinden başlatıldı. Buradan yola çıkarak, sağ görüşlü bir grubun, hükümeti devirmek için saldırılara hazırlandığı sonucuna varıldı. Bu kişilere yöneltilen suçlama çerçevesinde yargılanmaları çok doğruydu.

Ancak, sonrasında, AK Parti’ye sempati besleyenlerin, hükümet karşıtlarına da yöneldiklerini görüyoruz. Gözaltına alınan kişiler arasında aşırılık yanlısı, ırkçı görüşlere, anti-semitik bir bakış açısına sahip insanlar da var ve ben bunların görüşlerine katılmıyorum. Ama birilerinin terörist bir örgütte aktif olarak yer alması ile beğenilmeyen görüşlere sahip olması arasında bir fark vardır.